บทที่ 517 เมล็ดเต๋าแตกหน่อ

หลานสุ่ยเยว่ลังเลเพียงไม่กี่วินาที แล้ววางมือซ้ายลงไปกลางฝ่ามือของอู๋เป่ย หลังจากนั้นก็กระตุ้นพลังเทียนซิงในร่างกาย พลังเทียนซิงนี้รุนแรงอย่างมาก จู่ๆก็ทำให้ร่างกายของอู๋เป่ยเกิดอาการชา

หลังจากนั้น เขารับรู้ได้ถึงพลังรุนแรงไหลเข้ามาในร่างกายอย่างรวดเร็ว แม้แต่พลังหยางบริสุทธิ์ที่เขาฝึกยุทธ์มาก็ต่อต้านได้เพียงแค่ชั่วคราว ทันใดนั้นก็ไหลทะลักเข้าไป

พลังเทียนซิงนี้อันตรายเกินไป เต็มไปด้วยพลังทำลายล้าง การปรากฏตัวของมันไปรบกวนเมล็ดเต๋า ทำให้เมล็ดเต๋าสั่นไหวอย่างรุนแรง พลังที่ไม่สามารถต่อต้านได้นี้ จู่ๆก็ลากพลังเทียนซิงเข้าไปในเมล็ดเต๋า

พลังเทียนซิงเข้าไปในเมล็ดเต๋า เมล็ดเต๋าสั่นไหวอย่างรุนแรงสักพักถึงจะกลับไปเงียบสงบตามเดิม

เวลานี้ หลานสุ่ยเยว่รู้สึกว่าร่างกายว่างเปล่า พลังเทียนซิงที่ทรงพลังนั้นหายไปแล้ว

เธอทั้งตกใจทั้งดีใจ แล้วพูด：“ท่านอู๋ ท่านทำได้อย่างไรน่ะ?”

อู๋เป่ยไม่ได้ตอบ เพราะเขากำลังตั้งใจสังเกตการณ์เมล็ดเต๋า

เวลานี้ เมล็ดเต๋าเริ่มปลดปล่อยพลังบริสุทธิ์จากพลังเทียนซิงออกมา พลังเทียนซิงใหม่นี้โอนอ่อนผ่อนตามอย่างมาก อู๋เป่ยให้มันไปที่ไหน มันก็ไปที่นั่น

อู๋เป่ยในใจสั่นไหว จู่ๆเขาก็นึกถึงกระบวนท่าสังหาร หมัดสังหารเทียนซิง!

หมัดสังหารเทียนซิงนี้ เป็นยอดวิชาของเคล็ดวิชาเทียนตี้ซวนหวง พลังอำนาจน่ากลัว เขาคิดจะฝึกวิชานี้มาตลอด แต่ถ้าหากจะฝึกวิชานี้ ก็ต้องมีพลังเทียนซิงก่อน

ตอนนี้ ร่างกายเขามีพลังเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งชนิด หมัดสังหารเทียนซิงที่เขาอยากได้มันมาตลอดในที่สุดเขาก็ได้ฝึกฝนแล้ว!

ผ่านไปสักพัก เขาลืมตาขึ้น แล้วพูด：“ฮูหยิน เชิญกระตุ้นพลังเน่ยตานของวานรขาวต่อ”

หลานสุ่ยเยว่พยักหน้า เธอกระตุ้นพลังที่เกิดขึ้นมาหลังจากที่เธอกินเน่ยตานของวานรขาวไปตอนนั้น หลังจากที่พลังนี้เข้าสู่ร่างกายของอู๋เป่ย มันไม่ได้รุนแรงเหมือนพลังเทียนซิง แต่มันก็ยังคงถูกเมล็ดเต๋าจับกุมเหมือนเดิม

หลังจากที่เมล็ดเต๋าจับพลังนี้ได้แล้ว ครั้งนี้กลับไม่ได้ปล่อยออกไปให้อู๋เป่ย แต่กลับดูดกลืนมันเข้าไปในทันที!

