บทที่ 560 เข้าไปสำรวจในหลุม

ถุงมือของเขามีหนามเล็กๆ แม้ว่าพลังทำลายพลังเซียนจะระงับการฝึกฝนของเขาก็ตาม เขายังสามารถวิ่งบนหน้าผาเหมือนบินได้ ระหว่างที่เขาลงไปข้างล่างเรื่อยๆ พร้อมกับเปิดใช้งานตาเทพ ทำการตรวจสอบด้านหลังของกำแพง

จากข้างบนสุดของชั้นดิน ถูกคนขุดไปหมดแล้ว มีหลุมอยู่ทุกหนทุกแห่ง ไม่ว่าจะใหญ่หรือเล็ก ลึกหรือตื้น ทุกหลุม หมายความว่าครั้งหนึ่งเคยมีเงินยันต์หนึ่งเหรียญ ถูกคนขุดออกไปแล้ว

เขากวาดมองหนึ่งที ชั้นนี้ยังคงมีเงินยันต์เหลืออยู่บางส่วน เพียงแต่ถูกฝังอยู่ลึกเกินไปแล้ว ต้องขุดเข้าไปอย่างน้อยสิบกว่าเมตร เขาไม่รีบร้อนที่จะขุด เดินทางลงมาถึงชั้นสอง

ดินชั้นที่สองนี้เป็นสีของไพลิน พื้นที่ส่วนน้อยถูกคนขุดและสำรวจไปแล้ว เขากวาดมองหนึ่งรอบ หลังจากค้นพบชั้นดินไพลินนี้แล้ว มีหินเซียน หินวิญญาณ เงินยันต์และอื่นๆ บางส่วนถูกฝังเอาไว้

ตอนนี้เขาไม่มีเวลาขุด เลยลงไปข้างล่างต่อ ดินของชั้นที่สาม มันเป็นเนื้อสัมผัสคล้ายทับทิม มีความแข็งมากกว่าเดิม เกือบจะเหมือนก้อนหิน

ชั้นนี้ไม่มีการติดตั้งบันไดวนเวียนเอาไว้ แน่นอนที่นี่ก็ไม่เคยมีการขุดเช่นกัน ชั้นนี้ อู๋เป่ยมองเห็นอาวุธและอาวุธวิเศษมากมาย และเครื่องใช้บางอย่างที่ไม่สมบูรณ์ แน่นอน บางครั้งก็จะพบเห็นของบางสิ่งที่สมบูรณ์แบบเช่นกัน

เขายังคงลงไปข้างล่าง แต่เขาในเวลานี้ จู่ๆ ก็รู้สึกอึดอัดและหายใจไม่ออก ที่แท้ยิ่งลงไปข้างล่าง พลังทำลายพลังเซียนก็เริ่มแข็งแกร่งขึ้น อู๋เป่ยมาถึงชั้นที่สาม ก็รู้สึกอึดอัดอย่างมากแล้ว

เขากัดฟันแน่น บ่นพึมพำ : “ลงไปอีกหนึ่งชั้น!”

ในที่สุด เขามาถึงพื้นดินของชั้นที่สี่ ดินของที่นี่ มันโปร่งแสง มีพื้นผิวเหมือนคริสตัล และแข็งกว่าเหล็กมาก แน่นอน สิ่งของที่ถูกฝังเอาไว้ที่ชั้นนี้มีมากกว่า ไม่เพียงแต่มีเงินยันต์ อาวุธ และยังมียันต์ โบราณวัตถุยุคก่อนประวัติศาสตร์ และอื่นๆ นอกจากนี้ยังมีของที่สมบูรณ์อีกมากมาย

หัวใจของเขาเต้นอย่างบ้าคลั่ง บ่นพึมพำ : “ตกลงที่นี่เป็นที่ไหนกันแน่”

