บทที่ 247 การพนันระดับพันล้าน

อู๋เป่ยได้รับรางวัลหลายสิบล้านในคราวเดียวและดึงดูดผู้ชมกลุ่มหนึ่งทันที ทุกคนจ้องมองไปที่รูเล็ตต์ที่กำลังหมุน

“เดิมพันห้าล้าน ถ้าชนะก็หนึ่งร้อยล้าน”

“มันไม่ง่ายเลยที่จะชนะ ความน่าจะเป็นน่าจะเป็นแค่ห้าสิบต่อหนึ่งใช่ไหม?”

ติงมั่วก็ถูกดึงดูดเช่นกัน เขาจ้องไปที่รูเล็ตต์อย่างอยากรู้อยากเห็น และเมื่อมันหยุดลง ลูกบอลเล็กๆก็ตกลงไปในพื้นที่สีดำ

เมื่อเห็นสิ่งนี้ มีเสียงอุทานด้วยความประหลาดใจจากสิ่งรอบข้าง พนักงานที่ดูแลรูเล็ตต์หน้าซีดและรีบเรียกหัวหน้างาน ชายผิวดำสวมสูทสีขาว

ชายผิวดำมองไปที่การเดิมพันและโค้งคำนับให้อู๋เป่ยเล็กน้อย “ขอแสดงความยินดีด้วยครับ คุณครับ ผมขอคุยกับคุณสักครู่ได้ไหม?”

อู๋เป่ยเลิกคิ้วขึ้น “อะไรกัน? คุณไม่อนุญาตให้ผมเล่นการพนันหลังจากที่ผมได้รับเงินแล้ว?”

หัวหน้างานพูดอย่างรวดเร็วว่า “คุณล้อเล่น เราทำธุรกิจเกี่ยวกับการเปิดประตูให้ลูกค้า และไม่มีเหตุผลที่จะไม่อนุญาตให้คนเล่น อย่างไรก็ตาม ผู้จัดการของเราต้องการพบคุณและอยากเป็นเพื่อนกับคุณ”

อู๋เป่ยพูดอย่างเฉยเมยว่า “โชคของผมมาถึงแล้ว ผมไม่มีเวลาหาเพื่อน ผมต้องการเล่นการพนันต่อ”

หลังจากพูดจบ “ป๊อป” เขาก็กระแทกชิปสามร้อยล้านชิปลงบนโต๊ะด้วยเสียง

“คุณไม่ได้เล่นการพนันจริงๆ ถ้าคุณทำแบบนั้น ทำไมไม่เล่นทั้งหมดล่ะ” เสียงหนึ่งดังขึ้น จากนั้นชายวัยสามสิบก็เดินออกมา แต่งกายด้วยชุดพื้นเมือง

ชายชุดดำรีบโค้งคำนับ “ผู้จัดการ”

คนนี้เป็นผู้จัดการของกาสิโน เขาเดินไปหาอู๋เป่ยและยิ้ม “เพื่อนเอ๋ย ทำไมคุณไม่เดิมพันก้อนใหญ่ล่ะ? ถ้าคุณชนะ มันอาจถึงหลายหมื่นล้าน”

“อย่างนั้นเหรอ” ดวงตาของอู๋เป่ยสว่างขึ้น “คุณพูดได้อย่างมีเหตุผล”

หลังจากพูดจบ เขาก็เดิมพันชิปทั้งหมดของเขาที่โซนสิบห้าสีดำ รวมชิปที่อีกฝ่ายยังไม่ได้จ่ายรวมเป็นสองพันล้านหนึ่งร้อยล้าน

ผู้จัดการกาสิโนเลิกคิ้ว “คุณแน่ใจหรือว่าต้องการเดิมพันที่นี่?”

อู๋เป่ย “แน่นอน เริ่มกันเลย”

รูเล็ตต์เริ่มหมุน คราวนี้อู๋เป่ยในทางทฤษฎีสามารถพึ่งพาโชคได้เท่านั้น เพราะเขาวางเดิมพันไว้ล่วงหน้าแล้ว

ผู้จัดการยกมือขึ้นแตะหนังศีรษะซึ่งเป็นสัญญาณลับ หลังจากที่ผู้คนที่ติดตามสถานการณ์ได้เห็น พวกเขาก็เริ่มจัดการผลลัพธ์สุดท้ายของรูเล็ตต์ผ่านอุปกรณ์ไฟฟ้าที่ซ่อนอยู่ข้างใต้

ทุกคนกลั้นหายใจรอผลสุดท้าย ลูกบอลค่อยๆหยุดลงและตกลงในถาด กระดอนสองสามครั้งบนขอบก่อนที่ดูเหมือนจะตกลงไปในเขตสามสิบห้าสีดำที่อยู่ติดกัน

ในขณะนี้อู๋เป่ยใช้ความสามารถ “ตาทิพย์” ของเขาเพื่อโน้มน้าวลูกบอลให้ตกลงไปในเขตสิบห้าสีดำ

มีความเงียบอยู่ครู่หนึ่งรอบตัวเขาก่อนที่ทุกคนจะปรบมืออย่างกระตือรือร้นเพื่อแสดงความยินดีกับอู๋เป่ย ที่เขาได้รับชัยชนะ

ใบหน้าของผู้จัดการกาสิโนเปลี่ยนเป็นเข้มขรึม เขาคิดว่าไม้เท้าของเขาจัดการกับลูกบอลได้สำเร็จ แล้วพวกเขาจะล้มเหลวได้อย่างไร?

ชิปสองพันล้านหนึ่งร้อยล้านชิปที่อู๋เป่ยได้รับมีมูลค่าถึงสามสิบเท่าของมูลค่าเดิม รวมเป็นเจ็ดหมื่นห้าพันล้านเก้าร้อยล้าน! เงินจำนวนมากขนาดนี้ แม้ว่ากาสิโนจะจ่ายได้ นายพลอันอี้ก็จะฆ่าเขา!

ตอนนี้ผู้จัดการกาสิโนต้องการให้เขายิงอู๋เป่ยให้ตาย โดยจัดการปัญหาของเขาทั้งหมดในคราวเดียว แต่เขาไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ ถ้าบ่อนเสื่อมเสียชื่อเสียงก็ไม่มีใครมาเล่นการพนัน

ติงมั่วหัวเราะอย่างเต็มที่และตบไหล่อู๋เป่ย “เยี่ยมมาก! พี่ชาย เรามาพนันกันต่อเถอะ”

ผู้จัดการกาสิโนพูดอย่างรวดเร็วว่า “ขออภัย อาจมีปัญหากับรูเล็ตต์นี้ เราจำเป็นต้องหาคนมาซ่อม” จากนั้นเขาก็รีบจากไป