บทที่ 643 เมิงจื๋อทำลายค่ายกล

สิ้นสุดเสียง เขาปลดปล่อยพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมา ตาเทพที่แข็งแกร่ง โจมตีไปทางค่ายกลอย่างต่อเนื่อง น่าเสียดายที่ถูกสะท้อนกลับมาทั้งหมด

อู๋เป่ยพูดอย่างไม่แยแส : “เมิ่งจื๋อ อย่าสิ้นเปลืองพลังเลย คุณมุทะลุแบบนี้ก็ไม่มีประโยชน์”

เมิงจื๋อเก็บตาเทพทันที ยืนอยู่ด้านข้างอู๋เป่ย

อู๋เป่ยถอนหายใจเบาๆหนึ่งที พูด : “ผมไม่เคยมีมิตรภาพที่ลึกซึ้งกับพวกคุณ ถ้าหากพวกคุณเลือกจากไปตอนนี้ ผมสามารถเข้าใจได้”

ติงนู่กงพูด : “หัวหน้าพรรค คุณไม่ต้องพูดอะไรแล้ว พวกเราไม่ยอมให้เห่อจิ่วโหยวแตะต้องคุณแม้แต่ปลายขน!”

ระหว่างที่พูด เขาพุ่งออกจากลานบ้านด้วยความโกรธ หลังจานั้นก็ไร้ลมหายใจและไร้เสียง

เมิงจื๋อหัวเราะอย่างเย็นชา : “ติงนู่กงคนนี้ แสดงไม่เก่งเลยจริงๆ หัวหน้าพรรคบอกชัดเจนแล้วว่าออกไปเองได้เลย แต่เขายังคงต้องแสร้งทำเป็นก่อนออกไป”

จังซีหลิงส่ายหน้า พูด : “ผมคิดว่าผมเข้าใจเขาแล้ว ดูเหมือนว่าผมมองผิดไป”

อู๋เป่ยมองจังซีหลิง : “จังซีหลิง คุณก็สามารถไปได้เช่นกัน แทนที่จะต้องมาตายกันทั้งหมด สามารถรอดได้หนึ่งคนก็หนึ่งคน ไปเถอะ ผมไม่มีทางโทษคุณแน่นอน”

ลึกลงไปในดวงตาของจังซีหลิง เผยให้เห็นถึงความลังเล แต่เพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้น เขาก็หัวเราะเสียงดังขึ้นมา พูด : “หัวหน้าพรรค คนอย่างผมชอบเดิมพัน ผมเดิมพันว่าหัวหน้าพรรคจะต้องเปลี่ยนโชคร้ายให้เป็นโชคดีได้แน่นอน!”

อู๋เป่ยมองเขา : “คุณมั่นใจในตัวผมขนาดนั้นเลยเหรอ”

จังซีหลิงพูด : “ความรู้สึกที่หัวหน้าพรรคให้ผู้น้อย เหมือนกับทะเลอันกว้างใหญ่ ลึกจนมองไม่เห็นก้นบึ้ง ผมมีความมั่นใจต่อหัวหน้าพรรค นอกจากนี้แม้ว่าผมจะเลือกผิด ผมจังซีหลิงก็ยอมรับเช่นกัน!”

ฟ่างอึงเก๋อถอนหายใจเบาๆหนึ่งที พูด : “ผมเพียงแค่หวังว่าก่อนตาย จะสามารถเรียนรู้ทักษะการปรุงจากจากหัวหน้าพรรคได้ แบบนี้ผมก็ตายตาหลับแล้ว”

อู๋เป่ยพูดกับหวงเซียง : “เหล่าหวง ดูเหมือนว่าวันนี้ผมไม่ควรให้คุณมาที่นี่”

สีหน้าของหวงเซียงไม่เปลี่ยน พูด : “นายท่าน ถ้าหากคุณเกิดเรื่องที่ยามะจริงๆ ผมก็อยู่ต่อไปไม่ได้เหมือนกัน ไม่อย่างนั้นคงไม่รู้ว่าจะไปอธิบายให้คุณปู่ฟังยังไงแล้ว”

