ตอนที่ 247
บทที่ 248 สูญเสียภรรยาและชีวิต
October 21, 2026
“บูม!”
ด้วยเสียงดังและการระเบิดของพลังงาน ซาวั่งถูกต่อยและลอยไปไกลกว่าสิบเมตรก่อนที่จะตกลงไปในสระอย่างแรง ทุกคนรีบดึงเขาออกมา ซาวั่งได้รับบาดเจ็บสาหัส หน้าอกของเขายุบและกระดูกหักทะลุปอด เขาจำเป็นต้องได้รับการผ่าตัดทันที
นายพลอันอี้ตัวตรงและส่งสัญญาณให้ทุกคนพาซาวั่งออกไป จากนั้นเขาก็มองไปที่อู๋เป่ยและพูดว่า “คุณอู๋ก็เป็นผู้เชี่ยวชาญศิลปะการต่อสู้ด้วย”
“แค่รู้นิดหน่อย” อู๋เป่ยพูด
นายพลอันอี้เงียบไปครู่หนึ่งและพูดว่า “ฉันกำลังพิจารณาที่จะขายหินหยกดิบจากโกดังหมายเลขหนึ่ง เช่นนี้ สุภาพบุรุษสองคนจะมาที่สวนของฉันพรุ่งนี้เช้า”
เซียไท่หู่รู้สึกยินดีและพูดว่า “ขอบคุณ ท่านนายพล เราจะไปถึงที่นั่นตรงเวลา”
นายพลอันอี้ยิ้มและพูดว่า “คุณเป็นหุ้นส่วนธุรกิจรายใหญ่ที่สุดของฉัน ฉันต้องให้หน้าคุณแบบนี้”
อู๋เป่ยเฝ้าดูนายพลอันอี้มาตลอด เขาสังเกตเห็นว่ามีพลังงานสีดำปรากฏบนศีรษะของนายพลอันอี้ ซึ่งบ่งบอกว่าเขาใกล้จะตาย เมื่อตรวจสอบอย่างใกล้ชิด เขาพบว่านายพลอันอี้มีอาการผิดปกติ พิษมีลักษณะเฉพาะ จะไม่มีผลจนกว่าระดับพิษจะถึงมาตรฐานที่กำหนด เมื่อมันมีผล มันจะเป็นอันตรายถึงชีวิตทันที
อู๋เป่ยแอบคิดอยู่ครู่หนึ่งและพูดว่า “น่าเสียดาย นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่เราทำธุรกิจร่วมกับนายพล”
นายพลอันอี้ผงะและพูดว่า “ทำไมคุณถึงพูดอย่างนั้นคุณอู๋?”
อู๋เป่ยมองไปที่เขา “คุณกำลังจะตาย”
นายพลอันอี้ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นใบหน้าของเขาก็บึ้งตึง “คุณอู๋ คุณกำลังสาปแช่งฉันหรือเปล่า?”
อู๋เป่ย “ฝ่าเท้าและฝ่ามือของคุณรู้สึกร้อนไหม?”
นายพลอันอี้คิดอยู่ครู่หนึ่ง “ใช่”
อู๋เป่ยถามอีกครั้ง “คุณไม่ได้ยินเสียงลมเหรอ? เมื่อคุณได้ยิน คุณรู้สึกหนาวสั่นและอึดอัดไปทั้งตัวใช่ไหม?”
ใบหน้าของนายพลอันอี้จริงจัง “ใช่ และมันแย่ลงเรื่อยๆ”
อู๋เป่ย “เมื่อคุณนอนหลับ คุณรู้สึกเหมือนกำลังลอยอยู่บนก้อนเมฆและรู้สึกสบายตัวมากไหม?”
นายพลอันอี้พยักหน้าอีกครั้ง “ใช่ ถูกต้อง คุณอู๋ คุณรู้ได้อย่างไร?”
อู๋เป่ยพูดอย่างเย็นชา “เพราะผมเป็นหมอ คุณมีพิษเรื้อรังที่ผิดปกติซึ่งกำลังจะส่งผล ถ้าไม่มีอะไรไม่คาดคิดเกิดขึ้น คุณจะตายภายในสามวัน”
นายพลอันอี้ตกใจมาก “จริงหรือ?”
อู๋เป่ย “ถ้าคุณไม่เชื่อผม คอยดูว่าคุณจะตายไหม”
สีหน้าของนายพลอันอี้เปลี่ยนไปอีกครั้ง เขาก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าวและโค้งคำนับอู๋เป่ยอย่างสุดซึ้ง “คุณอู๋ ในเมื่อคุณเห็นว่าฉันถูกวางยา ฉันเชื่อว่าคุณสามารถช่วยฉันได้ใช่ไหม?”
อู๋เป่ยพูดอย่างใจเย็น “แน่นอน ผมสามารถช่วยคุณได้ แต่ถึงแม้ผมจะทำได้ คนที่วางยาคุณจะปล่อยคุณไปได้หรือไม่?”
นายพลอันอี้กำหมัดแน่น “ฉันจะหาตัวคนที่ทำร้ายฉันให้เจอ!”
อู๋เป่ยพูด “ผมสามารถช่วยคุณได้”
ดวงตาของแม่ทัพอันอี้เป็นประกาย “โอ้? คุณอู๋ คุณจะแนะนำอะไร?”
อู๋เป่ยถามเขาว่า “ใครได้ประโยชน์สูงสุดจากการตายของคุณ?”
นายพลอันอี้ตกอยู่ในความคิด จากนั้นใบหน้าของเขาก็เคร่งขรึมมากขึ้นเรื่อยๆ เขาถึงกับกัดฟันด้วยความโกรธ เขาพูดว่า “ไอ้สารเลวพวกนั้น สมควรตาย!”
อู๋เป่ยถาม “คุณรู้หรือไม่ว่าพวกเขาเป็นใคร?”
นายพลอันอี้โบกมือสั่งให้ทุกคนออกไป มีเพียงนายพลอันอี้และอู๋เป่ยและเซียไท่หู่ เพียงสามคน
อู๋เป่ยแอบถอนหายใจเมื่อเห็นว่านายพลอันอี้ไม่มีใครที่เขาสามารถไว้วางใจได้อีกต่อไป ตามที่คาดไว้ นายพลอันอี้กล่าวว่า “ภรรยาสามคนของฉันและบอดี้การ์ดสองคนเป็นคนที่มีอำนาจมากที่สุดนอกเหนือจากฉัน ฉันเชื่อใจพวกเขามาก ดังนั้นเมื่อฉันตาย ทุกสิ่งที่ฉันมีจะเป็นของพวกเขา”
เซียไท่หู่กระแอมและพูดว่า “ท่านนายพล มีบางอย่างที่ฉันไม่รู้ว่าควรพูดหรือไม่”
แม่ทัพอันอี้กล่าวว่า “ในตอนนี้ ฉันจะฟังทุกอย่าง โปรดพูด”
เซียไท่หู่ “ฉันได้ยินมาว่าภรรยาคนที่สองและสามของนายพลอันอี้ มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับซาวั่งและหลิ่วเซียงตามลำดับ ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือไม่”