บทที่ 428 เยี่ยมบ้านถังยามค่ำคืน

จากนั้นดื่มเหล้าหมดอีกหนึ่งไห หยางมู่ไป๋ไม่รู้ว่าเป็นเพราะมีความสุขมากเกินไปหรือเปล่า อันที่จริงเริ่มเมาเล็กน้อยแล้ว เขาพูดด้วยรอยยิ้ม : “ศิษย์น้อง ตอนนี้ศิษย์พี่มองนายไม่ทะลุปรุโปร่งมากขึ้นเรื่อยๆแล้ว”

อู๋เป่ยพูด : “ศิษย์พี่ ไม่ว่าอนาคตผมจะเป็นยังไง คุณและผมล้วนเป็นพี่น้องกัน”

หยางมู่ไป๋ซาบซึ้งใจอย่างมาก พูด : “ใช่แล้ว พวกเราเป็นพี่น้องกันตลอดเวลาไป มา ชนแก้ว!”

ทั้งสองคนคุยกันต่างๆนาๆ ดื่มเหล้าจนกระทั่งถึงตีสองครึ่ง โต๊ะเหล้าเต็มไปด้วยไหเหล้า รุ่นน้องหลายคนนั่งอยู่ไกลๆ ไม่กล้าไปพักผ่อน ยิ่งไม่กล้าเข้าใกล้

เมื่อเห็นว่าเวลาได้ที่แล้ว อู๋เป่ยหัวเราะฮ่าฮ่า พูด : “ศิษย์พี่ คนของคุณยืนยันตำแหน่งของถังหลิงแล้วใช่ไหม”

หยางมู่ไป๋โทรศัพท์ออกไปหนึ่งสาย พูด : “หาเจอแล้ว ตอนนี้ถังหลิงอยู่กับภรรยาของเขาด้วยกัน พวกเขามีบ้านหลังใหญ่ในเทียนจิง”

อู๋เป่ย : “เอ๋ ภรรยาของเขา คนที่ชิงเหมินคนนั้นเหรอ”

หยางมู่ไป๋พยักหน้า : “ก็คือเธอ ภรรยาของถังหลิงชื่อไช่ฉี เป็นลูกสาวของไช่ซิ่งหัวหน้าของชิงเหมิน”

อู๋เป่ยพูด : “วิ่งไปทุบตีคนที่บ้านของเขา โหดร้ายเกินไปหรือเปล่า”

หยางมู่ไป๋กลอกตา : “ทุบตีก็ทุบตีเลย ยังจะพูดถึงอะไรโหดร้ายไม่โหดร้ายอีก”

อู๋เป่ยเกาจมูก : “สิ่งที่ศิษย์พี่พูดใช่เลย ในเมื่อทุบตีคน ก็แค่ทุบตีภรรยาของเขาด้วยกันเลย”

พูดจบ เขาเอื้อมมือไปบีบที่หน้า ผ่านไปสักพักหนึ่ง เขาก็กลายเป็นอีกคนหนึ่ง เขาในเวลานี้ ใบหน้าอายุสี่สิบกว่าปี ดวงตาดุร้ายอย่างมาก ตาสามเหลี่ยม ใบหน้ายาว ทันทีที่เห็นก็รู้ว่าไม่ใช่คนดี

หยางมู่ไป๋ก็กดที่ใบหน้าหลายทีเช่นกัน กลายเป็นคนที่มีหน้าตาคล้ายกับอู๋เป่ย ก็เป็นดวงตาสามเหลี่ยมเช่นกัน ใบหน้ายาว ดวงตาดุร้ายอย่างมาก ทั้งสองราวกับว่าเป็นฝาแฝด

พวกเขาจ้องตากัน อดไม่ได้ที่จะหัวเราะฮ่าฮ่า อู๋เป่ยพูด : “ศิษย์พี่ พวกเราตั้งชื่อกันดีกว่า ผมชื่อจางหลง คุณชื่อจ้าวหู่”

หยางมู่ไป๋พยักหน้า พูด : “เยี่ยมมากเลย น้องชายจางหลง ไป ไปทุบตีคน!”

กลางดึก ทั้งสองคนขับรถคันหนึ่ง ขับรถเข้าไปในสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง ลงรถแล้วเดินไปจนสุดสวนสาธารณะ พวกเขาปีนข้ามกำแพงสูงด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว

ภายในกำแพงสูงมีสวนดอกไม้แห่งหนึ่ง เดินหน้าต่อไปอีกกว่าร้อยเมตร ก็เป็นอาคารสูงที่ปกคลุมไปด้วยไม้เลื้อย ที่นี่คือที่ที่ถังหลิงและภรรยาของเขาอาศัยอยู่

ในเวลานี้ ภายในอาคารสูง ถังหลิงได้เปลี่ยนเสื้อวอร์มแล้ว ปอกแอปเปิ้ลให้ภรรยา ภรรยาของถังหลิงคือไช่ฉี ไช่ฉีคนนี้ไม่ค่อยสูง ค่อนข้างอ้วน มีน้ำหนักมากกว่าหนึ่งร้อยกิโลกรัม ใส่กระโปรงสีดำรัดรูป

ถังหลิงดูเหมือนจะให้ความเคารพภรรยาคนนี้มาก เขายื่นแอปเปิ้ลไปที่ปากของไช่ฉี พูดด้วยรอยยิ้ม : “ภรรยา กินเยอะๆ พวกเราไม่ได้เจอกันหลายวัน คุณผอมลงเยอะเลย”

ไช่ฉีเหลือบมองถังหลิงหนึ่งที พูด : “สามี หลายวันนี้ คุณไปหาผู้หญิงข้างนอกหรือเปล่า”

ถังหลิงสาบานกับฟ้าทันที : “ภรรยา ทำไมคุณสงสัยผมอีกแล้ว ความรักที่ผมมีต่อคุณ คุณยังไม่รู้จักอีกเหรอ คุณก็รู้ ในช่วงนี้งานของถังเหมินค่อนข้างเยอะ ถ้าหากผมไม่พยายาม จะประสบความสำเร็จได้อย่างไร ให้พ่อของพวกเราดีใจได้ยังไง”

ในเวลานี้ อู๋เป่ยห้อยอยู่ที่หน้าต่าง และหยางมู่ไป๋ก็ปรากฏตัวอยู่บนหลังคา เฝ้าสังเกตสถานการณ์โดยรอบ ส่งสัญญาณให้ศิษย์น้องอู๋เป่ย เมื่อเกิดสถานการณ์วิกฤขึ้น เขาจะลงมือทันที

เมื่อเห็นถังหลิงเหมือนคนขี้ขลาด อู๋เป่ยแอบรู้สึกตลก พูดในใจคนๆนี้ก่อนหน้านี้หยิ่งผยองขนาดนี้ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าภรรยา กลับเชื่องเหมือนแกะตัวน้อย

แต่คิดสักพัก เขาก็เข้าใจเช่นกัน พ่อของไช่ฉีคนนี้เป็นถึงหัวหน้าของชิงเหมิน หากถังหลิงต้องการสร้างความแตกต่างในถังเหมินในอนาคต เขาจะทำไม่ได้หากไม่ได้รับการสนับสนุนจากชิงเหมิน เหตุผลที่เขามีอำนาจเหนือกว่าในถังเหมิน ไม่เห็นคนอื่นอยู่ในสายตา ส่วนใหญ่เป็นเพราะการสนับสนุนจากตระกูลไช่