บทที่ 2452: ศิษย์หัวกะทิตัวปลอม

อู๋เป่ยยิ้มแล้วว่า “ได้ครับ”

เขาลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง นอกหน้าต่างคือผิวน้ำทะเลสาบอันสงบ อู๋เป่ยยกแขนราวกับอุ้มอากาศไว้ตรงอก สูดลมหายใจเพียงครั้งเดียว ทะเลสาบก็เกิดวังน้ำวนมหึมา จากนั้นเสาน้ำขนาดใหญ่พุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า ก่อนจะรวมตัวกลางอากาศสูงหลายสิบเมตรเป็นสตรีชุดกระโปรงยาว มือถือดาบยาว งามราวกับนางเซียน หน้าตาเหมือนกู้ชิงเหลียนเป๊ะเลย!

กู้ชิงเหลียนหน้าแดงระเรื่อ เอ่ยว่า “น้อง พลังจิตของเธอช่างแข็งแกร่ง ควบคุมน้ำได้ประณีตถึงเพียงนี้เชียวเหรอคะ!”

หลานหลิงถึงกับตาค้าง พึมพำว่า “ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหมคะ?”

เถาเฉิงยิ้มแล้วว่า “น้าสาว ตอนนี้เชื่อแล้วหรือยังครับ?”

ทันใดนั้น ห่างออกไปราวร้อยเมตรก็เกิดวังน้ำวนขึ้นอีกจุด เสาน้ำพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า รวมตัวเป็นบุรุษคนหนึ่ง เขาถือดาบยาว แทงใส่อู๋เป่ยจากระยะไกล

ขณะนั้น ร่างน้ำของกู้ชิงเหลียนสะบัดมือเบาๆ ก็มีดาบน้ำสิบสองเล่มปรากฏขึ้น พุ่งเข้าจู่โจมชายคนนั้น บุรุษจากทะเลสาบสะบัดดาบยาวต้านไว้ แต่ไม่ทันการณ์ เพียงชั่วอึดใจ เขาก็ถูกดาบน้ำทั้งสิบสองเล่มฟันจนสลาย กลับกลายเป็นน้ำตกลงสู่ผิวน้ำทะเลสาบดังเดิม

เห็นภาพนั้น กู้ชิงเหลียนกล่าวว่า “คงมีคนเห็นพวกเราไปกินข้าวกันที่เกาะเฟยเซียนแล้วในใจไม่ยอมรับ เลยตั้งใจลองดีค่ะ”

เถาเฉิงว่า “ฝีมือหมอนี่ห่างจากพี่ใหญ่ของผมไกลกันลิบลับ อ่อนมากครับ!”

ก่อนหน้านี้ไม่นาน ที่ภัตตาคารเจียงหูยังมีชายคนหนึ่ง เขากำลังถูกรับเชิญจากกลุ่มอิทธิพลใหญ่หลายกลุ่มในมณฑลเจียงหนานมาร่วมงานเลี้ยง เวลานี้คุณชายซูนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะ สีหน้าเคร่งเครียดอย่างยิ่ง ราวเพิ่งผ่านความอัปยศอดสูที่สุดมา

แท้จริงแล้ว คุณชายซูได้ติดต่อเพื่อนคนหนึ่งในแดนเซียนหลิงเซียวให้ช่วยสืบว่าในเหลียนซานจงมีศิษย์หัวกะทินามสกุลอู๋หรือไม่ แต่พอสืบไปกลับพบว่าเหลียนซานจงไม่มีบุคคลเช่นนี้เลย และตลอดเกือบร้อยปีที่ผ่านมา ในโลกฆราวาสก็ไม่มีผู้ใดได้เป็นศิษย์หัวกะทิของเหลียนซานจงแม้แต่คนเดียว!

คุณชายซูก็พลันรู้สึกว่าตนถูกหลอก เหรียญตราในมืออู๋เป่ยต้องเป็นของปลอม เขาไม่ได้เป็นศิษย์หัวกะทิอะไรทั้งนั้น! คนอย่างเขาเป็นผู้บำเพ็ญจากโลกแห่งเซียน กลับโดนคนโลกฆราวาสหลอกเข้าให้ แบบนี้ยอมรับไม่ได้เด็ดขาด!

