บทที่ 410 โอกาสและความเสี่ยง

อู๋เป่ย"แม้ว่าเจิ้งหลุนจะปฏิเสธที่จะช่วยเหลือนิกายถัง แต่พวกเราก็ไม่ถึงกับแตกคอกันใช่ไหม?"

ถังปิงอวิ๋นถอนหายใจ "คุณอาจจะไม่รู้ วัดต้าฉานต้องการขยายอิทธิพลไปยังเทียนจิงมาโดยตลอด อีกทั้งเจิ้งหลุนก็เป็นเป็นคนสนับสนุน หากถังเหมินนำวัดต้าฉานไปข้างหน้าหนึ่งก้าว พวกเขาก็จะเดือดร้อน"

เธอพูดต่อว่า “คนเก่งๆ ของวัดต้าฉานส่วนใหญ่เป็นพระภิกษุจากที่อื่น ไม่ใช่เรื่องที่ดีที่จะไปถามเรื่องทางโลก ศิษย์วัดต้าฉานมีจำนวนไม่น้อยที่ไปสมัครเป็นทหาร แม้แต่กรมศิลปะการต่อสู้ขั้นเทพและพรรคเทียนหลงก็มีศิษย์จากวัดต้าฉาน ในบรรดาพวกเขาเจิ้งหลุนเป็นคนที่มีพลังยุทธสูงสุด ดังนั้นเขาจึงเป็นศอษย์พี่ใหญ่ของศิษย์ของวัดต้าฉาน”

เมื่ออู๋เป่ยได้ยินเรื่องนี้ เขาก็เข้าใจและพูดว่า "ดูเหมือนว่าในใจเจิ้งหลุนจะมีความทะเยอทะยาน เขาต้องการใช้ชื่อวัดต้าฉาน เพื่อสร้างให้ตัวเองมีอำนาจเหมือนราชาจริงๆ"

ถังปิงอวิ๋นพยักหน้า "ใช่ เพราะอย่างนั้น นั่นจึงเป็นสาเหตุว่าทำไม เขาถึงน่ากลัวมากกว่าเซียนเฟิงและราชาแม่มด"

ไม่นานหลังจากนั้นถังเทียนเจวี๋ยก็มาถึงเวทีเพื่อพูดกล่าวอะไรสักหน่อย จากนั้นก็เริ่มการตัดริบบิ้นอย่างเป็นทางการ ในฐานะผู้ถือหุ้นรายใหญ่อู๋เป่ยก็เข้าร่วมด้วย

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะการปรากฏตัวของถังเทียนเจวี๋ยและเทพแห่งสงครามหลิงเทียนรึเปล่า การตัดริบบิ้นจึงเป็นไปอย่างราบรื่นและไม่พบความผิดปกติอะไร

หลังจากตัดริบบิ้นเสร็จ แขกก็แยกย้ายกันไป

หลังจากที่แขกแยกย้ายกันไปแล้ว ถังเทียนเจวี๋ยเรียกอู๋เป่ยและถังปิงอวิ๋นไปที่ห้องโถงดอกไม้และทำท่ามีอะไรจะพูด

ถังปิงอวิ๋นชงชาให้ปู่และนั่งข้างอู๋เป่ย

ถังเทียนเจวี๋ยมีความสุขมาก ด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาตลอดเวลา เขาถามว่า "อู๋เป่ย ตงหวงทางนั้นเป็นไงบ้าง?"

อู๋เป่ยพยักหน้า "โอเคดีครับ มันแลกของกับผมอยู่สองสามครั้ง พอดีผมอยากถามพอดีแค่ ของที่อยู่กับตงหวง มันมีที่มายังไง"

ถังเทียนเจวี๋ยยิ้มขมขื่น "ถึงแม้ว่าฉันจะอยู่กับมันมานานแล้ว แต่ฉันไม่รู้ว่าของพวกนั้นมันมาจากไหน"

อู๋เป่ย "แล้วทำไมตอนนั้นตงหวงถึงเลือกคุณล่ะ?"

