ตอนที่ 463
บทที่ 464 คำทำนายที่โชคร้าย
October 21, 2026
อู๋เป่ยตะลึง พูด : “อย่างน้อยๆตอนนี้เย่เทียนจงยังดำรงตำแหน่งนั้นอยู่ นอกจากนี้เพียงแค่ศิษย์พี่ของผมออกจากกรมศิลปะการต่อสู้ขั้นเทพ ผมก็จะออกเช่นกัน” พูดจบ เขาวางสาย โทรศัพท์หาเย่เทียนจง
โทรศัพท์ของเย่เทียนจง นานมากกว่าจะมีคนรับสายเช่นกัน
“ศิษย์พี่ เกิดเรื่องอะไรขึ้น ซ่งอี้ซิงคนนั้นทำไมถึงไปแทนตำแหน่งหลี่จินเซี่ยง” เขาถาม
เสียงของเย่เทียนจงฟังดูเหงาเล็กน้อย พูด : “ศิษย์น้อง หลายวันมานี้ฉันล้วนแล้วต่อสู้แบบลับๆกับคนผู้นั้น ตอนนี้ดูเหมือนว่า ฉันไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาเลย ภายในสามวันห้าวัน ฉันก็จะออกจากกรมศิลปะการต่อสู้ขั้นเทพ”
อู๋เป่ยตะลึงอย่างมาก : “ศิษย์พี่ พลังของคุณอยู่ในเทียนจิงถือว่าไม่อ่อนแอ ทำไมถึงถูกคนอื่นแย่งตำแหน่งไป”
เย่เทียนจงถอนหายใจเบาๆ พูด : “พูดแล้วเรื่องมันยาว รอให้ฉันพ้นจากตำแหน่ง ค่อยพูดรายละเอียดกับนายทีหลัง”
อู๋เป่ยพูด : “ก็ได้ ศิษย์พี่ ตอนนี้ผมกำลังเร่งไปที่ฉือเฉิง จัดการเรื่องทางนั้น”
เย่เทียนจงพูด : “นายไม่ต้องไปแล้ว เรื่องนี้ฉันจะส่งคนไปจัดการ”
หัวใจของอู๋เป่ยเต้นแรง : “ศิษย์พี่ หรือว่าเรื่องนี้มีเรื่องราวภายในอะไรเหรอ”
เย่เทียนจงถอนหายใจเบาๆ : “เรื่องนี้น้ำตื้นเกินไปแล้ว ฉันไม่อยากให้นายติดร่างเเหไปด้วย ศิษย์น้อง ศิษย์น้องฉันอายุมากแล้ว จุดสูงสุดของชีวิตมาได้เท่านี้แล้ว แต่นายไม่เหมือนกัน นายยังมีอนาคตอันยาวไกล ฉันไม่อยากให้นายมายุ่งเรื่องนี้”
อู๋เป่ยขมวดคิ้ว : “ศิษย์พี่ ถ้าหากคุณไม่พูดให้ชัดเจน ผมจะไปฉือเฉิงอย่างแน่นอน”
เย่เทียนจงหมดหนทาง พูด : “ศิษย์น้อง ถ้าหากนายอยากรู้จริงๆ อย่างนั้นพวกเราเจอหน้ากันที่ฉือเฉิงแล้วกัน”
อู๋เป่ย : “ศิษย์พี่ คุณจะไปที่ฉือเฉิงเหรอ”
เย่เทียนจง : “ตอนนี้ฉันอยู่ที่ฉือเฉิงแล้ว จัดการเรื่องสมาชิกหายตัว นายมาถึงแล้วติดต่อฉัน”
อู๋เป่ย : “ได้!”
