บทที่ 623 การตายของคิตาโนะ

คนที่ชื่อ “หม่าตี้จวิน” บอกว่า เพื่อน มาทำความรู้จักกันเถอะ

อู๋เป่ย: ได้สิ

ต่อมาหม่าตี้จวินก็ส่งข้อความส่วนตัวถึงอู่เป่ย ในตอนแรกอู่เป่ยหลินปิงเซียนและเฉินหลิงซวงกำลังคุยกันอยู่ โดยไม่ได้สนใจเขา

หลังจากที่เขาคุยเสร็จ เขาก็ตอบกลับอีกฝ่าย

หม่าตี้จวิน: เพื่อน คุณมีเพื่อนที่อยู่ระบบข่าวกองใช่ไหม? ไม่งั้นก็คงสืบนายเมี่ยวเจอเร็วขนาดนี้

อู๋เป่ยไม่ตอบ อีกฝ่ายพูดต่อว่า: ฉันมีเรื่องต้องการเพื่อนช่วย ช่วยฉันหาคนๆหนึ่ง หลังเสร็จเรื่อง ฉันจะให้ค่าตอบแทนแก่เพื่อร

เมื่ออู๋เป่ยกำลังจะปฏิเสธ เขาก็พูดต่อ: หนึ่งพันล้าน

หนึ่งพันล้าน? อู่เป่ยรู้สึกประหลาดใจ แม้ว่าเขาจะมีมูลค่าสุทธิหลายร้อยพันล้าน แต่หนึ่งพันล้านก็ไม่ใช่จำนวนน้อย คนๆ นี้เปิดปากก็จะให้หนึ่งพันล้าน ไม่รวยจริงด็คงจะพูดโม้

“คุณกำลังตามหาใคร” เขาถาม

อีกฝ่ายส่งภาพถ่ายขาวดำเบลอซึ่งถ่ายตอนกลางคืน เป็นชายคนหนึ่งถือดาบยืนอยู่ท่ามกลางสายฝน มีศพอยู่รอบๆ ตัวเขา และดาบก็ยังคงเปื้อนเลือดอยู่

หม่าตี้จวิน: คุณเพื่อน โปรดช่วยฉันตามหาชายผู้มีดาบคนนี้ด้วย

อู๋เป่ย: คุณล้อเล่นหรือเปล่า? แค่รูปถ่ายแบบนี้ คุณหวังให้ฉันตามหาคนเหรอ?

หม่าตี้จวิน: จริงที่มันยาก ไม่งั้นฉันคงไม่เสนอเงินหนึ่งพันล้าน

อู๋เป่ยเริ่มสนใจและถามว่า “ฉันขอทราบความสัมพันธ์ของคุณกับบุคคลนี้ได้ไหม”

หม่าตี้จวิน: เขาเป็นศัตรูที่ฆ่าครอบครัวฉันทั้งครอบครัว! เมื่อยี่สิบปีก่อน ทั้งครอบครัวของฉันเสียชีวิตด้วยมือของเขา! ในขณะนั้นฉันได้หลบหนีไปซ่อนตัวอยู่บนต้นไม้

อู๋เป่ย: คุณเป็นคนถ่ายภาพนี้เอง

หม่าตี้จวิน: ตอนนั้นฉันบังเอิญพกกล้องไว้ด้วย เลยถ่ายรูปคนนี้ตอนที่ฟ้าแลบพอดี

อู๋เป่ย: คุณใจกล้ามาก

หม่าตี๋จวิน: ฉันจำหน้าตาคนนี้ได้ ถ้าคุณคิดว่าภาพไม่ชัด ฉันสามารถให้วาดภาพและส่งให้คุณได้

สักพักเขาก็ส่งรูปมา ภาพนี้เป็นภาพที่เขาวาดเอง เป็นภาพวาดร่าง

เมื่อเห็นภาพนี้ อู๋เป่ย ก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งและรู้สึกว่ามันดูคุ้นเคย เมื่อมองดูดีๆอีกทีใจของเขาก็สั่นไหว นี่มันต้วนหลงไม่ใช่เหรอ?

