บทที่ 432 เงินไถ่ตัวหมื่นล้าน

อู๋เป่ยจึงสอบถามรายละเอียด ได้ยินมาว่าเป็นเพราะหลินปิงเซียนปฏิเสธงานที่จะร่วมก่อนหน้านี้ไป และต้องการออกมาทานอาหารเย็นกับเขาซึ่งทำให้หลิ่วหลิงนั้นโกรธ เขาจึงเข้าใจทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

เขาเยาะเย้ยและถามว่า: "ปิงเซียน ผู้จัดการคนนี้ใครแนะนำให้คุณ"

หลิงปิงเซียน: "เพื่อนของฉันในวงการบันเทิงคนหนึ่งแนะนำให้ บอกว่าเธอเป็นคนที่ดีมาก เราเคยไปกินข้าวด้วย กัน2 มื้อ รู้สึกว่าก็เข้ากันได้ เดิมทีประธานเว่ยหาผู้จัดการให้ฉันไว้แล้ว แต่ฉันกับเพื่อนมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน สุดท้ายแล้วฉันก็ฟังเธอให้หลิ่วหลิงมาเป็นผู้จัดการให้ฉัน”

อู๋เป่ยกล่าวว่า: "กลับไปก็ไปเปลี่ยนผู้จัดการคนนี้ซะ"

จากนั้นเขาก็ยิ้มและพูดกับจั่วหลาน: "คุณชายจั่ว ทำไมคุณไม่โทรออกอีกล่ะ?"

จั่วหลาน กำลังจะร้องไห้ ตอนนี้เขาเต็มไปด้วยความเสียใจและพูดว่า "ท่านอู๋ สิ่งที่เกิดขึ้นวันนี้เป็นความเข้าใจผิดจริงๆ โปรดท่านปล่อยฉันไปเถอะ"

อู๋เป่ยพูดด้วยใบหน้าเย็นชา: "แกกล้าใส่ร้ายฉัน อยู่รอดไม่ถึงคืนนี้ ถ้าแกไม่อยากตาย ก็รีบโทรสัก!"

จั่วหลานรู้ว่าเรื่องนี้ไม่สามารถแก้ไขได้ ดังนั้นเขาจึงโทรหาพ่อของเขาจั่วหยุนซิงทันที

ในเวลานี้ จั่วหยุนซิงกำลังฝึกซ้อมอยุ่ ในฐานะหัวหน้าแก๊งหลงเสอ เขาระมัดระวังมาโดยตลอดและไม่ค่อยใช้กำลังร่วมกับผู้อื่นเว้นแต่มันจำเป็นจริงๆ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงได้รับความนิยมอย่างมากในเมืองเทียนจิง แม้แต่การดำรงอยู่ในระดับเวียนเฟิง และราชาเสี่ยววู่ ก็มักจะมีปฏิสัมพันธ์กับเขาอยู่บ่อยๆ

ทันใดนั้นโทรศัพท์ก็ดังขึ้น จั่วหยุนซิงไม่พอใจอย่างมาก เขารับโทรศัพท์จากลูกศิษย์ของเขาแล้วถามว่า "เกิดอะไรขึ้นอีกแล้ว?"

เสียงของจั่วหลานดังมาทางโทรศัพท์ ด้วยน้ำเสียงร้องไห้: "ท่านพ่อ ฉันไปทำให้ท่านอู๋ขุ่นเคือง ท่านอู๋บอกว่าหากท่านไม่อยากให้ฉันตาย ก็เอาเงินหมื่นล้านมาไถ่ฉันได้"

"อะไรนะ หมื่นล้าน?" จั่วหยุนซิงโกรธมากและถามว่า "ท่านอู๋คนไหน"

“ท่านอู๋ที่สั่งสอนลู่จิ้นปัวเมื่อครั้งก่อน” จั่วหลานกล่าว

จู่ๆ หัวใจของจั่วหยุนซิงก็เต้นแรง เขาไม่คาดคิดเลยว่าจะเป็นอู๋เป่ย! ครั้งก่อน เดิมทีเขาต้องการกำจัดอู๋เป๋ยด้วยมือของหลินเทียนหวัง ใครจะไปรู้ว่าหลินเทียนหวังกลับถูกเขาฆ่าตาย ! หลังจากเหตุการณ์นั้น เขาก็รู้ว่าแล้วอู๋เป่ยไม่ได้เป็นคนที่ขุ่นเคืองง่าย ดังนั้นเขาจึงเลื่อนมันออกไปและไม่คิดจะไปออกหน้าเพื่อลู่จิ้นปัวอีกเลย

ไม่เคยคิดเลยว่าลูกชายของตัวเองจะทำเทพชั่วร้ายนี้ขุ่นเคือง!

เมื่อเร็ว ๆ นี้ชื่อเสียงของอู๋เป่ยดังมากและเขาเป็นหนึ่งในเถ้าแก่อาคารถังแม้ตัวเขาเองก็ไม่สามารถรุกรานบุคคลเช่นนี้ได้!

