ตอนที่ 587
บทที่ 587 ลูกหลานที่ไม่คู่ควร
October 21, 2026
ไม่กี่นาทีต่อมา แม่มดผู้ยิ่งใหญ่ก็กล่าวว่า : “ฉันบอกว่า ให้ฉันได้เป็นอิสระเถอะ！”
อู๋เป่ยบรรเทาความเจ็บปวดของเธอเล็กน้อยแล้วพูดว่า : “เธอควรพูดความจริงดีกว่า”
หญิงสาว : “ฉันได้รับคำสั่งให้มาที่นี่เพื่อยืมตัวตนของแม่มดที่ยิ่งใหญ่ เพื่อสรางความขัดแย้งภายในตระกูลของฮานามิ”
ทันทีที่พูดออกมา สีหน้าของฮานามิ ซาวาโกะ ก็เปลี่ยนไปเมื่อรู้ว่าตัวเองถูกหลอกใช้
อู๋เป่ยถามอีกครั้ง : “ใครส่งคุณมา ? ”
หญิงสาวพูดว่า : “ฉันมิตซุย ริวโกะ”
ฮานามิ มิกิ: “มิตซุย ริวโกว เพิ่งถอนตัวจากสมาคมซานโหย่ว ทำไมเขาถึงทำเช่นนี้？”
หญิงสาว : “มิตซุย ริวโกะ เขาควบคุมผู้ถือหุ้นบางรายของซานโหย่วแบบอ้อม ๆ แล้ว เขาหวังว่าฮานามิ มิกิจะถอนตัวจากซานโหย่ว เพื่อที่เขาจะได้กลับมาควบคุมสมาคมซานโหย่วได้อีกครั้ง”
อู๋เป่ยโบกมือของเขา และหญิงสาวผู้นี้ก็หมดสติไป
ฮานามิ มิกิ ถอนหายใจเบา ๆ และพูดกับฮานามิ ซาวาโกะที่สีหน้าดูแย่ว่า: “ผู้นำตระกูล คนอื่น ๆ ได้ใช้ประโยชน์จากความเห็นแก่ตัวของคุณ”
ฮานามิ ซาวาโกะตะคอกและพูดว่า : “มิกิ ถึงแม้จะไม่มีการทำนาย เธอก็ไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าคุณปู่ยังมีชีวิตอยู่ใช่ไหม？
ฮานามิ มิกิพูดด้วยความโกรธ : “ผู้นำตระกูลหมายความว่า ถ้าคุณปู่ไม่มีชีวิตอยู่ คุณจะไม่ทำตามคำแนะนำของเขาแล้ว ? ใช่ไหม？”
ฮานามิ ซาวาโกะพูดอย่างเย็นชา : “ฉันดูแลตระกูลมามากกว่าสิบปีแล้ว ภายใต้การบริหารของฉัน ตระกูลฮานามิแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ ตอนนี้ เธอที่เป็นผู้อาวุโสคนหนึ่งอยากจะแย่งชิงอำนาจไปจากฉัน ถ้าหากเธอเป็นฉัน เธอจะคิดอย่างไร？”
“ไอ้สารเลว ! ”
ทันใดนั้น เสียงที่เย็นชาและเคร่งครัดก็ดังขึ้น ลั่วฉังเซิงก็เดินเข้ามา
เขาเห็นทุกอย่างที่เพิ่งเกิดขึ้น และไม่สามารถนั่งนิ่งได้อีกต่อไป
เมื่อเห็นชายหนุ่มคนนี้ ฮานามิ ซาวาโกะก็ขมวดคิ้วและพูดว่า : “คุณเป็นใคร？”
ลั่วฉังเซิงยิ้มเยาะ ชี้ฝ่ามือขวาขึ้นไปในอากาศ และหลอดไฟที่อยู่ห่างออกไปกว่าสิบเมตรก็สว่างขึ้น แล้วระเบิด
ฮานามิ ซาวาโกะตกตะลึงและตะโกน : “นิ้วไฟฟ้า！”
นิ้วไฟฟ้านี้ เป็นทักษะเฉพาะตัวของลั่วฉังเซิง และในโลกนี้ มีเพียงเขาเท่านั้นที่เชี่ยวชาญ
ลั่วฉังเซิง : “ซาวาโกะ คุณทำให้ฉันผิดหวังมาก ! ทำไม ถ้าฉันตายไปแล้ว สิ่งที่พูดไปก่อนหน้านี้ก็แค่ไม่มีความหมายแล้ว？”