ถังเทียนเจวี๋ยกล่าวว่า "อันนี้มันเกี่ยวข้องกับธุรกิจโรงรับจำนำของอาคารถังคุณก็รู้นี่ว่าอาคารถังมีโรงรับจำนำและโรงรับจำนำก็มักจะได้รับของแปลก ๆ ตงหวงฉันก็แค่ได้มาจากการจำนำเท่านั้น"

อู๋เป่ยพยักหน้า "อย่างนี้นี่เอง ถ้ามีโอกาสผมจะไปที่โกดังของโรงรับจำนำ"

"ในโกดังมีของเยอะจริงๆ วันที่มีงานเลี้ยงถัง คุณสามารถไปดูได้ ชอบใจอะไรก็หยิบมา" ถังเทียนเจวี๋ยแสดงความใจกว้าง

อู๋เป่ยดีใจมาก "ขอบคุณครับคุณปู่"

ถังเทียนเจวี๋ยกลั้นรอยยิ้มของเขาและพูดว่า "อู๋เป่ย เรื่องในถังเหมินยังคงวุ่นวาย แต่ตอนนี้ฐานการฝึกของฉันก็กลับมาแล้วแล้ว อีกทั้งเทียนจิงอาคารถังก็ถูกเปิดอย่างราบรื่นเช่นกัน หากคุณสามารถดำเนินกิจการเจ็ดวันแรกได้ ถังเหมินก็จะสามารถก้าวขึ้นไปสู่อีกระดับได้!"

เมื่อพูดถึงตรงนี้สีหน้าของเขาก็จริงจังมากขึ้น เขาพูดว่า "ในเจ็ดวันนี้อาจจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นก็ได้ คุณและปิงอวิ๋นจะต้องจัดการกันอย่างระมัดระวัง"

อู๋เป่ย "ช่วงนี้คุณปู่ไม่ได้อยู่ที่เทียนจิงเหรอ?"

ถังเทียนเจวี๋ยส่ายหัว "ฉันไม่ได้อยู่ วันนี้ฉันก็ต้องไปแล้ว ดังนั้นฉันจะปล่อยให้คุณกับปิงอวิ๋นดูแลอาคารถัง ปิงอวิ๋นคงบอกคุณแล้วว่าอาคารถังในเมืองเทียนจิงมีหุ้น 30% ที่เป็นของคุณ"

อู๋เป่ยพยักหน้า "ปิงอวิ๋นบอกผมแล้ว ผมรู้สึกไม่สบายใจกับเรื่องนี้เท่าไหร่"

ถังเทียนเจวี๋ยโบกมือแล้วพูดว่า "คุณไม่ได้รับหุ้น 30% เปล่า ๆ หรอก ฉันไม่รู้ว่าอนาคตอาคารถังจะมีปัญหาอะไรมายมายแค่ไหน เพราะฉะนั้นหน้าที่คุณคือต้องดูแลอาคารถังให้ดี"

อู๋เป่ยพยักหน้าอย่างแรง "วางใจเถอะ ผมจะช่วยปิงอวิ๋นดูแลอาคารถังอย่างดีแน่นอน!"

ถังเทียนเจวี๋ยกล่าวด้วยรอยยิ้ม "ฉันมั่นใจในตัวคุณ เทพเจ้าแห่งสงครามหลิงเทียนเคยกล่าวไว้ก่อนหน้านี้ว่าท่านแม่ทัพก็ให้ความสำคัญกับคุณเป็นอย่างมาก เป็นไปได้ไหมว่าเขาต้องการรับคุณเข้ากลุ่มของเขา"

อู๋เป่ยไม่ได้ปิดบังอะไรและพูดว่า "ครับ ท่านแม่ทัพจางแห่งจตุรเทพ หวังว่าผมจะทำหน้าที่เป็นผู้พิทักษ์ค่ายเจียงหนานได้"

ถังเทียนเจวี๋ยรู้สึกประหลาดใจมาก "ผู้คุมค่ายเจียงหนาน? เขาให้ตำแหน่งที่สูงเช่นนี้กับคุณจริงหรือ?"