บทที่ 267 ฮวาเจี้ยนเย่ว์จี

อู๋เป่ยเหล่ตาของเขาและพูดว่า “ระวังคำพูดของคุณ อย่าพูดโดยไม่มีหลักฐาน”

เย่เสวียนพูดอย่างใจเย็นว่า “เฮ้ เพื่อน ถ้าคุณไม่มีเงินพอที่จะเล่นก็ออกไป มันไม่สนุกเลยที่จะสาปแช่งเมื่อคุณแพ้ แต่หยิ่งผยองเมื่อคุณชนะ ใช่ไหม?”

ชายคนนั้นหลับตาและครุ่นคิดอยู่ครึ่งนาที เขาพูดว่า “เอาล่ะ พนันกันต่อ แต่คราวนี้ ฉันต้องการใช้ลูกเต๋าสิบสองลูก! และเราจะเดิมพันสามพันล้านทันที!”

อู๋เป่ยถามว่า “คุณเล่นลูกเต๋าสิบสองลูกได้อย่างไร?”

ชายคนนั้นตอบว่า “แทงเลขคี่ ทายว่าลูกเต๋าจะออกเลขคี่กี่ลูก ถ้าถูกก็ชนะ”

อู๋เป่ยมองเขา “จะเกิดอะไรขึ้นถ้าพวกเราไม่มีใครเดาถูก?”

ชายคนนั้นพูดว่า “ถ้าไม่มีใครทายถูก เรามาเริ่มกันใหม่”

อู๋เป่นพยักหน้าเล็กน้อย “เอาล่ะ มาเดิมพันเลขคี่กัน”

ชายที่อยู่ข้างๆ หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาแล้วเขียนตัวเลขสิบสองลงไป จากหนึ่งถึงสิบสอง วางไว้ข้างโต๊ะ

บริกรหญิงใส่ลูกเต๋าสิบสองลูกลงในถ้วยลูกเต๋าและเริ่มเขย่า ทำให้เกิดเสียงวุ่นวายที่ท้าทายความสามารถในการได้ยินของชายคนนั้น

แต่อู๋เป่ยไม่ฟังเลย เพราะเพียงแวบเดียว เขาก็รู้ว่ามีเลขคี่กี่ตัว

“ป็อก!”

ถ้วยลูกเต๋าวางอยู่บนโต๊ะ และชายคนนั้นถามอู๋เป่ยว่า “คุณเดิมพันเท่าไหร่?”

อู๋เป่ยว่า “ผมเดิมพันห้า” จากนั้นเขาก็วางสามพันล้านบนหมายเลข “ห้า”

ชายคนนั้นวางเช็คสามพันล้านใบบนหมายเลข “เจ็ด” และพูดอย่างเฉยเมยว่า “คราวนี้ ฉันเกรงว่าคุณจะแพ้ เปิดถ้วยสิ!”

บริกรหญิงนำถ้วยลูกเต๋าออก ใบหน้าของชายและเพื่อนของเขาเปลี่ยนไปทันที แทนที่จะเป็นเลขคี่เพียงตัวเดียว แท้จริงแล้วมีห้าตัว!

“คุณ...…” ชายคนนั้นทั้งตกใจและโกรธจัด ชี้ไปที่อู๋เป่ย “คุณทำได้อย่างไร?”

อู๋เป่สพูดอย่างเย็นชา “ความสามารถในการฟังลูกเต๋าของคุณนั้นยอดเยี่ยมมาก แต่ผู้เชี่ยวชาญก็ยังทำผิดพลาด การฟังผิดก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ใช่ไหม?”

ชายคนนั้นพึมพำอย่างหนัก “เกมวันนี้จบลงแค่นี้ ไปกันเถอะ!”

ทั้งสองคนยืนขึ้นและจากไป และบริกรหญิงก็เดินตามหลังมา ในห้องส่วนตัวมีเพียงอู๋เป่ยและเย่เสวียนเท่านั้นที่ยังคงอยู่

อู๋เป่ยถามเขาว่า “เกิดอะไรขึ้นกับคุณ? คุณมาอยู่ที่นี่และเล่นการพนันกับผู้คนได้อย่างไร?”

