บทที่ 2535: เงาลึกลับเริ่มสำเร็จ

อู๋เป่ย: “จริงๆ คุณพูดถูก เงินหาเท่าไรก็ไม่มีวันหมด เรื่องแบ่งผลประโยชน์ในจงโจว ต่อไปให้คุณเป็นคนตัดสินใจนะครับ”

หลิวจินหลงหลงเย่: “ขอบคุณคุณชายที่ไว้ใจครับ!”

จากนั้นหลิวจินหลงหลงเย่ก็รีบปรึกษาเรื่องการแบ่งผลประโยชน์กับทุกคนทันที ด้วยการไกล่เกลี่ยของเขา เหยียนเหลิ่งสือยอมสละผลประโยชน์บางส่วน ที่เหลือก็มอบส่วนหนึ่งให้อู๋เป่ยเช่นกัน ไม่เพียงเท่านั้น หลิวจินหลงหลงเย่ยังยอมสละส่วนของตัวเองโดยสมัครใจ ด้วยเหตุนี้ทุกคนจึงพอใจถ้วนหน้า

พอทุกคนแยกย้ายกันไปก็ล่วงดึกมากแล้ว อู๋เป่ยจึงถามหลิวจินหลงหลงเย่ว่า: “จริงๆ คุณถูกคนปิดกั้นช่องพลังทั้งห้ากับเส้นลมปราณทั้งหก วิธีการของเขาชั้นเชิงสูงมาก”

หลิวจินหลงหลงเย่ถอนหายใจเบาๆ แล้วว่า: “คนที่ผนึกพลังยุทธ์ของผม คืออาจารย์ของผมครับ ก่อนอายุ 20ปี พลังยุทธ์ของผมพุ่งเร็วมาก อายุ 19ปีก็อยู่ที่ขั้นที่สิบของการฝึกพลังปราณ ตอนที่ผมกำลังจะทะลุทะลวงขึ้นไป อาจารย์ก็รับศิษย์ใหม่เข้ามา ศิษย์น้องคนนั้นบอกกับผมว่าเขามีพรสวรรค์ล้ำเลิศ อนาคตต้องเป็นยอดคนผู้เกรียงไกรแน่ ดังนั้นอาจารย์จึงผนึกพลังยุทธ์ของผม ทำให้ผมไม่สามารถทะลุขึ้นไปต่อได้”

อู๋เป่ยประหลาดใจ: “อาจารย์ของคุณผนึกพลังยุทธ์เพราะเกี่ยวกับศิษย์น้องของคุณหรือ?”

หลิวจินหลงหลงเย่พยักหน้า: “อาจารย์บอกว่าอนาคตผมอาจมีความสำเร็จไม่ด้อยกว่าศิษย์น้อง เพื่อไม่ให้ผมช่วงชิงชื่อเสียงกับเขา จึงตัดสินใจผนึกพลังผมไว้สิบปี”

อู๋เป่ย: “ตอนนี้คุณน่าจะสี่สิบกว่าปีแล้ว กำหนดสิบปีนั้นผ่านไปนานแล้วใช่ไหมครับ?”

หลิวจินหลงหลงเย่ยิ้มอย่างเจ็บปวด: “ใช่ครับ พอใกล้ครบกำหนดสิบปี ศิษย์น้องคนดีของผมก็ฆ่าอาจารย์เสีย!”

อู๋เป่ยตะลึง: “ทำไมเขาถึงฆ่าอาจารย์ตัวเอง?”

หลิวจินหลงหลงเย่: “อย่างแรก เขาอยากได้วิชาเทพไร้เทียมทานที่อาจารย์ไม่ได้ถ่ายทอดให้ อย่างที่สอง เขาไม่อยากให้ผมหลุดจากการผนึก เลยฆ่าอาจารย์!”

อู๋เป่ย: “ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน?”