ฮานามิ ซาวาโกะ คุกเข่าลงบนพื้นอย่างรวดเร็ว : “คุณปู่ ! ” และร้องไห้อย่างขมขื่น
เมื่อเขาร้องไห้แบบนี้ ลั่วฉังเซิงก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ท้ายที่สุดแล้วก็เป็นหลานของเขา เขาพูดว่า : “ฉันตั้งเหม่ยจีเป็นผู้นำตระกูล ไม่ใช่เพราะคุณไม่สามารถทำงานได้ดี แต่เพราะเธอเหมาะสมกว่า ยิ่งกว่านั้น ฉันยังปฎิบัติต่อคุณเป็นอย่างดีด้วย แล้วทำไมคุณถึงยืนกรานที่จะยึดตำแหน่งผู้นำตระกูลนี้ไม่ปล่อยด้วยล่ะ？”
ฮานามิ ซาวาโกะกล่าวว่า : “คุณปู่ ผู้หญิงอย่างมิกิ จะจัดการตระกูลใหญ่ขนาดนี้ได้อย่างไร ? คุณปู่โปรดคิดใหม่อีกครั้งเถอะ！”
ลั่วฉังเซิงกล่าวว่า : “เรื่องนี้ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ ซาวาโกะ คุณต้องสนับสนุนมิกิ ไม่เช่นนั้นจะถูกกฏหมายตระกูลจัดการ！”
ทันใดนั้นฮานามิ ซาวาโกะลุกขึ้นยืนทันที เขามองไปที่ลั่วฉังเซิง แล้วพูดว่า : “คุณปู่ ระดับพลังยุทธ์ของท่านฟื้นคืนแล้วใช่หรือไม่ ？”
ลั่วฉังเซิงพูดอย่างใจเย็น : “ขณะนี้ฉันอยู่ในระดับเดียวกับผู้ฝึกยุทธ์ชั้นราชันย์ ดังนั้นฉันจึงซ่อนที่อยู่ของฉันตลอด เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ศัตรูหาเจอ”
ฮานามิ ซาวาโกะ ถอนหายใจและพูดว่า : “คุณปู่ ในเมื่อท่านยังไม่ฟื้นพลังยุทธ์ของท่าน ท่านก็ไม่ควรปรากฏตัว”
ลั่วฉังเซิงตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง : “ซาวาโกะ คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร？”
ฮานามิ ซาวาโกะถอยห่างออกไปแล้วพูดว่า : “คุณปู่ หลานชายไม่กตัญญู！”
ร่างของสามคนพุ่งเข้ามา เมื่อพิจารณาจากรัศมีของทั้งสามคน พวกเขามีตี้เซียนอยู่คนหนึ่ง และคนเซียนสองคน !
ตี้เซียนคนนั้น พลังยุทธ์อยู่ที่ระดับแรก เขาตัวเตี้ยและอ้วน ใบหน้าครึ่งหนึ่งเป็นอมพาตและเปลือกตาเขาตก ซึ่งนับว่าแปลกมาก เขาสวมชุดกิโมโนสีม่วง มีดาบซามูไรอยู่ที่เอว
เมื่อเห็นบุคคลนี้ ลั่วฉังเซิงก็หรี่ตาลงแล้วพูดว่า : “ดาบทั้งเจ็ดทาเคดะ！”
ชายชื่อทาเคดะ โอดะหัวเราะแปลก ๆ : “ลั่วฉังเซิง คิดไม่ถึงใช่ไหม? ผ่านมาหลายปี ฉันยังคงพบแก ในตอนนั้นฉันทำให้แกบาดเจ็บสาหัส แต่ในที่สุดแกก็รอดมาได้ คราวนี้ แกไม่มีโอกาสแล้ว ฉันจะต้องฆ่าคุณให้ตาย！”
ลั่วฉังเซิงสงบมาก และพูดว่า : “ทาเคดะ ไม่นานมานี้พรรคหยวนคงถูกฉันกวาดล้างไป แกยังคิดว่าฉันจะกลัวแกงั้นเหรอ？
ทาเคดะ โอดะผู้นี้หัวเราะแปลก ๆ และพูดว่า : “แน่นอนว่าฉันรู้ ดังนั้นฉันเลยถามมาเป็นพิเศษ แกมีเครื่องรางที่ทรงพลังมากอยู่ในมือ ใช่ไหม？”