หลังจากที่ไม่ตอบกลับมาเป็นเวลานาน หม่าตี้จวินก็ถามว่า: คุณเพื่อน คุณจะทำธุรกิจนี้ไหม?

อู๋เป่ยคิดอยู่พักหนึ่งแล้วถามว่า: หากคนที่คุณกำลังตามหาแข็งแกร่งและทรงพลังมาก คุณจะยังแก้แค้นอยู่ไหม?

หม่าตี้จวิน: ไม่ว่าเขาจะแข็งแกร่งขึ้นแค่ไหน ฉันก็จะฆ่าเขาเพื่อล้างแค้นให้กับครอบครัวของฉัน!

อู๋เป่ย: ฉันถามเยอะไปหน่อย แต่คุณช่วยบอกฉันได้ไหมว่าทำไมคนๆนี้ถึงต้องการฆ่าครอบครัวของคุณทั้งหมด?

หม่าตี้จวิน: เพื่อวิธีการหายใจของบ้านฉัน!

จู่ๆ หัวใจของอู๋เป่ยก็เคลื่อนไหว: เขาได้แย่งวิธีการหายใจไปงั้นหรอ?

“ใช่ เขาทำสำเร็จ!” หม่าจี้จวินกล่าว

อู๋เป่ย: โอเค ฉันจะทำธุรกิจนี้ แต่ก็ยากที่จะบอกว่าจะสืบได้เมื่อไหร่หรือจะสามารถสืบได้หรือไม่

หม่าตี้จวิน: มันไม่สำคัญ ยังไงฉันก็ตามหามา20ปีแล้ว

อู๋เป่ย ครู่คิดอยู่สักพัก ตอนนั้นต้วนหลงฆ่าครอบครัวนี้เพื่อขโมยวิธีหายใจ อย่างไรก็ตาม แต่ในเมื่อครอบครัวนี้มีวิธีการหายใจ ทำไมพวกเขาถึงเอาชนะ ต้วนหลง ไม่ได้?

หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็พูดว่า: หากอีกฝ่ายเป็นคนเซียน คุณจะยังกล้าฆ่าเขาหรือไม่?

หม่าตี้จวินตอบทันที: แม้เขาจะเป็นตี้เซียน ฉันก็จะฆ่าเขา!

อู๋เป่ย หยุดพูดและโยนโทรศัพท์ไปข้างๆ

ในเวลากลางคืนเขาได้ยินเสียงแปลก ๆ จึงผลักประตูออก

ในสวน มีซามูไรคนหนึ่ง ตัวสูงและผอม สวมชุดซามูไรยืนจ้องมาที่เขา

อู๋เป่ยมองดูแล้วพูดว่า "คุณคือคิตาโนะ นากาโนบุงั้นเหรอ"

อีกฝ่ายประหลาดใจเล็กน้อย “เราไม่เคยพบกันมาก่อน ทำไมคุณจึงรู้จักฉันได้?”

อู๋เป่ย: "ระดับพลังยุทธ์ของคุณน่าจะอยู่ในระดับปราชญ์นินจาและในบรรดาปราชญ์นินจาที่อยู่ในเมืองกั่ง นอกเหนือจากคุณแล้วกฌมีแค่ทานิฮาระ มาซายาสุ และสไตล์ของทานิฮาระ มาซายาสุก็เจ้าเล่ห์มากกว่า ซึ่งไม่สอดคล้องกับอารมณ์ของคุณ"

คนนี้คือคิตาโนะ นากาโนบุ เขาพูดอย่างเคร่งขรึม: "สายตาคุณนั้นดีจริงๆ ยอดเยี่ยมมาก ใช่แล้ว ฉันคือคิตาโนะ นากาโนบุ"