บทที่ 65 ความสําคัญของวิธีการหายใจ

อู๋เป่ยมีวิธีการหายใจระดับบน แต่นี่เป็นสมบัติล้ำค่า เขาไม่สามารถแสดงออกให้เห็นได้ง่ายๆ ดังนั้นในขณะนั้นเขาจึงพูดได้แค่ว่า "บางทีในอนาคตข้างหน้าคุณชายสามอาจจะมีวิธีการหายใจที่แข็งแกร่งขึ้นก็ได้"

สวี่จี้เฟงยิ้มและพูดว่า "หวังว่านะ อ้อ พี่ชาย อีกสักพักพี่ใหญ่ของฉันมีเรื่องอยากจะขอร้องคุณ

"ขอร้องผมงั้นเหรอ?" อู๋เป่ยพูดว่า "ผมมีความสามารถอะไร จึงทำให้พี่ใหญ่สวี่อยากจะขอร้องผม"

สวี่จี้เฟยตบไหล่เขา: "ทักษะทางการแพทย์ของคุณคือความสามารถที่ยิ่งใหญ่ที่สุด พี่ใหญ่ของฉันหน้าบาง ฉันจึงมาถามแทนเขาก่อน ชายชราคนหนึ่งในกรุงปักกิ่งป่วยหนัก และแพทย์หลวงบอกว่าว่าเขาจะไม่มีชีวิตอยู่ได้ไม่เกินหนึ่งเดือน แต่ชายชราคนนี้เป็นคนสูงส่ง และเคยเป็นเสาหลักของราชวงศ์นี้ ผมไม่รู้ว่ามีคนติดปีกเขาอยู่กี่คน ดังนั้น พี่ชายคนโตของฉันจึงอยากชวนคุณมาดูสักหน่อย ถ้ามีวิธีรักษา ก็ดีไป แต่ถ้าไม่มีวิธี ก็ไม่เป็นไร"

อู๋เป่ยพูดว่า "แน่นอนได้สิ เรื่องของพี่ชายใหญ่สวี่ ก็เหมือนเรื่องของพี่สา ผมต้องช่วยอยู่แล้ว"

สวี่จี้เฟยมีความสุขมากและพูดด้วยรอยยิ้มว่า "โอเค น่าสนใจ!"

เมื่อทั้งสองกลับมาที่ห้องโถง อู๋เป่ยเห็นสวี่ปั๋วเหริน และจูฉวนหวู่พูดคุยกันอย่างมีความสุข จูฉวนหวู่รู้สึกไม่ประหม่าอีกแล้ว พวกเขากําลังหารือเกี่ยวกับการพัฒนาเมืองหยุนติง

ทันทีที่สวี่จี้เฟยเข้ามา เขาก็พูดว่า "พี่ชาย พี่อู๋สัญญาว่าจะไปพบจ้าวเหล่าแล้ว"

สวี่ปั๋วเหรินรีบพูดว่า "พี่อู๋เป่ย ขอบคุณมาก! สัปดาห์หน้าจ้าวเหล้าจะมาพักอยู่ที่อำเภอเมืองสักระยะ ที่นี่คือบ้านเกิดของเขา ผมว่าจะไปเยี่ยมเขา และพอถึงตอนนั้นคุณจะไปพร้อมกันกับผม

อู๋เป่ยพยักหน้า: "พี่ใหญ่สวี่ เมื่อเขามาถึงแจ้งให้ผมทราบด้วย"

สวี่ปั๋วเหรินพยักหน้าและพูดว่า "ผมได้ยินมาว่าฉวนหวู่กําลังจะถูกย้ายไปที่ศาลากลางชิงเสียน กลุ่มคนในแผนกบริหารงานบุคคลทำงานไม่ดี จัดคนไม่เหมาะกับงาน กลับไปผมจะประชุมอีกครั้ง เพื่อหารือเกี่ยวกับวิธีการจัดการงานของฉวนหวู่ใหม่ และในขณะนี้ ตำแหน่งผู้ช่วยเทศบาลของอำเภอเมืองยังว่างอยู่ ผมคิดว่าความสามารถในการทํางานของฉวนหวู่นั้นจะแข็งแกร่งขึ้น และเขาสามารถเพิ่มภาระงานให้เขาได้อย่างเหมาะสม

สิ่งที่เขาพูดนั้นชัดเจนมาก สวี่ปั๋วเหรินต้องการมอบตําแหน่งผู้ช่วยของอำเภอเมืองให้กับจูฉวนหวู่ ถือเป็นการเลื่อนตําแหน่งครึ่งขั้นให้เขาไปโดยอัตโนมัติ! จากระดับกรม สู่รองผู้ว่าราชการจังหวัด!

