บทที่ 465 ถูกฆ่าตายต่อหน้าผู้คน

มาถึงห้องรับแขก หลิวเฉิงไปชงชาและเสิร์ฟชาให้พวกเขา และพูด : “นายท่านสาม เชิญดื่มชา”

อู๋เป่ยไม่มีจิตใจดื่มชา ถาม : “หลิวเฉิง คุณเป็นพ่อบ้านของจวนเย่ ทำไมถึงวิ่งมาที่ฉือเฉิง”

หลิวเฉิงพูด : “นายท่านเป็นคนให้ผมา เรื่องเฉพาะเจาะจงคืออะไร นายท่านไม่ได้พูด”

อู๋เป่ยพยักหน้า หลังจากนั้นคุยกันประโยคแล้วประโยคเล่า นั่งครึ่งชั่วโมง ทันใดนั้นเขาดีดนิ้วหนึ่งที การแสดงออกของหลิวเฉิงเหม่อลอย

ที่แท้ ครึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา อู๋เป่ยอาศัยการสนทนา สะกดจิตหลิวเฉิงไปแล้ว เขาถาม : “หลิวเฉิง วันนี้ศิษย์พี่ของผมจะไม่ปรากฏตัวใช่ไหม”

หลิวเฉิง : “ใช่ นายท่านบอกว่า วันนี้เขาจะไม่กลับมา ถ้าหากนายท่านสามถามล่ะก็ ก็บอกไปว่าพรุ่งนี้ค่อยกลับมา”

“คุณรู้บ้างไหม ศิษย์พี่เกิดเรื่องอะไรขึ้น” เขาถาม

หลิวเฉิง : “นายท่านบอกว่า ครั้งนี้เขาอาจตกอยู่ในอันตรายอาจเอาชีวิตไม่รอด ถ้าหากเขาตาย ก็ให้ผมพานายน้อย ลี้ภัยไปหานายท่านสามและนายท่านรอง เรื่องเฉพาะเจาะจงคืออะไร ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน”

“หมายความว่า ศิษย์พี่จงใจหลอกล่อให้ผมมาที่นี่เหรอ” อู๋เป่ยถามเสียงลึก

“ใช่แล้ว นายท่านบอกว่า ถ้าหากพรุ่งนี้เช้าเขายังไม่กลับมา ก็ให้ผมเอาจดหมายให้นายท่านสาม”

อู๋เป่ยพูดทันที : “รีบเอาจดหมายมาให้ผม!”

หลิวเฉิงกลับไปที่ห้อง นำจดหมายที่มีสีไฟอยู่บนนั้นออกมา เปิดจดหมาย เป็นลายมือของเย่เทียนจงจริงๆ มีตราปั้ม จดหมาย เขาพูดถึงเรื่องความเป็นมาของเรื่องนี้คร่าวๆ สุดท้ายยังมอบเย่เสวียนหลานชายให้อู๋เป่ยดูแลอย่างไว้วางใจ

อ่านจดหมายเสร็จ เขาบ่นพึมพำ : “ศิษย์พี่ใหญ่ คุณแบกรับภาระทั้งหมดคนเดียว จะให้ผมและศิษย์พี่รองทนมองดูได้ยังไง”

โจวอวี่ถาม : “หัวหน้าทีม เกิดเรื่องอะไรขึ้น”

อู๋เป่ยไม่บอก พูด : “พวกคุณดูหลิวเฉิงให้ดี ผมต้องออกไปหนึ่งรอบ!”

หลังจากสิบกว่านาที บนทางหลวง มีรถซุปเปอร์คาร์คันหนึ่งวิ่งด้วยความเร็วสูงปรากฏขึ้น เป็นรถชีรอนของอู๋เป่ยคันนั้น ความเร็วของรถ เกือบสามร้อยกิโลต่อชั่วโมง เหยียบมิดไมล์ตลอดทาง

อู๋เป่ยจับพวงมาลัยแน่น ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยจิตสังหาร เย่เทียนจงอธิบายเหตุผลในจดหมาย จังหยวนกู่ผู้ทรยศภายใต้ท่านตงฟ๋อยังไม่ตาย หลังจากเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส หาสถานที่พักฟื้น และกลับมาได้ไม่นานนัก

ครั้งนี้ จังหยวนกู่นำของที่สำคัญอย่างมากมาด้วย ยาซุปเปอร์พันธุกรรมอย่างหนึ่ง ยาพันธุกรรมนี้มีคุณค่าอย่างยิ่ง เลยทำให้คนเบื้องบนเหล่านั้นตอบตกลงคำร้องขอของจังหยวนกู่!

