บทที่ 429 เทพหุ่นเชิด

หลังจากได้ยินเสียงหวานแบบนี้ ไช่ฉีก็แข็งทื่อทันที เธอมองดูหน้าจอ ก็มองเห็นหญิงสาวอายุสิบเก้าปีคนหนึ่ง งดงามและบริสุทธิ์ รอยยิ้มเหมือนดอกไม้

“เธอเป็นใคร” เธอคำรามเหมือนแม่สัตว์ร้าย

ผู้หญิงที่อยู่ฝั่งตรงข้ามก็เห็นรูปร่างหน้าตาของไช่ฉีอย่างชัดเจน เธอตกใจจนอุทานออกมา รีบปิดวิดีโอคอล

“ภรรยา คุณฟังผมอธิบาย.....” สีหน้าของถังหลิงเปลี่ยนเป็นสีขาวทันที รีบพูด

อย่างไรก็ตามไช่ฉีกลับหูหนวก เธอเปิดมือถือ อ่านบทสนทนาระหว่างทั้งสอง มีคำพูดที่น้ำเน่านับไม่ถ้วน ราวกับเข็มเหล็กนับไม่ถ้วนแทงเข้าตาเธอ ไขมันบนใบหน้าของเธอสั่นไม่หยุด ดวงตาลุกเป็นไฟด้วยความโกรธ

“เพี๊ยะ!”

เธอโยนโทรศัพท์ลงพื้นอย่างแรง หลังจากนั้นจ้องถังหลิงแน่น ในเวลานี้ ความคิดนับไม่ถ้วนแวบขึ้นมาในหัวของถังหลิง แต่เมื่อเผชิญกับการจ้องมองที่ดุร้ายของไช่ฉี ทันใดนั้นความคิดของเขาก็หายไปทันที

“เสี่ยวฉี คุณเข้าใจผิดแล้ว เธอถูกคนอื่นส่งมา มีคนต้องการใส่ร้ายผม.....”

“หุบปาก!” ไช่ฉีจ้องเขา “คุณคิดว่าฉันเป็นคนโง่เหรอ”

ถังหลิงถึงกับสำลักไปเลย อ้าปากค้าง อยากจะพูดอะไรบางอย่างเพื่อปกปิด แต่ก็รู้สึกว่ามันไร้ประโยชน์

ในเวลานี้ ไช่ฉีใช้น้ำเสียงที่สงบอย่างมากถาม : “นี่ไม่ใช่ครั้งแรกใช่ไหม”

ถังหลิงพูดทันที : “เสี่ยวฉี เชื่อผม นี่เป็นครั้งแรกแน่นอน เป็นผมเองที่โง่เขลาเบาปัญญา ผมผิดไปแล้ว ” พูดจบ เขายื่นมือออกมาตบหน้าของตัวเอง แรงอย่างมาก

ไช่ฉีนั่งลง เธอจ้องผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ สามีของตัวเอง พูด : “ถังหลิง ยังจำคำสัญญาของคุณในตอนนั้นได้ไหม”

ถังหลิงตะลึง คิดสักพัก จากนั้นพูดอย่างช้าๆ : “หลังจากพวกเราแต่งงาน ผมห้ามไปมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนอื่น”

สีหน้าของไช่ฉีเคร่งขรึม พูด : “ตอนนั้นคุณสัญญาว่า ถ้าหากทำไม่ได้ ฉันสามารถฆ่าคุณทิ้งได้!”

ถังหลิงกลืนน้ำลาย พูด : “ภรรยา ผมผิดไปแล้วจริงๆ โปรดยกโทษให้ผมหนึ่งครั้ง”

ไช่ฉียิ้มอย่างเย็นชา : “คำพูดเชื่อถือไม่ได้ คุณว่า ฉันสามารถฆ่าคุณตายได้ใช่ไหม”

ตัวของถังหลิงสั่นสะท้าน พูด : “ภรรยา ผมผิดไปแล้ว คุณอย่าฆ่าผม!”

ถังหลิงในเวลานี้ ร้องไห้ออกมา สิ่งนี้ทำให้อู๋เป่ยมองจนอึ้งไปเลย ถังหลิงคนนี้ไม่ว่ายังไงก็เป็นถึงปรมาจารย์ชั้นพรสวรรค์ มีการฝึกฝนติดตัว ทำไมถึงกลัวผู้หญิงคนหนึ่ง นอกจากนี้ยังกลัวจนร้องไห้!

และในเวลานี้ ร่างสีเทาร่างหนึ่งปรากฏตัวขึ้นที่ข้างหลังไช่ฉี อย่างไม่แยแส บรรยากาศอันหนาวเย็นปกคลุมทั่วทั้งบ้าน บรรยากาศแบบนี้ ทำให้อู๋เป่ยขนหัวลุก เขาจ้องเงาสีเทานั้นแน่น ไม่กล้าหายใจแรง

แม้แต่หยางมู่ไป๋ที่อยู่บนหลัง ก็ร่างกายแข็งทื่อทันที ไม่กล้าขยับ

ไช่ฉีจ้องถังหลิงที่นอนอยู่บนพื้นด้วยความกลัว พูดอย่างไม่แยแส : “คุณฆ่าตัวตายดีกว่า หมิงลงมือล่ะก็ คุณจะตายอย่างทรมาน”

ถังหลิงตกใจกลัวจนก้มกราบหัวโคกกับพื้นตุ้มตุ้ม พูด : “อย่า! ภรรยา คุณปล่อยผมไปเถอะ ต่อจากนี้ไปผมไม่กล้าทำแล้ว!”

ไช่ฉีพูดอย่างไม่แยแส : “ถ้าหากฉันอยากได้ผู้ชายหล่อๆ เพียงแค่กระดิกนิ้วหนึ่งที ก็จะมีหลายร้อยหรือหลายพันคนรีบวิ่งมารับใช้ฉัน คุณคิดว่าคุณสำคัญมากเหรอ”

ถังหลิงรีบพูด : “เสี่ยวฉี คุณฆ่าผมไม่ได้ ผมอยู่ที่ถังเหมินมีอำนาจอย่างมาก ผมประโยชน์ต่อคุณ.....”

ไช่ฉีฮึหนึ่งที : “โง่เขลา! คุณคิดว่า คุณเป็นหมากตัวเดียวที่ชิงเหมินของฉันวางไว้ในถังเหมินเหรอ หากคุณตายไป ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับสถานการณ์โดยรวม”

ถังหลิงกลัวแล้วจริงๆ พูด : “เสี่ยวฉี ผมไม่กล้าแล้ว ผมไม่กล้าแล้วจริงๆ!”

ไช่ฉีจ้องเขา ดูเหมือนว่ากำลังตัดสินใจ ผ่านไปครึ่งนาที เธอพูด : “งั้นก็ได้ ฉันจะให้โอกาสคุณอีกครั้ง! คุณไปพาผู้หญิงคนนั้นมา หลังจากนั้นฆ่าเธอทิ้งต่อหน้าฉัน!”

ถังหลิงไม่มีความลังเล พูดทันที : “ได้ ผมจะไปเดี๋ยวนี้!”

เขากระโดดขึ้น เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วออกไปข้างนอก ราวกับว่ากลัวไช่ฉีจะเปลี่ยนใจ