บทที่ 66 ในเปียนหนานเซว่ครึ่งเมือง

อู๋เป่ยรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ความแข็งแกร่งของตระกูลเซว่นั้นเหนือจินตนาการ!

เขาอดไม่ได้ที่จะพูดว่า "ตระกูลเซว่ทรงพลังขนาดนี้ ถ้าเราฆ่าเขาด้วยวิธีนี้ ไม่กลัวทําให้ตระกูลเซว่ขุ่นเคืองเหรอ"

ถังจื่อยี่ยิ้มและพูดว่า "สิ่งที่ตระกูลเซว่กําลังทําอยู่คือธุรกิจ เป็นไปไม่ได้ที่จะโจมตีแขก แม้เราเข้าไปในอาณาเขตเปียนหนาน เขาก็จะปกป้องความปลอดภัยของเรา มิฉะนั้นต่อไปใครจะกล้าซื้อหยกของพวกเขาล่ะ?

อู๋เป่ยคิดว่ามันสมเหตุสมผลและพูดด้วยรอยยิ้มว่า "ถ้าอย่างนี้ล่ะก็ ผมก็ไม่ต้องกั๊กไว้แล้ว ผมจะทําให้ดีที่สุด"

ความคิดของถังจื่อยี่กลับไม่ได้อยู่ที่การเดินทางไปเปียนหนาน เธอพูดว่า "พี่เป่ย เมื่อไหร่เราจะเริ่มเรื่องอ่าวไป่หลง"

อู๋เป่ย: "ไม่ต้องกังวล เมื่อคุณกลับมาจากเปียนหนาน ให้จัวคังมาปรึกษาด้วย"

ดวงตาของถังจื่อยี่ลุกวาวขึ้น: "พี่เป่ยกําลังจะบอกว่า ปัญหาของอ่าวไป่หลงสามารถแก้ไขได้ใช่ไหม"

อู๋เป่ยไม่ได้ปฏิเสธ: "ไม่ใช่ปัญหาใหญ่"

ถังจื่อยี่ถอนหายใจด้วยความโล่งอก: "หลังจากเนี่ยซานเหอล้มป่วย ตระกูลหลู ก็ล้มเลิกโครงการนี้ และกําลังจะขายออกที่ดินแปลงนี้"

อู๋เป่ยถามว่า "ที่ดินผืนนี้ราคาเท่าไหร่"

“ในตอนแรก ตระกูลหลูใช้เงินเพียงสองหมื่นล้านหยวนเพื่อยึดที่ดินผืนนี้ คิดว่าจะสามารถทําเงินได้มากมาย แต่ใครจะรู้ว่าต้องมาติดกับดักจากแม่น้ําเนี่ยซานล่ะ? ถังจื่อยี่พูดว่า "ตอนนี้ตระกูลหลู จะขายมันในราคาหนึ่งหมื่นหนึ่งพันล้านหยวน ซึ่งสูบเลือดไปสองพันล้านหยวน หากรวมการสูญเสียการขายวิลลาไท่คังก็จะยิ่งเยอะกว่านี้

เธอยังบอกกับอู๋เป่ยว่าตระกูลหลู ขายหุ้นทั้งหมดในวิลลาไท่คังได้ หมื่นสองพันล้าน แล้วยืมเงินอีกหมื่นล้าน ถึงซื้ออ่าวไป่หลงได้ และเตรียมพร้อมทำงานใหญ่

แต่ตอนนี้ แผนเปลี่ยนไปแล้ว ตระกูลหลูต้องหักแขนเพื่อความอยู่รอดและขายที่ดินของอ่าวไป่หลงในราคาถูก

อู๋เป่ยจึงถามว่า "หนึ่งหมื่นหนึ่งพันล้านหยวนน่าจะถูกมากใช่ไหม"

"แน่นอนว่ามันถูก! หากไม่มีปัญหาในอ่าวไป่หลง ที่ดินที่นี่สามารถขายได้อย่างน้อย 30,000 ตารางเมตร หากไม่มีเงินหมื่นล้านหยวน คุณก็ไม่สามารถครอบครองได้" ถังจื่อยี่พูด

อู๋เป่ย: "วิลลาไท่คัง พวกคุณเป็นเจ้าของหรือยัง"

ถังจื่อยี่พยักหน้า: "หลังจากได้เงินคืนจากวิลลาไท่คัง ก็เลยมาลงทุนที่อ่าวไป่หลงเลย"