ทันใดนั้น เขารู้สึกอ่อนแอทันที สมองก็รู้สึกมึนงงไปหมดเช่นกัน ภายในใจอดไม่ได้ที่จะตะลึง รีบปีนขึ้นไปข้างบน ในไม่ช้า เขากลับมาที่พื้น นั่งบนพื้นและหายใจหอบ

“ข้างล่างนี้มีของดีไม่น้อย น่าเสียดายที่มันขุดยาก นอกจากนี้ที่นี่มีโลกแห่งเซียนครอบครองอยู่” เขาแอบพูดน่าเสียดาย

มีคนยื่นผ้าร้อนมาให้ เขารับผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดหน้าสักพัก ค่อยสังเกตเห็นว่าเผยชิ่งเป็นคนเอาผ้าเช็ดหน้าให้

“นายท่านอู๋ พบเห็นอะไรไหม” เผยชิ่งถาม แววตาเต็มไปด้วยความนับถือ ต้องรู้ว่า คนของโลกแห่งเซียนเหล่านั้น ล้วนแล้วไม่กล้าลงไปถึงชั้นสามของหลุมแห่งนี้

อู๋เป่ย : “ตอนนี้ยังไม่เจออะไร หลังจากลงไปชั้นสี่ พลังทำลายพลังเซียนแข็งแกร่งเกินไป ฉันก็รับไม่ไหวเหมือนกัน”

เผยชิ่ง : “หลุมแห่งนี้ประหลาดอย่างมาก การฝึกฝนยิ่งสูง พลังทำลายพลังเซียนก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น”

อู๋เป่ยพูด : “หรือว่าคนที่ทำงานอยู่ข้างล่าง ส่วนใหญ่ไม่ได้มีการฝึกฝน”

เผยชิ่งพยักหน้า : “มันเป็นเพราะเหตุนี้”

อู๋เป่ยลุกขึ้น พูด : “ฉันขอไปนอนก่อน”

เผยชิ่งเดินตามอยู่ข้างหลัง กระซิบพูด : “นายท่านอู๋ ผมมีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง ตอนที่ฝึกฝนธาตุไฟเข้าแทรก ตอนนี้กำลังมองหาโอกาสในประตูที่เจ็ด”

อู๋เป่ยพูด : “ฉันได้ยินมาว่าคนที่เข้าไปในประตูที่เจ็ด ล้วนแล้วมีตัวตนอยู่จุดสูงสุดไม่ใช่เหรอ”

เผยชิ่งพยักหน้า : “หลังประตูที่เจ็ด มีคนอยู่สิบสามคน หนึ่งในนั้นมีห้าคนเป็นตี้เซียน”

อู๋เป่ย : “ไม่ใช่ว่า คุกใต้ดินแห่งนี้ไม่มีตี้เซียนไม่ใช่เหรอ”

เผยชิ่ง : “พวกเขาไม่ได้ถูกจับมาที่นี่ แต่มาด้วยความสมัครใจ”

อู๋เป่ยประหลาดใจอย่างมาก : “ตกลงหลังประตูที่เจ็ดมีอะไรกันแน่ ถึงสามารถดึงดูดยอดฝีมือมากขนาดนี้”

เผยชิ่ง : “ผมไม่เคยไป แต่ได้ยินเพื่อนของผมคนนั้นบอกว่า ฝึกฝนที่นั่น ง่ายต่อการทะลวงอย่างมาก ดูเหมือนว่าจะสามารถชดเชยข้อบกพร่องของชั้นเทพได้”

ชดเชยข้อบกพร่องของชั้นเทพได้เหรอ อู๋เป่ยตกใจอย่างมาก เขามีการครุ่นคิดมากกว่าเดิม พูด : “อีกสักพัก ฉันจะไปประตูที่เจ็ด”

เผยชิ่งรู้ว่าเขาตอบตกลงแล้ว พูดด้วยความดีใจ : “ขอบคุณนายท่านอู๋!”