บทที่ 2390: หนึ่งดาบนอกฟ้า

หลี่เหลียงซาน: "ผมก็ไม่แน่ใจ เจอโดยบังเอิญใต้ดิน ของชิ้นนี้แน่ๆ มาจากจักรวาลหลัก เพียงแต่ไม่รู้ว่ามันมาโผล่ในจักรวาลเจิ้นตั้นได้ยังไง"

อู๋เป่ยเปิดดวงตาแห่งมิติ เห็นว่าภายในลูกแก้วนั้นซ่อนโลกทั้งใบเอาไว้ เขาเก็บอาการไว้ เอ่ยว่า: "ลูกแก้วนี้ยังมีประโยชน์กับคุณอยู่ไหม"

หลี่เหลียงซาน: "ตั้งแต่มาถึงแดนเซียนหยวนซือ มันก็แทบไม่มีประโยชน์กับผมแล้ว ถ้าคุณชอบ ผมยกให้ได้ แต่คุณต้องเอาร่างนั้นมาให้ผมด้วย"

อู๋เป่ยครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วว่า: "ผมจะลองดู ถ้าผมขอเอาร่างนั้นมาได้ จะเอามาแลกกับลูกแก้วเม็ดนี้"

เจ้ามารหัวเราะแล้วว่า: "เจ้าช่างซื่อสัตย์จริง ไม่ได้ใช้พลังมหาศาลแย่งลูกแก้วไป แถมยังยอมช่วยผมอีก"

อู๋เป่ย: "ผมบอกแล้วล่ะ กับคุณผมไม่คิดจะโกหก อีกอย่าง เราก็เป็นคนบ้านเดียวกัน มาจากจักรวาลเจิ้นตั้นเหมือนกัน"