บทที่ 395 ฉันควบคุมชีวิตและความตายของแก

อู๋เป่ยหัวเราะฮ่าฮ๋า : “พลังยุทธ์ของแกไม่ได้สูงส่ง โอ้อวดเกินไปแล้ว ถ้าหากอาจารย์ของฉันอยู่ที่นี่ แกกล้าพูดแม้แตคำเดียวเหรอ”

“แก.....” หวงเทียนป้าโกรธอย่างมาก อย่างไรก็ตามเขาก็เป็นปรมาจารย์ชั้นเทพ เป็นถึงจักรพรรดิใต้ดินของไห่เฉิง คาดไม่ถึงว่าจะถูกพูดใส่แบบนี้!

อู๋เป่ยพูดอย่างเย็นชา : “หวงเทียนป้า เงื่อนไขที่พวกแกพูดก่อนหน้านี้ โมฆะทั้งหมด! แกอยากจะถอยออกไป ก็จำเป็นต้องคุยกับฉัน! ฉันไว้ชีวิตแก แกถึงจะสามารถมีชีวิตอยู่ต่อได้ ให้แกตาย แกก็ต้องตาย!”

หวงป้าเทีนยอดไมได้ที่จะหัวเราะขึ้นมา : “แกให้ฉันตายฉันก็ตาย แกคิดว่าแกเป็นใคร”

อู๋เป่ยพูดอย่างไม่แยแส : “ฉันคือผู้ควบคุมชะตากรรมของแก!”

หวงป้าเทียนขมวดคิ้ว พูด : “อาจารย์ตันปา คุณสอนเขาหน่อยว่าควรจะเป็นคนยังไง”

ยอดฝีมือชาวทิเบตลุกขึ้นยืนทันที ฝ่ามือกลายเป็นสีแดงเลือด ใบหน้าดำมองดูแล้วดำกว่าเดิม ดวงตาก็กลายเป็นสีแดงเลือดเช่นกัน สิ่งที่คนผู้นี้แสดงออกมา มันเป็นกังฟูที่แปลกประหลาดของนิกายมนตรยาน เรียกว่าฝ่ามือเลือด!

พลังยุทธ์ของอาจารย์ตันปาลึกล้ำ พลังของเขาไม่ได้ด้อยไปกว่าหวงเทียนป้า เขาเดินเข้ามาหาอู๋เป่ยทีละก้าว ด้วยลมหายใจที่กดดัน

อู๋เป่ยไร้สีหน้า พูดอย่างไม่แยแส : “ฉันขอแนะนำให้แกอย่าต่อสู้กับฉัน”

อาจารย์ตันปาไม่สะทกสะท้าน เขาเข้ามาอย่างต่อเนื่อง สิบก้าว ห้าก้าว ทันใดนั้น อู๋เป่ยเคลื่อนไหวก่อน เขาเร็วราวกับสายฟ้า หนึ่งฝ่ามือพุ่งเข้าไปหาอีกฝ่าย วิชาที่ใช้คือของวัดต้าฉาน ฝ่ามือสายฟ้า!

หนึ่งฝ่ามือของเขาออกไป อาจารย์ตันปาราวกับว่ามองเห็นสายฟ้าแลบตกลงมาจากความว่างเปล่า โจมตีมาที่ร่างกายของเขา เขาตัวสั่นโดยสัญชาตญาณหนึ่งที มีความว่างเปล่าชั่วขณะในสมอง นี่คือความสามารถที่อู๋เป่ยครอบครองหลังจากฝึกฝนตาเทพสำเร็จ การโจมตีของตาเทพ สามารถจัดการผู้คนที่ไม่มีตาเทพได้อย่างสมบูรณ์!

“ตุ้ม!”