หลิวจินหลงหลงเย่: “ตอนนี้เขาเป็นหัวหน้าองครักษ์มังกรศักดิ์สิทธิ์สามหมื่นนาย และเป็นเสนาบดีอภิบาลองค์รัชทายาท”

องครักษ์มังกรศักดิ์สิทธิ์คือกองทัพต้องห้ามที่แกร่งที่สุดของต้าซา อยู่ใต้บัญชาโดยตรงของจักรพรรดิ ผู้ที่ขึ้นเป็นหัวหน้าองครักษ์มังกรศักดิ์สิทธิ์และดำรงตำแหน่งแม่ทัพกองทหารองครักษ์ ย่อมแสดงให้เห็นถึงพลังอำนาจที่ไม่ธรรมดา

“ตอนนี้เขามีพลังยุทธ์ระดับไหน?” อู๋เป่ยถาม

หลิวจินหลงหลงเย่: “ขั้นที่แปดของขั้นลี้ลับ—ขอบเขตมี่อิง!”

อู๋เป่ย: “พวกคุณยังติดต่อกันอยู่ไหมครับ?”

หลิวจินหลงหลงเย่ยิ้มเย็น: “ต่อหน้า เขาทำทีเคารพศิษย์พี่อย่างผม ถามสารทุกข์สุขดิบ ทำเป็นห่วงใย”

อู๋เป่ยพยักหน้า: “ตอนนี้คุณเดินหน้าฝึกต่อและทะลุระดับได้แล้ว”

หลิวจินหลงหลงเย่: “คุณชายครับ ผมอายุขนาดนี้ ยังมีหวังไหมครับ?”

อู๋เป่ย: “พลังยุทธ์ของคุณถูกผนึกไว้สิบกว่าปี จริงๆ ก็ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายเสมอไปนะครับ”

หลิวจินหลงหลงเย่ใจสะดุ้งวาบ: “ทำไมล่ะครับ?”

อู๋เป่ย: “สิบกว่าปีที่ผ่านมานี้ แม้คุณจะทะลุขึ้นขั้นไม่ได้ แต่คุณต้องหาทางเสริมสภาพร่างกาย และทำให้จิตวิญญาณแข็งแกร่งขึ้นใช่ไหมครับ?”

หลิวจินหลงหลงเย่พยักหน้า: “ครับ ผมเพิ่มพลังยุทธ์ไม่ได้ ก็ต้องใช้วิธีอื่นเสริมความแข็งแกร่ง เลยฝึกวิชาแข็งแกร่งประตูพิสดาร และจิตวิชานอกลัทธิจำนวนมาก”

อู๋เป่ย: “คนเรายากจะหักห้ามใจไม่ให้ทะลุระดับขึ้นไป ทั้งยังอดทนขัดเกลาตัวเองอยู่ในระดับเดิมนานเป็นสิบปี ประสบการณ์เหล่านี้ได้วางรากฐานมั่นคงให้การบำเพ็ญเพียรในขั้นลี้ลับของคุณต่อไปแล้ว”

หลิวจินหลงหลงเย่ค่อยโล่งใจ: “ไม่สายก็พอแล้วครับ!”

อู๋เป่ย: “ขอให้คุณทะลุเข้าสู่ขั้นลี้ลับได้ ต่อไปน่าจะราบรื่น แต่การทะลุเข้าสู่ขั้นลี้ลับไม่ง่าย คุณควรใช้ยาอายุวัฒนะช่วยด้วย”

หลิวจินหลงหลงเย่รีบถาม: “ผมควรใช้ยาอายุวัฒนะอะไรครับ?”

อู๋เป่ย: “ผมปรุงโอสถช่วยให้ก้าวสู่ขั้นลี้ลับให้คุณได้ ยานี้จะช่วยให้คุณก้าวเข้าสู่ขั้นลี้ลับสำเร็จ แต่การปรุงยานี้ต้องใช้สมุนไพรที่หายากหลายอย่าง คุณต้องไปหาเองนะครับ”

หลิวจินหลงหลงเย่: “ผมจะพยายามหาสมุนไพรให้ครับ!”