ตอนที่ 687
บทที่ 689 ฉีเปาเซียนเหลียน
October 21, 2026
ผู้หญิงตะลึง เธอพูด : “ฉันชื่อฮวาหลิน ตระกูลฮวาของพวกเราเป็นตัวแทนจำหน่ายวัตถุดิบยารายใหญ่ที่สุดในประเทศ”
ตลาดวัตถุดิบยาในประเทศมีมูลค่าสูงถึงหนึ่งล้านล้านหยวน ก็คือฮวาเย่ากรุ๊ปของตระกูลฮวาเป็นผู้นำ บริษัทยาหลงฮุยและเหมียวเย่ากรุ๊ปมักจะติดต่อกับคือฮวาเย่ากรุ๊ปของตระกูลฮวา
สำหรับฮวาเย่ากรุ๊ป อู๋เป่ยรู้จักเพียงเล็กน้อย เขาพูดอย่างไม่แยแส : “ผู้ค้าปลีกวัตถุดิบยาคนหนึ่ง ก็กล้าเสียมารยาทกับผมเหรอ”
ภายในใจของฮวาหลินตะลึง เธอพูด : “ไม่ทราบว่าคุณคือ”
อู๋เป่ย : “ผมแซ่อู๋ อู๋เป่ย”
ฮวาหลินตัวสั่นสะท้าน หุ้นส่วนรายใหญ่สองรายของฮวาเย่ากรุ๊ป มีผู้ถือหุ้นใหญ่ชื่ออู๋เป่ย หรือว่าจะเป็นเขาเหรอ
เธอรีบพูด : “ที่แท้เป็นคุณอู๋นี่เอง เมื่อกี้คนของฉันสะเพร่าไปหน่อย โปรดให้อภัยด้วย”
อู๋เป่ยพูด : “พาคนของคุณ ออกไปจากที่นี่!”
ฮวาหลินลังเลขึ้นมา เงียบสักพัก เธอพูด : “คุณอู๋ ขอเวลาพูดหน่อยได้ไหม”
เธอเชิญอู๋เป่ยขึ้นรถธุรกิจคันหนึ่ง ปิดประตูรถค่อยพูด : “คุณอู๋ คุณปรากฏตัวที่นี่ น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับโสมป่าที่เจริญเติบโตขึ้นในบริเวณใกล้เคียงนี้ใช่ไหม”
อู๋เป่ย : “สามารถพูดแบบนี้ก็ได้”
ฮวาหลิน : “คุณอู๋ ขอพูดแบบไม่ปิดบัง คนของพวกเราได้ทำการวิจัยเกี่ยวกับวัตถุดิบยาในพื้นที่นี้ ปรากฏพบว่า ภายในพื้นที่สามร้อยห้าสิบตารางกิโลเมตรนี้ ไม่เพียงแต่มีโสมป่า นอกจากนี้ยังมีสมุนไพรที่ไม่รู้จักอีกมากมายปรากฏขึ้น บริษัทของพวกเรามีผู้เชี่ยวชาญด้านเวชภัณฑ์มากมาย พวกเขากำลังทำการวิจัยเกี่ยวกับวัตถุดิบยา โดยพื้นฐานแล้วพวกเราสามารถสรุปได้ในตอนนี้ วัตถุดิบยาเหล่านี้ ล้วนมีผลทางการแพทย์บางประการ”
อู๋เป่ย : “พวกคุณสำรวจไปไกลแค่ไหน”
ฮวาหลิน : “คนของพวกเรา สามารถไปได้ลึกถึงหนึ่งหรือสองกิโลเมตร เข้าไปข้างในอีกหน่อย ก็จะพบแมลงพิษและงูพิษได้ง่าย ดังนั้น ฉันแค่อยากขอให้ซานเย่ช่วยพวกเราคิดหาวิธีแก้ปัญหา”
อู๋เป่ยพูดอย่างเย็นชา : “ซานเหยียกำลังจะตาย เขาช่วยพวกคุณไม่ได้แล้ว พาคนของคุณ ออกไปเดี๋ยวนี้ ผมจะทำเป็นว่าพวกคุณไม่เคยมา”
ฮวาหลินร้อนรนแล้ว พูด : “คุณอู๋ ตอนนี้ข่าวลือเดินทางได้อย่างรวดเร็ว แม้แต่บางคนที่เล่นออนไลน์และถ่ายทอดสดก็รีบมาที่นี่ ถ้าหากพวกเราไม่สามารถหาวัตถุดิบยาภายในได้โดยเร็วที่สุด พวกเราก็จะไม่มีโอกาสในอนาคต!”