ที่โต๊ะ ชายกลางคนหัวล้านเอ่ยว่า “คุณชายซู ไอ้ที่แซ่อู๋นั่นอาจหาญเกินตัว กล้าแอบอ้างว่าเป็นศิษย์หัวกะทิของเหลียนซานจง ผมว่าเขาคงอยากมีเรื่องแล้วล่ะครับ เรื่องนี้ตระกูลกู้ก็ปัดความรับผิดชอบไม่ได้ ยังไงต้องสั่งสอนตระกูลกู้สักครั้งครับ!”

คุณชายซูแค่นยิ้มเย็น “เดิมทีผมอยากให้โอกาสตระกูลกู้ ตอนนี้ ต่อให้พวกเขาคุกเข่าขอร้องอยู่ต่อหน้าผม ผมก็จะไม่แต่งงานกับสาวตระกูลกู้เด็ดขาด!”

ชายหัวล้านชูนิ้วโป้ง “คุณชายซูต้องทำแบบนี้แหละครับ อย่าไปให้หน้าคนตระกูลกู้!”

คนพวกนี้แม้จะมีฐานะพอตัว ในมณฑลเจียงหนาน แต่ก็แค่นั่งกันอยู่ในบ้านหลังหนึ่งริมน้ำ ขณะนั้นเอง พวกเขาเห็นคนบนเกาะเฟยเซียนลงมือแสดงวิชา บังคับน้ำให้รวมเป็นรูปร่างมนุษย์

เห็นดังนั้น ผู้ที่นั่งอยู่ก็พูดขึ้นทันทีว่า “แค่ลูกไม้เด็กๆ เอง คุณชายซูต้องเหนือกว่ามันอยู่แล้ว!”

ความจริงคุณชายซูดูออกว่า คนที่ลงมือทำเมื่อครู่ฝีมือไม่เบา แต่เห็นแววตาคาดหวังของทุกคน เขาจึงจำต้องใช้วิชาแบบเดียวกัน บังคับน้ำในทะเลสาบให้รวมเป็นนักดาบหนึ่งคน

ใครจะคิดว่า ฝ่ายตรงข้ามเพียงออกอาวุธครั้งเดียว ก็ทำลายรูปร่างที่เขาสร้างจนพังไม่เป็นท่า เรียกได้ว่าแทบสู้ไม่ได้เลย!

คุณชายซูรู้สึกเสียหน้าอย่างจัง ทว่าคิดถึงพลังของอีกฝ่ายที่เหนือกว่า ก็ได้แต่ฝืนยิ้มแล้วว่า “การเทียบแบบนี้มันน่าเบื่อครับ ดื่มกันเถอะ”

ว่าจบ ทุกคนที่โต๊ะก็ยกแก้วชนกัน ดื่มกันอย่างครึกครื้น

ข่าวลือแพร่ไปอย่างรวดเร็ว เวลานี้ตระกูลกู้ก็ได้รับข่าวว่า “คุณชายอู๋” ที่ว่า แท้จริงเป็นตัวปลอม มิใช่ศิษย์หัวกะทิของเหลียนซานจงเลย!

ตระกูลกู้ก็โกลาหลกันทันที รีบเรียกประชุมฉุกเฉิน แล้วมีมติสองข้อ ข้อแรก รีบตามหากู้ชิงเหลียน พาเธอกลับตัวกลับใจ ข้อสอง ส่งคนไปเชิญคุณชายซูกลับมา พร้อมนำของไปขอขมาขอโทษ พยายามขอให้เขาให้อภัย

ทางอู๋เป่ย อาหารทยอยถูกยกมา กลิ่นรสเลิศสมคำร่ำลือ เถาเฉิงเอ่ยชมไม่ขาดปาก แม้แต่หลานหลิงก็ทานอย่างเอร็ดอร่อย ลืมเรื่องคุมอาหารไปเสียสนิท

ขณะกำลังเพลิดเพลินกับอาหาร กู้ชิงเหลียนก็ได้รับสายจากบิดา ซึ่งแทบไม่เคยโทรหาเธอ กู้ชิงเหลียนแปลกใจเล็กน้อย ก่อนจะกดรับสายอย่างรวดเร็ว

“ชิงเหลียน ตอนนี้ลูกอยู่ที่ไหน?” เขาถามเสียงทุ้มกดข่ม แฝงโทสะอยู่ในน้ำเสียง

กู้ชิงเหลียนว่า “คุณพ่อคะ ฉันอยู่กับคุณชายอู๋ค่ะ”

บิดากู้โกรธจัด “อะไรคุณชายอู๋! เขาเป็นนักต้มตุ๋นชัดๆ!”