อู๋เป่ยหัวเราะหนึ่งที พูด : “ในเมื่อหลีกเลี่ยงความตายไม่ได้ พวกเรากลับไปดื่มเหล้าจะดีกว่าไหม”

ทุกคนกลับไปที่โต๊ะเหล้าอีกครั้ง อู๋เป่ยโยนยาอายุวัฒนะดาราสวรรค์ให้เมิงจื๋อหนึ่งเม็ด พูด : “กินมันลงไป ระดับพลังยุทธ์ของคุณสามารถฟื้นฟูได้ถึงเก้าสิบห้าเปอร์เซ็นต์”

เมิงจื๋อก็ไม่เกรงใจเช่นกัน กินเข้าไปทันที

ฟ่างอึงเก๋อพูด : “หัวหน้าพรรค หรือว่าคุณเชี่ยวชาญการปรุงยาเหรอ”

เขาเห็นอู๋เป่ยเอายาอายุวัฒนะออกมาอย่างต่อเนื่อง จิตใจกว้างขวางอย่างมาก อดไม่ได้ที่จะอิจฉา เขาเป็นถึงหัวหน้าหอของหอยา เข้าใจถึงคุณค่าของยาอายุวัฒนะ

อู๋เป่ยเหลือบมองฟ่างอึงเก๋อหนึ่งที พูด : “ผมปรุงยาเป็นหรือไม่ ในอนาคตคุณก็จะรู้เอง ฟ่างอึงเก๋อ ผมคิดว่าคุณไม่จำเป็นอยู่ต่อ ผมจะมอบยาอายุวัฒนะให้คุณหนึ่งเม็ด คุณออกไปเถอะ”

ฟ่างอึงเก๋อหัวเราะฮ่าฮ่า : “ผมเหล่าฟ่างเคยพูดแล้ว ก่อนตายจะต้องขอคำแนะนำจากหัวหน้าพรรคในการปรุงยา”

อู๋เป่ยหัวเราะ ไม่พูดอะไรอีกต่อไป พูด : “อย่างนั้นพวกเราก็รอความตายต่อไปแล้วกัน”

บรรยากาศ ทันใดนั้นมวลอากาศสีดำจำนวนหนึ่งก็ปรากฏขึ้น มันเป็นพลังอันชั่วร้ายที่ควบแน่นของค่ายกลฟ้าทมิฬ พลังอันชั่วร้ายเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อพลังอันชั่วร้ายแข็งแกร่งพอ ก็ถึงเวลาตายของทุกคนแล้ว

เมิงจื๋อยืนอยู่ด้านข้างอู๋เป่ย เขากระตุ้นวิชาเทพ ขับไล่พลังอันชั่วร้ายออกไปอย่างต่อเนื่อง

อู๋เป่ยดื่มเหล้าต่อ ดูเหมือนจะไม่คำนึงถึงชีวิตและความตาย

เวลาผ่านไปทีละนาทีทีละวินาที หลังจากครึ่งชั่วโมง ลานบ้านทั้งหมดเต็มไปด้วยชั้นหมอกสีเทา หมอกนี้สามารถกัดกร่อนร่างกายและจิตวิญญาณของมนุษย์ได้ หวงเซียงและผู้ติดตามบางส่วนของจังซีหลิงมีพลังยุทธค่อนข้างต่ำ พวกเขาล้มลงทีละคน สีหน้าทรมานอย่างมาก

ในเวลานี้ เสียงของเห่อจิ่วโหยวดังขึ้น : “พวกแกเตรียมตัวตายไปพร้อมกับคนแซ่อู๋คนนี้จริงๆเหรอ ได้ ฉันจะทำให้พวกแกสมปรารถนา!”

เสียงของติงนู่กงก็ดังขึ้นเช่นกัน : “ซีหลิง หัวหน้าหอฟ่าง ทำไมพวกคุณต้องทำแบบนี้ด้วย เพียงแค่พวกคุณออกมา ผู้พิทักษ์ซ้ายไม่เอาเรื่องแน่นอน”

จังซีหลิงพูดด้วยความโกรธ : “ติงนู่กง หรือว่าคุณไปรายงานเห่อจิ่วโหยวตั้งแต่แรกแล้ว ใช่ไหม”