"ทั้งโครงการจะลงทุนประมาณเจ็ดหมื่นล้านหยวน เราลงทุนไปแล้วสี่หมื่นล้านหยวน และอีกสามหมื่นล้านหยวนจะใช้เป็นเงินกู้จํานอง"

อู๋เป่ย: "ดังนั้น จะมีการลงทุนทั้งหมดสี่หมื่นล้านหยวน และผมจําได้ว่ารายได้คือสองแสนล้านหยวนใช่ไหม"

ถังจื่อยี่: "ใช่ หลังจากหักค่าใช้จ่ายทุกอย่างแล้ว เราสามารถทําเงินได้อย่างน้อยเจ็ดหมื่นล้านหยวน คิดเป็นกำไรได้ร้อยละ 75 ในทุกๆ สามปี

อู๋เป่ยรู้สึกว่าธุรกิจนี้สามารถทําได้ พูดว่า "ฮวงจุ้ยของอ่าวไป่หลงนั้นดีจริงๆ พอถึงเวลาที่เหมาะคุณสามารถประชาสัมพันธ์และเชิญคนมีชื่อเสียงมาไ้ด้เลย"

เมื่อพูดถึงคนดัง ถังจื่ออี่จึงพูดว่า "อืมใช่ พี่เป่ย เนี่ยจุ่นลูกชายของเนี่ยซานเหอ ขอร้องให้ฉันเชิญคุณไปให้เนี่ยซานเหอดูสักหน่อย"

อู๋เป่ยรู้สึกประหลาดใจ: "อยากเจอผมเหรอ"

ถังจื่อยี่พยักหน้า: "เขารู้มาจากจัวคังว่าทักษะทางการแพทย์ของพี่เป่ยนั้นไม่ธรรมดา ดังนั้นจึงอยากจะเชิญคุณมาดู หากสามารถรักษาได้ ตระกูลเนี่ยยินดีจ่ายค่ารักษาพยาบาลจํานวนมากให้คุณ

อู๋เป็ยเงียบไปนาน จึงพูดขึ้นว่า "มันยากมากที่จะรักษาเขาด้วยอาร์เรย์แบบนั้น"

ถังจื่อยี่ตกใจมาก: "พี่เป่ย คุณหมายความว่า เขามีโอกาสรอดจริงหรือ"

อู๋เป่ยพยักหน้า: "แน่นอนว่ามันสามารถรักษาให้หายขาดได้ แต่มันลําบากเกินไป"

หลังจากหยุดชั่วขณะ เขาก็พูดอีกว่า "บอกเนี่ยจุ่นว่า สามารถช่วยชีวิตได้ แต่ผมต้องการค่าวินิจฉัยสิบล้านหยวน"

ถังจื่อยี่ยิ้มและพูดว่า "พี่เป่ย แม้ว่าคุณต้องการเงินหนึ่งร้อยล้าน ตระกูลเนี่ยก็ไม่ปฏิเสธ"

อู๋เป่ยพูดเบาๆ ว่า “การปฏิบัติทางการแพทย์คือการช่วยชีวิตผู้คน ตามจรรยาบรรณแพทย์ไม่มีสิทธิเรียกเก็บค่ารักษา แต่ที่ผมเรียกเก็บเงินเขาสิบล้าน เพราะต้องใช้เวลานานมากในการรักษาเขา

ถังจื่อยี่ถ่มน้ําลายออกมา และรีบพูดว่า "สิ่งที่พี่เป่ยจะพูดก็คือ ฉันกําลังพูดเรื่องไร้สาระงั้นเหรอ อีกสักหน่อยฉันจะแจ้งเนี่ยจุ่นนะ

ในขณะนั้น จู่ๆ อู๋เป่ยก็นึกถึงการลงทุน จึงถามว่า "คุณแน่ใจหรือว่าต้องการจะร่วมลงทุนกับหลี่กวงหลง"

ถังจื่อยี่: "แน่นอน! ถ้าครั้งนี้ฉันสามารถทําเงินได้มากขึ้น ฉันก็จะลงทุนเพิ่มอีก

อู๋เป่ยพูดว่า "เขาต้องการเพียงสามพันล้าน นอกจากนี้ ผมก็จะลงทุนห้าร้อยล้านหยวนด้วย