พอดูดกลืนพลังเน่ยตานของวานรขาวไปแล้ว เมล็ดเต๋าก็พ่นสารไม่บริสุทธิ์บางสิ่งออกมา สารนั้นมีพิษ มีควันสีเขียวดำ พวกมันถูกระบายออกผ่านรูขุมขนของอู๋เป่ย ไม่นาน ผิวหนังด้านนอกของเขา ก็มีชั้นสีดำบางๆยืดๆปรากฏขึ้น

พอเห็นฉากนี้ ถังปิงอวิ๋นก็ตกใจ แล้วรีบถาม：“ที่รัก ไม่เป็นไรใช่ไหม?”

อู๋เป่ยปัดป่ายมือ แล้วตอบ：“ฮูหยินหลาน เชิญส่งพลังจากงูจงอางเข้ามา”

หลานสุ่ยเยว่ออกแรงพยักหน้า แล้วถ่ายทอดพลังเน่ยตานของงูจงอางส่งให้อู๋เป่ย แน่นอนว่า พลังนี้ถูกเมล็ดเต๋าดูดกลืนเข้าไปอีกแล้ว

ครั้งนี้ ด้านบนของเมล็ดเต๋ามีรอยร้าวแตกออกเล็กๆ ตรงรอยร้าวมีแสงเจ็ดสีถูกพ่นออกมา ทำให้ร่างกายของอู๋เป่ยผ่อนคลายไปทั้งร่าง

แต่ต่อมา เมล็ดเต๋าก็พ่นสารไม่บริสุทธิ์ออกมาอีก ทำให้ผิวภายนอกของเขามีชั้นยืดๆเพิ่มขึ้นอีก แถมยังปล่อยกลิ่นเหม็นเน่าออกมาอีกด้วย

อู๋เป่ยอยากจะรีบไปอาบน้ำให้เร็วที่สุด เลยรีบพูด：“ครั้งนี้ เชิญฮูหยินส่งพลังสามชนิดที่เหลือมาให้หมดเลย!”

ครั้งนี้ หลานสุ่ยเยว่นำพลังสามชนิดที่เหลือจากห้าชนิด ถ่ายทอดส่งไปให้อู๋เป่ย

พลังทั้งสามชนิดนี้ เข้าไปในร่างกายของอู๋เป่ยตามลำดับ หลังจากนั้นก็ถูกเมล็ดเต๋าจับกุมไว้ ดูดกลืนไปทีเดียวสามชนิด เมล็ดเต๋าสั่นไหวสักพัก หลังจากนั้นก็พ่นพลังเซียนกู่ที่บริสุทธิ์ออกมา

พลังเซียนกู่นี้ไม่มีประโยชน์สำหรับอู๋เป่ย แต่มันเป็นของบำรุงชั้นดีให้กับแมลงชีวิตของเขา แมลงชีวิตดีใจจนร้อง“จี๊ดๆ”ออกมา แล้วกลืนพลังเซียนกู่เข้าไป หลังจากนั้นก็เข้าสู่สภาวะหลับและหยุดการเจริญเติบโต

ต่อมา ก็พ่นพลังจิตวิญญาณอันบริสุทธิ์ออกมาเป็นจำนวนมาก เป็นการเปลี่ยนแปลงของพลังความแค้นร้ายแรงนั่น เนื้อแท้ของพลังความแค้นร้ายแรงก็คือจิตวิญญาณอันบริสุทธิ์

ส่วนพลังการทำนายนั้น ถูกเมล็ดเต๋าดูดกลืนทั้งหมด แล้วพ่นสารไม่บริสุทธิ์ออกมาเป็นจำนวนมาก

อู๋เป่ยรีบลุกขึ้นยืน แล้วพูด：“ฮูหยิน เชิญพักนิ่งๆหนึ่งชั่วโมง” พูดจบ เขาก็รีบวิ่งเข้าไปในห้องอาบน้ำทันที

ร่างกายของเขาสกปรกมาก ยืดๆเหนียวๆน่าสะอิดสะเอียนอย่างมาก เขาอยากจะรีบล้างออกไปให้หมด

ตอนที่เขาอาบน้ำ รอยร้าวของตันเถียนและเมล็ดเต๋าใหญ่ขึ้น ในด้านมีหน่อที่กำลังจะแตกออกมาสองแผ่น เวลานี้ เมล็ดเต๋ารีบดูดกลืนพลังชีวิตอย่างรวดเร็ว

พอเห็นฉากนี้ อู๋เป่ยนิ่งอึ้งไป จะออกหน่อแล้ว?