อู๋เป่ยไม่อยากพูดไร้สาระกับผู้หญิงคนนี้ พูด : “ฟังคำเตือนของผมหนึ่งประโยค ที่นี่ไม่ใช่สถานที่สำหรับคนธรรมดาอย่างพวกคุณ ถ้าหากพวกคุณเข้าไปพัวพัน จะถูกคนกินจนไม่เหลือกระดูก!”
ฮวาหลินตกใจอย่างมาก : “คุณหมายความว่ายังไง”
อู๋เป่ยมองสายตาของเธอ พูด : “นั่นคือทั้งหมดที่ผมพูดไป มันขึ้นอยู่กับคุณว่าจะเชื่อหรือไม่”
พูดจบ เขาลงจากรถ มาถึงข้างกายซานเหยีย
ฮวาหลินให้พวกเขาวางซานเหยียลงบนพื้น ซานเหยียไม่สามารถพูดได้อีกแล้ว เขาทำได้เพียงจ้องมองด้วยสายตาโกรธเคืองกับกลุ่มคนที่ต้องการจะพาเขาออกไปด้วยกำลัง
อู๋เป่ยนั่งยองๆ อยู่ข้างๆ จับมือของซานเหยีย พูดด้วยรอยยิ้ม : “ซานเหยีย ผมเป็นหมออู๋ที่ฉาวชวินเชิญมา อาการป่วยของคุณ ผมสามารถรักษาได้”
ในสายตาของซานเหยีย สว่างขึ้นทันที เขาฝืนพยักหน้าหลายที นี่คือความเชื่อมั่นในตัวอู๋เป่ย
ฮวาหลินเห็นว่าอู๋เป่ยไม่ให้คนพาซานเหยียไป สามารถทำได้แค่พูด : “คุณอู๋ อย่างนั้นพวกเราไม่รบกวนแล้ว”
คนกลุ่มนี้ขึ้นรถ แล้วจากไปเลย
อู๋เป่ยโบกมือหนึ่งที นามบัตรบินไปที่หน้าต่างรถ ตกลงบนข้อมือของฮวาหลินพอดี
เขาพูดอย่างไม่แยแส : “เห็นแก่ความร่วมือกับฮวาเย่ากรุ๊ปของพวกคุณ ผมให้นามบัตรคุณหนึ่งใบ ถ้าหากคุณพบเจออันตรายอะไร สามารถโทรศัพท์มาได้ บางทีผมอาจจะสามารถช่วยชีวิตคุณได้”
ฮวาหลินไม่พูดอะไร ส่งสัญญาณให้คนขับขับรถ
หลังจากคนกลุ่มนั้นไป อู๋เป่ยอุ้มซานเหยียกลับไปที่บ้าน ป้อนยาเสริมกำลังซานหยวนให้เขาหนึ่งเม็ด หลังจากนั้นใช้พลังวิญญาณอี่มู่เพื่อเปิดเส้นลมปราณทั้งหมดในร่างกายของเขา
หลังจากสิบกว่านาที คาดไม่ถึงว่าใบหน้าของซานเหยียจะแดงขึ้น ลุกขึ้นมานั่งทันที เขาพูด : “หมอเทวดาน้อย ขอบคุณที่นายช่วยชีวิตฉันเอาไว้!”