บทที่ 409 ราชาเสียววู่

ถังเทียนเจวี๋ยยิ้มและพูดว่า "เจิ้งหลุน อาดีใจมากที่หลานมาได้"

“อาซื่อ เรื่องอะไรที่เกี่ยวกับถังเหมิน ผมควรจะมาอยู่แล้ว” เจิ้งหลุนรีบพูดด้วยความเคารพต่อถังเทียนเจวี๋ย

"อืม ดี ดี"ถังเทียนเจวี๋ยพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม

จากนั้นเขาก็มองไปที่อู๋เป่ยและพูดด้วยรอยยิ้มว่า "อู๋เป่ย วันนี้คุณเหนื่อยเลยนะ"

อู๋เป่ย "คุณปู่ถังเกรงใจเกินไปแล้ว วันนี้ไม่ลำบากเลย"

ถังเทียนเจวี๋ยหัวเราะและพูดว่า "อืม ดี ดี"

แขกที่อยู่ด้านหลังส่วนใหญ่เป็นบุคคลสำคัญที่มีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับถังเหมิน เมื่อเวลาบ่ายครึ่งฉู่เทียนอิงและฟางหย่งเชียงก็มาพร้อมกัน ตามมาด้วยจ้าวเจิ้งลิ่งพวกเขามาหาอู๋เป่ยและอู๋เป่ยก็ทักทายพวกเขาเป็นการส่วนตัว

คนส่วนใหญ่มาเป็นชาวยุทธภพ ทั้งสามคนนี้ดูไม่เข้ากับคนอื่นๆ ดังนั้นอู๋เป่ยจึงพูดคุยกับพวกเขา จ้าวเจิ้งลิ่งถือโอกาสดึงอู๋เป่ยไปยังสถานที่เงียบสงบและพูดว่า "คุณอู๋ เรื่องไห่เฉิง ฉันขอโทษจริงๆ ถ้าไม่ใช่เพราะคนของตระกูลจ้าวของฉันก็คงไม่พุ่งไปที่คุณ ”

อู๋เป่ย "ชายคนนั้นต้องการทำร้ายผม ผมก็แค่ต้องสู้กลับ"

จ้าวเจิ้งลิ่งพูดด้วยรอยยิ้ม "ชายคนนั้นเขาถูกคุณทำลายผลประโยชน์ไปต่อหน้าต่อตา ฉันได้ยินมาว่าเขาเกือบจะตายด้วยความโกรธ"

อู๋เป่ยถอนหายใจเบา ๆ "ถ้าทำให้คนแบบนี้ขุ่นเคือง ผมเกรงว่าแม้แต่ผลไม้ดีๆก็คงไม่มีให้กิน"

จ้าวเจิ้งลิ่งมองไปรอบ ๆ และพูดเสียงเบา "คุณอู๋วางใจ เขาจะทำอะไรคุณไม่ได้อีก เพราะเขาจะถูกย้ายจากตำแหน่งของเขาในไม่ช้า"

อู๋เป่ยชอบใจ"โอ้ จะถูกย้ายเหรอ?"

จ้าวเจิ้งหลิงกล่าวว่า "เขามีพฤติกรรมไม่เหมาะสม หากไม่มีอะไรผิดพลาด ฉันจะได้รับตำแหน่งของเขาแทน"

อู๋เป่ยรีบแสดงความยินดี "ขอแสดงความยินดีด้วย!"

จ้าวเจิ้งหลิงโบกมือแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม "ยังไม่ทันได้รับตำแหน่งเลยยังเร็วเกินไปที่จะพูด"

ทั้งสองคุยกันเป็นการส่วนตัวอีกสักพัก จากนั้นก็กลับมาที่งานและทักทายกับทุกคน

ฉู่เทียนอิงรู้สึกขอบคุณอู๋เป่ยมาก หากอู๋เป่ยไม่รักษาอาการบาดเจ็บของเขา เขาก็คงมีชีวิตที่เลวร้ายยิ่งกว่าความตาย

“คุณอู๋ ฉันไม่คิดเลยว่าในช่วงเวลาสั้นๆ แค่นี้ คุณจะกลายเป็นผู้มีอิทธิพลในเทียนจิงไปแล้ว คุณน่าทึ่งมาก” เขาชื่นชมอย่างจริงใจ

อู๋เป่ยยิ้มและพูดว่า "ท่านแม่ทัพฉู่เกรงใจเกินไปแล้ว การรักษาครั้งที่แล้วคุณเป็นยังไงบ้าง?"

ฉู่เทียนอิงยิ้มและพูดว่า "หายดีแล้ว! ไม่เจ็บไม่ปวดเลย!"

ฟางหย่งเชียงกล่าวว่า "ทักษะทางการแพทย์ของคุณอู๋นั้นไม่มีใครเทียบได้ ผมและเทียนอิงรู้สึกขอบคุณมาก ในอนาคตหากคุณอู๋ต้องการอะไรก็บอกมาได้เลย พวกเราจะพยายามอย่างเต็มที่"

ต่างคนต่างคุยกัน ทันใดนั้นชายวัยกลางคนก็ปรากฏตัวขึ้น เขาคนนั้นมีออร่าที่ทำให้ผู้คนต่างต้องตะลึง เขาเป็นปรมาจารย์ชั้นสองของดินแดนแห่งเซียน ชายคนนั้นสวมเสื้อคลุมสีเงินและมีรูปร่างกำยำ

ถังเทียนเจวี๋ยก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและพูดเสียงดังว่า "สวัสดีครับเทพแห่งสงครามหลิงเทียนและการที่ท่านให้เกียรติมาอาคารถังนั้นนับเป็นสิ่งที่ดี!"

เทพเจ้าแห่งสงครามหลิงเทียนพยักหน้าเล็กน้อย "พี่ถัง ไม่เจอกันนานเลย"

ถังเทียนเจวี๋ยพูดด้วยรอยยิ้ม "ผ่านมาเกือบยี่สิบปีแล้ว เทพแห่งสงครามยังคงเหมือนเดิม"

เทพเจ้าแห่งสงครามหลิงเทียน "พี่ถังเกรงใจเกินไปแล้ว ท่านแม่ทัพมีธุระไม่สามารถมาด้วยเองได้ เขาจึงส่งฉันมาแทน"

อู๋เป่ยรู้ว่าเทพเจ้าแห่งสงครามหลิงเทียนมาเพราะเขา ดังนั้นเขาจึงก้าวไปข้างหน้า กุมมือคารวะแล้วพูดว่า "เทพเจ้าแห่งสงครามหลิงเทียน ผมชื่นชมท่านมานานแล้ว!"

เทพเจ้าแห่งสงครามหลิงเทียนมองไปที่อู๋เป่ยและพูดด้วยรอยยิ้มว่า "น้องอู๋ได้รับการยกย่องจากท่านแม่ทัพ ฉันหวังว่าคุณจะคว้าโอกาสนี้ไว้นะ"