บทที่ 38 สองคดีสุดแปลก

เมื่อเหอปี้ชื่อเห็นว่าอู๋เป่ยมาถึงแล้ว ในมือถือเหมาไถมาด้วย ดวงตาของเขาก็ลุกวาว: "หืม มันคือเหมาไถ ฮ่าฮ่า วันนี้ลาภปากผมจริงๆ"

โจวรั่วเสวี่ยลากเก้าอี้มาให้อู๋เป่ยด้วยรอยยิ้ม และทั้งสามคนก็นั่งลง

เหอปี้ชื่อพูดว่า "พี่ ผมรู้สึกว่าเราเอาเปรียบไอ้พวกนั้นเกินไป แต่ผมไม่สามารถรับผิดชอบเรื่องนี้ได้ มันเป็นการตัดสินใจของหัวหน้าทีมของเรา

อู๋เป่ยพูดเบาๆ ว่า "บางครั้ง เรื่องของเขา ก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของเขาไป เราช่วยไม่ได้"

เหอปี้ชื่อหัวเราะและพูดว่า "คุณจะพูดแบบนั้นไม่ได้ โลกนี้ไม่ได้มีทางเลือกขนาดนั้น แต่เดี๋ยวคุณก็จะค่อยๆ ชินกับมัน"

อาหารมาเสิร์ฟแล้ว กั้งที่นี่อร่อยนะ เคบับเนื้อแกะรสชาติดั้งเดิม ทั้งสามคนคุยกันไปด้วยขณะทานข้าว

เหอปี้ชื่อคนนี้ก็ดูเป็นคนเจ้าอารมณ์ไม่เบา พอดื่มไวน์ไปหนึ่งขวดเขาก็เริ่มพูดเยอะขึ้น เขาพูดว่า "รั่วเสวี่ย คุณก็ไม่ใช่เด็กแล้ว ผมว่าพี่อู๋เป็นคนดี ทําไมไม่คุยกันดูล่ะ บางทีเราอาจจะคุยกันถูกคอก็ได้"

เขาพูดตรงเกินไป โจวรั่วเสวี่ยหน้าแดงเล็กน้อยและพูดว่า "หัวหน้า คุณกําลังพูดอะไร คุณดื่มเยอะเกินไปหรือเปล่า"

เหอปี้ชื่อยิ้มและพูดว่า "ผมไม่ได้ดื่มเยอะ พี่อู๋เป็นคนที่มีความสามารถ เขาเป็นคนดี ถ้าได้เป็นแฟน ก็คงดี"

อู๋เป่ยก็เขินเหมือนกัน เขารีบเปลี่ยนเรื่อง พูดว่า "เหล่าเหอคุณเป็นนักสืบมาหลายปีแล้ว คุณเคยเจอคดีแปลกๆ บ้างไหม"

"คดีแปลกเหรอ" เหล่าเหอคิดอยู่ครู่หนึ่ง "มีสิ! มีสองคดี ผมนึกถึงสองคดีนี้ทีไร หนังหัวชาทุกที!"

อู๋เป่ยเริ่มสนใจ: "โอ้? เล่าให้ฟังสิ"

เหล่าเหอจิ๊บเหล้าในแก้วเสียงดัง "จิ้บ" แล้วก็เริ่มพูดถึงคดีแรก

เมื่อสิบห้าปีที่แล้ว เขาเป็นนักสืบสวนเก่าที่มีประสบการณ์อยู่แล้ว อยู่มาวันหนึ่ง ทีมงานได้รับรายงานว่าพวกเขาพบศพหลายศพในวิลล่าริมแม่น้ํา

พอสืบสาวจึงทราบว่า ผู้ตายทั้งหมดล้วนมาจากครอบครัวเดียวกัน มีแม่ ลูกชาย ลูกสาว และเด็กชายคนหนึ่งอายุราวๆเจ็ดถึงแปดขวบ การตายของครอบครัวนั้นน่าสังเวชมาก ผิวหนังของพวกเขาหายไป และพวกเขานอนราบกับพื้นบนกองเลือด

สิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นคือเลือดของทุกคนถูกสูบออกมา และวาดเป็นรูปสัญลักษณ์แปลกประหลาดลงบนพื้น มีลักษณะคล้ายยัญของลัทธิเต๋า

คดีนี้ทําให้ผู้คนทั่วทั้งมณฑล กระทรวง จังหวัด และเมืองต่างๆ ต่างก็ตกตะลึง และส่งผู้เชี่ยวชาญไปสอบสวน แต่ไม่พบเบาะแส คดีถูกสอบสวนมาสามปีแล้ว แต่สุดท้ายก็กลายเป็นคดีที่ยังไม่คลี่คลาย จนถึงตอนนี้ไฟล์หลักฐานยังถูกปิดผนึกอยู่ในตู้เก็บเอกสารอยู่เลย

เมื่อได้ยินว่ายัญ อู๋เป่ยก็สนใจมากและถามว่า "เหล่าเหอ ยัญแบบไหน"

เหล่าเหอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เปิดรูปแล้วพูดว่า "นี่คือรูปที่ผมถ่ายมาจากแฟ้ม ผมก็ไม่แน่ใจ"

เมื่ออู๋เป่ยเห็นศพที่ถูกถลกหนังสี่ศพนอนอยู่บนพื้นในห้องโถง โดยหันศีรษะเข้าหากันและหันเท้าออก รอบตัวพวกเขามีลวดลายขนาดใหญ่ถูกวาดด้วยเลือด

เมื่อเห็นรูปแบบนี้ เขาก็ตกใจและพูดโพล่งออกมาว่า "อัญเชิญอาร์เรย์!"

เหล่าเหอตกตะลึง รีบถามว่า "อัญเชิญอาร์เรย์อะไรกัน"

เป็นคาถาที่อู๋เป่ยได้รับจากมรดกตกทอด แต่ยังไม่ได้รับการศึกษาอย่างละเอียด แต่เขายังจํารูปแบบนี้ได้ ชื่อเต็มของมันเรียกว่า พิธีเก้าวันอัญเชิญปีศาจอาร์เรย์ ซึ่งใช้เลือดเพื่อเรียกปีศาจ และหนังมนุษย์ที่ลอกออกมาเหล่านั้นเป็นตัวพาหเนำพาวิญญาณชั่วร้าย และเพราะผิวหนังของมนุษย์นี่เอง วิญญาณชั่วร้ายจึงสามารถดํารงอยู่ในโลกได้เป็นเวลานาน

เขาไม่ได้อธิบายออกไป แต่พูดว่า "เป็นเวทมนตร์ชนิดหนึ่ง อืมใช่ แล้วระหว่างดำเนินการติดตามสืบเสาะหาข้อเท็จจริงของคดี เคยเกิดเหตุการณ์เหนือความคาดหมายบ้างไหม?

เหล่าเหอส่ายหัว: "ไม่มี หลังจากที่เราตรวจสอบที่เกิดเหตุหลายครั้ง ก็ไม่มีใครไปที่นั่นอีก การติดตามสอบสวนส่วนใหญ่จะสืบสวนจากสิ่งที่มีส่วนกับเหยื่อ

เมื่อเห็นว่าอู๋เป่ยสนใจมาก โจวรั่วเสวี่ยจึงถามว่า "อู๋เป่ยคุณพอจะมองออกแล้วใช่ไหม"