เขาอดไม่ได้ที่จะพูดด้วยความโกรธ: "ไอ้สารเลว แกไปยั่วยวนเขาได้อย่างไร"

จั่วหลานร้องไห้: "ฉันไม่รู้จักท่านอู๋ นี่เป็นความเข้าใจผิด"

“เอาล่ะ ให้ท่านอู๋รับโทรศัพท์” เขากล่าว

จากนั้นจั่วหลานก็ยื่นโทรศัพท์ให้อู๋เป่ยด้วยมือทั้งสองข้าง โดยมองหน้าเขาอย่างระมัดระวังแล้วพูดว่า: "ท่านอู๋ ท่านพ่อของฉันเชิญให้ท่านโทรศัพท์"

อู๋เป่ยหยิบโทรศัพท์แล้วพูดอย่างใจเย็น: "จั่วหยุนซิง?"

จั่วหยุนซิงพูดอย่างรวดเร็ว: "ท่านอู๋ ฉันคือ จั่วหยุนซิง ฉันเสียใจจริงๆ เกี่ยวกับลูกด้วย ไอ้สารเลวโง่เขลานี้ไม่รู้เรื่อง ท่านอยากถือสาแกเลย ... "

อู๋เป่ยขัดจังหวะเขาและพูดว่า "จั่วหยุนซิง ลูกสารเลวของแก เมื่อกี้จะตบฉัน ฉันจะให้เวลาแกหนึ่งชั่วโมงและนำเงินหมื่นล้านมาช่วยชีวิตคน หรือจะมาเก็บศพหลังจากหนึ่งชั่วโมง" พูดจบเขาก้วางโทรศัพท์

สีหน้าของจั่วหยุนซิงเปลี่ยนไปครั้งแล้วครั้งเล่า เขากัดฟันและเรียกราชาเสี่ยววู่ เหตุผลที่แก๊งหลงเสอสามารถตั้งหลักในเมืองเทียนจิงได้ก็เพราะเจิ้งหลุนนั้นอยู่เบื้องหลัง ยี่สิบเปอร์เซ็นต์ของรายได้ต่อปีของแก๊งหลงเสอต้องส่งมอบให้กับเจิ้งหลุน ตอนนี้เมื่อมีอะไรเกิดขึ้นกับเขา เขาก็ต้องการให้ราชาเสี่ยวหวู่ออกมาจัดการเรื่องนี้

เมื่อเจิ้งหลุนรับสาย เขาไม่ได้จริงจังกับมันในตอนแรก แต่เมื่อเขาได้ยินว่าเป็นอู๋เป่ย หัวใจของเขาก็จมดิ่งลง ครั้งก่อนที่เขาได้พบกับอู๋เป่ยที่บ้านของเย่เฉิน อีกฝ่ายไม่ได้ไว้หน้าเขาเลย และบอกให้เขาออกไปจากห้อง ตอนนี้เขาถูกขอให้ไปเผชิญหน้ากับอู๋เป่ยเขาไม่กล้าเสี่ยงจริงๆและกังวลว่าผุ้อยู่เบื้องหลังเขาจะปรากฏขึ้น

ในโทรศัพท์ เจิ้งหลุนไม่ได้พูดอะไรอยู่ครึ่งนาที จั่วหยุนซิงเริ่มวิตกกังวลและพูดว่า "ท่านเจิ้ง คุณต้องออกหน้าให้ฉันนะ ไม่งั้นฉันจะต้องเสียเงินหมื่นล้าน!"

เจิ้งหลุนรู้สึกรำคาญมากและพูดว่า: "เจ้าโง่! ยั่วยุใครไม่ดี กลับไปยั่วยุอู๋เป่ย"

จั่วหยุนซิงมีความรู้สึกไม่ดีในใจ และพูดว่า "ท่านเจิ้ง ท่านจะไม่ออกหน้าหรือ?"

เจิ้งหลุนพูดอย่างเฉยเมย: "ถ้าเป็นคนอื่นฉันออกหน้าได้ แต่คนนี้ เขาจะไม่ไปเผชิญหน้าอย่างแน่นอน นอกจากนี้ ตอนนี้เขาเป็นลูกเขยของตระกูลถัง และมีปรมาจารย์ระดับเซียนที่อยู่เคียงข้างเขา แม้ว่าฉันจะสู้กับเขาฉันก็ไม่สามรถได้เปรียบอะไร เรื่องนี้ คุณควรจัดการด้วยตัวเอง อย่างไรก็ตาม หากคุณสามารถแก้ไขได้ด้วยเงินหมื่นล้าน คุณอย่าลังเลเลยดีกว่า!”

หลังจากพูดจบ ราชาเสี่ยววู่ก็วางสายโทรศัพท์ จั่วหยุนซิงตกใจและโกรธ แม้แต่เจิ้งหลุนก็ไม่สนใจ ถ้าไปหาคนอื่นมันก็ยิ่งไร้ประโยชน์!

เวลาเร่งด่วนมาก เขากระทืบเท้า เตรียมเช็คทันทีและไปที่อาคารถัง

อาคารถัง, จั่วหลานนั่งยองๆ อยู่บนพื้น เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส และพ่นเลือดออกมาเป็นครั้งคราว