จูฉวนหวู่รู้สึกประหลาดใจและมีความสุข จึงรีบพูดว่า "ฉวนหวู่จะทุ่มเททั้งแรงกายแรงใจ และจะไม่ทําให้ผู้ช่วยสวี่ผิดหวัง!"

อู๋เป่ยก็ประหลาดใจเช่นกัน เขารู้ว่าตำแหน่งผู้นําของอำเภอเมืองไม่ใช่ตําแหน่งสามัญ การที่สวี่ปั๋วเหรินจะให้ให้จูฉวนหวู่ได้รับตำแหน่งนี้ ต้องใช้ความพยายามอยากมากแน่นอน

หลังจากพูดไม่กี่คํา ตระกูลสวี่ก็เชิญอู๋เป่ยกับจูฉวนหวู่กินข้าว แต่อู๋เป่ยไม่สามารถอยู่ต่อได้ เพราะเขายังต้องไปหยุนจิงต่อ ดังนั้นจึงต้องขอตัวก่อน

อู๋เป่ยออกไป จูฉวนหวู่ไม่ได้ไปด้วย และเห็นได้ชัดว่าสวี่ปั๋วเหรินอยากจะแนะนำเขาเกี่ยวกับการบริหารแบบตัวต่อตัว

อู๋เป่ยออกจากอำเภอเมือง กังจื่อเป็นขับรถ เขากับหงหลิงรีบไปหยุนจิง

ไปเจอกันกับถังจื่อยี่ที่หยุนจิง แล้วไปที่เปียนหนานต่อ และในระหว่างนั้น เขาก็พูดคุยเกี่ยวกับการลงทุนร่วมกับหลี่กวงหลงโดยละเอียด

จากอำเภอเมืองไปยังหยุนจิง มีระยะทางประมาณ 500 กิโลเมตร และใช้เวลาขับรถถึงห้าชั่วโมง การเดินทางค่อนข้างยาวนาน

พอเบื่อๆ อู๋เป่ยจึงถามเกี่ยวกับภูมิหลังของหงหลิง

ความทรงจําของหงหลิงก่อนอายุห้าขวบค่อนข้างคลุมเครือ เธอบอกว่าเธอเคยมีครอบครัว และมักจะฝันถึงพ่อแม่ของเธอ

อาจารย์ของหงหลิงเป็นผู้หญิง ตามคําที่หงหลิงบอกปีนี้อายุสี่สิบกว่าแล้ว และหน้าตาสวยมาก เธอได้รับการเลี้ยงดูจากอาจารย์ของเธอ และสอนศิลปะการต่อสู้ให้กับเธอด้วย

ระหว่างทาง ทำให้อู๋เป่ยมีความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับหงหลิง และรู้ว่าเธอเป็นเด็กที่ขมขื่น เธอเป็นเด็กกําพร้ามาตั้งแต่เธอยังเด็กและได้รับการเลี้ยงดูจากอาจารย์ของเธอ และยิ่งไปกว่านั้น ตั้งแต่เธอยังเป็นเด็ก เธอได้รับการฝึกฝนที่ยากที่สุดและฝึกฝนดาบสายฟ้าที่น่ากลัวมาก

ดาบสายฟ้าเล่มนี้เป็นหนึ่งในทักษะสูงสุดของศิลปะการต่อสู้ อาจารย์ของหงหลิงบอกว่า ในช่วง 100 ปีที่ผ่านมา หงหลิงเป็

นคนที่สองที่ได้ฝึกดาบสายฟ้า

หงหลิงก็มีความเข้าใจเกี่ยวกับอู๋เป่ยอยู่บ้าง เธอเริ่มเรียกอู๋เป่ยว่า "พี่เป่ย" ยิ่งนานไปยิ่งรู้สึกว่าตัวเองไม่ใช่คนนอก

มาถึงหยุนจิง ก็เป็นเวลาบ่ายสามโมงแล้ว

รถขับเข้าไปในสนามขนาดใหญ่ และด้านในเป็นสิ่งก่อที่มีกลิ่นอายโบราณ นี่คือสถานที่ที่ครอบครัวของถังจื่อยี่อาศัยอยู่ทุกวัน และนี่เป็นครั้งแรกที่อู๋เป่ยมาที่นี่

ถังหมิงฮุยและถังจื่อยี่มาที่ประตูเพื่อต้อนรับพวกเขา ถังหมิงฮุยยิ้มและพูดว่า "การที่คุณมาอยู่ที่นี่ เป็นอะไรที่ผมตั้งหน้าตั้งตาคอย"

อู๋เป่ยยิ้มและพูดว่า "ลุงถัง ให้พวกคุณรอนานแล้ว"