รถของเขา รวดเร็วราวกับสายฟ้า มาถึงที่ทำงานของทีมสายฟ้าอย่างรวดเร็ว โจวอวี่และคนอื่นๆเตรียมตัวพร้อมตั้งนานแล้ว พวกเขาเตรียมตัวสักพัก ตามอู๋เป่ยไปที่ฉือเฉิง
คนหลายคน ขับรถสองคัน คันหนึ่งเป็นของอู๋เป่ย อีกคันเป็นรถออฟโรด
รถของอู๋เป่ย เหยียนจยาจวีเป็นคนขับ รถคันข้างหลัง ซ่งเสี่ยวเหลียงเป็นคนขับ อู๋เป่ยนั่งอยู่ข้างคนขับ ความคิดหมุนอย่างรวดเร็ว
ในโทรศัพท์ ดูเหมือนศิษย์พี่ลังเลที่จะพูด เขายิ่งคิดยิ่งวางใจไม่ลง เดินทางได้ครึ่งทางติดต่อหาศิษย์พี่รองหยางมู่ไป๋
ทันทีที่โทรศัพท์ดังขึ้นก็มีคนรับสาย ในโทรศัพท์มีเสียงของหยางมู่ไป๋ดังออกมา : “ศิษย์น้อง นายหาฉันมีเรื่องอะไร”
อู๋เป่ยถาม : “ศิษย์พี่ คุณอยู่ที่ไหน”
หยางมู่ไป๋ : “ฉันกำลังไปปฏิบัติภารกิจที่ยุโรป”
อู๋เป่ยตกตะลึง : “อยู่ยุโรปเหรอ ศิษย์พี่ไปตั้งแต่เมื่อไหร่”
หยางมู่ไป๋ : “สองวันก่อน ศิษย์พี่ใหญ่เป็นคนสั่งให้ฉันมา”
อู๋เป่ยรู้สึกถึงลางสังหรณ์ภายในใจ พูด : “ศิษย์พี่รอง ถ้าหากเรื่องของคุณทางนั้นไม่สำคัญ ดีที่สุดคือกลับมาเดี๋ยวนี้”
หยางมู่ไป๋ประหลาดใจอย่างมาก รีบถาม : “ทำไม ที่บ้านเกิดเรื่องเหรอ”
อู๋เป่ยเล่าสถานการณ์คร่าวๆให้ฟัง พูด : “ศิษย์พี่ ผมรู้สึกว่าศิษย์พี่ใหญ่จงใจผลักคุณออกไป ในเรื่องนี้ต้องมีเรื่องอะไรแน่นอน เพียงแค่คุณและผมไม่รู้เท่านั้น”
หยางมู่ไป๋ตะลึง : “ได้ ฉันจะบินกลับประเทศเดี๋ยวนี้! ศิษย์น้อง นายทำเรื่องอย่างระมัดระวัง ถ้าหากเป็นเรื่องที่แม้แต่ศิษย์พี่ใหญ่ยังจัดการไม่ได้ อย่างนั้นต้องอันตรายอย่างมากแน่นอน!”
อู๋เป่ย : “ศิษย์พี่วางใจได้ ผมรู้!”
แจ้งหยางมู่ไป๋เสร็จ อู๋เป่ยรู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก เขาเอาเหรียญห้ามหาจักรพรรดิออกมาทันที ทำนายดวงให้เย่เทียนจง คำทำนายออกมา มีภาพสองภาพปรากฏขึ้น
มองเห็นภาพ สีหน้าของเขาเปลี่ยนอย่างมาก โชคร้าย!
คำทำนายบอกว่า พรุ่งนี้เย่เทียนจงจะต้องประสบภัยพิบัตินองเลือด นอกจากนี้ยังอันตรายจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด!
เขาหลับตาลงครุ่นคิดสักพัก จากนั้นติดต่อหาต้วนหลง เขาเชื่อว่า ถ้าหากเย่เทียนจงเกิดเรื่องใหญ่อะไร เป็นไปไม่ได้ที่ต้วนหลงจะไม่ได้ยินเบาะแสอะไร
ในเวลานี้ ภายในบ้านทรงโบราณของเมืองหลวง ต้วนหลงกำลังเล่นหมากรุกกับพระภิกษุท่านหนึ่ง พระภิกษุอายุน้อยอย่างมาก หล่อเหลาอย่างมาก ยิ้มแย้ม