เย่เสวียนยิ้มอย่างขมขื่น “ท่านน้อย ผมก็ไม่อยากเล่นการพนันเหมือนกัน วันนี้ผมเพิ่งโชคร้ายมานิดหน่อยและได้พบกับผู้หญิงที่น่าเกรงขามคนหนึ่ง ผมอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก”

จากนั้นเขาก็อธิบายสถานการณ์ ปรากฏว่าเขาวางแผนที่จะพบกับเพื่อนในท้องถิ่นที่อวิ๋นจิงคืนนี้และเล่นที่บาร์แห่งนี้ ทันทีที่พวกเขานั่งลง พวกเขาสังเกตเห็นหญิงสาวสวยคนหนึ่งนั่งอยู่ข้างๆ

เย่เสวียนและเพื่อนๆของเขาลุกขึ้นทันทีเพื่อเริ่มการสนทนา แต่ผู้หญิงคนนั้นค่อนข้างตรงไปตรงมา เธอบอกว่าใครก็ตามที่สามารถชนะเงินในห้องส่วนตัว จะได้ร่วมเดินทางไปกับเธอในคืนนี้ หากพวกเขาสูญเสีย ชีวิตของพวกเขาก็จะสูญเสียไป

ด้วยวิธีนี้ เพื่อนสามคนของเย่เสวียนสูญเสียเงินทั้งหมดและถูกใครบางคนพรากไปโดยไม่ทราบชะตากรรมของพวกเขา ตอนนี้ถึงคราวของเขาแล้ว และเขารู้ว่าเขาได้พบกับคู่ต่อสู้ที่โหดเหี้ยมแล้ว เขาโทรหาอู๋เป่ยอย่างรวดเร็วโดยใช้ข้ออ้างในการขอยืมเงิน และนั่นเป็นวิธีที่ทำให้เขาหลุดพ้นจากสถานการณ์ดังกล่าว

ขณะที่พวกเขากำลังคุยกัน ประตูก็ถูกผลักเปิดออก และหญิงสาวสวยในชุดกี่เพ้าสีขาวก็เดินเข้ามา ผมหน้าม้าของเธอถูกจัดไว้อย่างเรียบร้อย และสายตาของเธอก็อ่อนโยน เธอพูดว่า “คุณเย่ คุณชนะเกมการพนัน อย่างไรก็ตาม คุณไม่ใช่คนที่เล่นการพนัน ดังนั้นเกมจึงเป็นโมฆะ”

เย่เสวียนไม่กล้าพูดและซ่อนตัวอยู่หลังอู๋เป่ย

อู๋เป่ยมองไปที่ผู้หญิงคนนั้น เธอเป็นผู้เชี่ยวชาญชั้นพระสวรรค์ และมีอาวุธที่ซ่อนอยู่มากกว่าหนึ่งโหล ทำให้เธอเป็นคู่ต่อสู้ที่น่าเกรงขาม

เขายืนขึ้นและพูดว่า “เพื่อนของฉันแค่อยากจะทักทายคุณ และคุณวางกับดักเขา คุณไม่เพียงแต่ต้องการเงินของเขาเท่านั้น แต่ยังต้องการชีวิตของเขาด้วย?”

ผู้หญิงคนนั้นตอบอย่างใจเย็น “คนอย่างเขากล้าเข้าใกล้ฉัน เขาสมควรตาย”

อู๋เป่ยขมวดคิ้ว “ใครทำให้คุณกล้าที่จะถือว่าชีวิตมนุษย์เป็นสิ่งเล็กน้อย?”

“คุณพยายามจะสอนฉันเหรอ” ผู้หญิงคนนั้นจ้องมาที่เขา แววตาของเธอเปลี่ยนเป็นน้ำแข็ง

อู๋เป่ยเย้ยหยัน “ถ้าคุณต้องลงมือ เราไปที่อื่นกันเถอะ ที่นี่ไม่สะดวก”

ผู้หญิงคนนั้นเก็บกดเจตนาฆ่าของเธอและพูดเบาๆว่า “ก็ได้ ถ้าคุณกล้าก็มากับฉันสิ”