จังหยวนกู๋ขอร้องให้สร้าง “เซียนจี” ขึ้นมาใหม่ เปลี่ยนกรมศิลปะการต่อสู้ขั้นเทพเป็นคนของเขาทั้งหมด และสิ่งที่เลวร้ายที่สุดคือเขาต้องการชีวิตของเย่เทียนจง!

ตามคำสั่งของเบื้องบน เช้าตรู่ของคืนนี้ เย่เทียนจงจะต้องทำภารกิจที่อันตรายอย่างมาก ไม่เกิดความผิดพลาดอะไร เขาจะตาย!

เย่เทียนจงไม่มีทางให้ถอย เพราะว่าถ้าหากเขาไม่ตาย เครือข่ายท่านตงฟ๋อทั้งหมด รวมทั้งคนของตระกูลเย่ต้องตายไปด้วยกัน และถ้าหากเขาสามารถตายคนเดียว อย่างนั้นคนอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นเย่เสวียน อู๋เป่ยและหยางมู่ไป๋ ล้วนแล้วไม่ต้องมาเกี่ยวข้องด้วย

เย่เทียนจงไม่มีทางเลือกอื่น ดังนั้นเขายินดีใช้ชีวิตของตัวเอง มาแลกกับความปลอดภัยของคนรอบข้าง หลังจากนั้น เขาผลักหยางมู่ไป๋ออกไป จากนั้นหลอกล่ออู๋เป่ยมาที่ฉือเฉิง

“ศิษย์พี่ คุณไม่มีทางตายแน่นอน คนที่สมควรตายคือจังหยวนกู่!” อู๋เป่ยพูดในใจ

คนอยู่บนรถ เขาให้หันไป๋ช่วยเขาตรวจสอบตำแหน่งของจังหยวนกู่ จังหยวนกู่ในตอนนี้ ย้ายเข้าไปอยู่ในสำนักงานใหญ่ของกรมศิลปะการต่อสู้ขั้นเทพแล้ว เขาและเหล่าลูกน้องของเขา เตรียมรับช่วงต่อกรมศิลปะการต่อสู้ขั้นเทพ เปิดศักราชใหม่ของจังหยวนกู่!

รับตำแหน่งของจังหยวนกู่มา อู๋เป่ยขับรถอย่างตั้งใจ

ระยะทางพันกิโลเมตร เขาใช้เวลาสามชั่วโมงก็ถึงแล้ว

หลังจากมาถึงเมืองหลวง เขาไปหาหันไป๋ก่อน เขาเตรียมเครื่องแต่งกายแสดงหนึ่งชุด และให้คนแต่งหน้าหลากสีบนใบหน้า และในที่สุดเขาก็แต่งตัวเป็นจิงเค่อ

หลังจากเขาแต่งหน้าเป็นจิงเค่อเสร็จ หันไป๋ถามอย่างประหลาดใจ : “คุณอู๋ ทำไมต้องแต่งหน้าแบบนี้ด้วย”

อู๋เป่ยพูด : “ไม่มีอะไร ความชอบของผมคือชอบร้องเพลง คืนนี้ต้องร้องหนึ่งรอบ”

หันไป๋ไม่ถามอะไรอีกต่อไป พูด : “อย่างนั้นผมขออวยพรให้คุณอู๋ประสบความสำเร็จ!”

สามทุ่ม สำนักงานใหญ่กรมศิลปะการต่อสู้ขั้นเทพ

ภายในอาคารสำนักงานใหญ่ จังหยวนกู่และซ่งจานซาน กำลังรวบรวมบุคคลสำคัญของกรมศิลปะการต่อสู้ขั้นเทพ หลังเที่ยงคืนของคืนนี้ พวกเขาจะเป็นคนดูแลกรมศิลปะการต่อสู้ขั้นเทพ