อาจารย์ตันปายังไม่ทันตอบสนองกลับมา ก็ถูกหนึ่งฝ่ามือของอู๋เป่ยโจมตีจนบินออกไป หนึ่งฝ่ามือนี้ พลังทำลายล้างที่ซ่อนอยู่สี่ชนิด พังทลาย แตกหัก ไฟฟ้า ระเบิด พลังทั้งสี่ระเบิดออกมาพร้อมกัน เสื้อผ้าบนฝ่ามือของอาจารย์ตันปาถูกโจมตีจนฉีกขาดโดยตรง อวัยวะภายในก็แตกเช่นกัน

หลังจากล้มลง อาจารย์ตันปากระอักเลือดออกมา เขามองอู๋เป่ยด้วยความประหลาดใจ เขาแข็งแกร่งมาก ฝ่ามือสายฟ้าของอู๋เป่ยทำให้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสเท่านั้น ไม่สามารถทำให้เขาตายได้

หวงเทียนป้าลุกขึ้นยืน เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ ต้องรู้ว่าพลังของอาจารย์ตันปาคนนี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าเขาเลย ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาเป็นนักสู้ข้างกายเขามาโดยตลอด ทำไมแค่กระบวนท่าเดียวก็พ่ายแพ้แล้ว

อู๋เป่ยเดินก้าวใหญ่เข้าไปหาหวงเทียนป้า พูด : “ตอนนี้แกมีสองทางเลือก ทางเลือกที่หนึ่ง เจรจากับฉันใหม่! ทางเลือกที่สอง ฉันทุบแกตาย”

สีหน้าของหวงเทียนป้าแย่อย่างมาก ไม่ว่าเขาจะคิดยังไง ล้วนแล้วคิดไม่ถึงเลยว่าพลังของอู๋เป่ยจะแข็งแกร่งขนาดนี้! เดิมทีเขาอยากสั่งสอนอู๋เป่ยหนึ่งรอบ หลังจากนั้นทำลายพลังยุทธ์ของเขา ระบายความโกรธ นั่นเป็นการพลิกกลับมามีชัยของอีกฝ่าย!

อู๋เป่ยเดินเข้าไปใกล้เรื่อยๆ หมัดที่ไม่ชัดเจนนั้น ทำให้หัวใจของหวงป้าเทียนจมลงสู่ก้นบึ้ง เขาพูด : “แกเป็นปรมาจารย์เหรอ”

อู๋เป่ยพูด : “ให้แกพิจารณาห้าวินาที อยากตายหรืออยากเจรจา!”

หวงเทียนป้าถอนหายใจยาว พูด : “ฉันยอมแพ้แล้ว!”

สถานการณ์แข็งแกร่งกว่าคน ณ ตอนนี้ อู๋เป่ยมีพลังที่จะฆ่าทุกคนที่อยู่ในสถานที่ หวงเทียนป้าทำได้แค่ยอมจำนน ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับเขาที่จะมีสถานะและอำนาจที่เขามีในปัจจุบัน เขายังไม่อยากตาย การมีชีวิตอยู่ย่อมดีกว่าสิ่งอื่นใด!

อู๋เป่ยยืนอยู่ตรงหน้าเขาสองเมตร พูดอย่างเย็นชา : “ฉันพูด แกฟัง! ข้อหนึ่ง หม่าจวินเจี๋ยจำเป็นต้องได้รับโทษ ข้อสอง ครึ่งหนึ่งของรายได้ของแก ต้องส่งให้ฉัน”

หวงป้าเทียนขมวดคิ้ว พูด : “แต่ฉันตอบตกลงกับหน่วยรักษาความสงบคนนั้นแล้ว แบ่งสิบเปอร์เซ็นต์ของรายได้ทุกปีให้เขา แกเอาไปอีกครึ่งหนึ่ง มันเกินไปแล้ว”

อู๋เป่ยพูดอย่างไม่แยแส : “นั่นเป็นเรื่องของแก”

ใบหน้าของหวงเทียนป้ามืดมน เขาถาม : “ยังมีอีกไหม”

อู๋เป่ย : “ความมั่งคั่งทั้งหมดของหลี่เจี่ยหนง อยู่ภายใต้ชื่อของฉันทั้งหมด”

หลี่เจี่ยหนงกระโดดขึ้นมาพูด : “แกพูดอะไร แกกล้าทำแบบนี้เหรอ!”

“เพี๊ย!”