บทที่ 716 ยาบำรุงของถังเหมิน

อู๋เป่ยสงสัย:"จริงเหรอ?"

มู่หรงเจียวพยักหน้า จากนั้นเดินก้าวไปข้างหน้าหาผู้เฒ่าเทียนหลง ในเวลานั้นผู้เฒ่าเทียนหลง ก็ได้เสียชีวิตลงอย่างสงบ ทั้งรูปร่างและวิญญาณก็ถูกทำลาย และทั้งพลังชีวิตก็ถูกดูดซับไปโดยคำสาปทั้งหมด

คำสาปนั้น ได้กลายเป็นกลุ่มแสงสีดำ และมีรูปร่างราวกับโครงกระดูก และมีความดุร้ายมาก

มู่หรงเจียวชี้นิ้วไป ทันใดนั้นหัวกะโหลกนั้นก็มีเสียงกรีดร้อง และตรงระหว่างคิ้วของเขาก็มีแสงสีขาวส่องออกมา จากนั้นมันก็พังทลายลงตามจุดแสงสีขาวที่ออกมาแล้วก็ได้หายไปในทันที

ว่างเปล่าเหลือเพียงแสงเล็กๆ ผ่านไปครึ่งวินาที จู๋ๆแสงนั้นก็ได้ระเบิดออก แล้วกลายเป็นเปลวไฟรูปดอกบัวสีน้ำเงิน

เมื่อเห็นวัตถุ อู๋เป่ยอึ้งแล้วอุทานออกมา:"ไฟเทพที่บริสุทธิ์?"

มู่หรงเจียวเอียงศีรษะ แล้วพูดว่า:"อันนี้เหรอไฟเทพที่บริสุทธิ์?"

อู๋เป่ยพูดว่า:"คำสาปนั้นเป็นสิ่งที่น่ากลัว ชั่วร้าย และสกปรกที่สุด หลังจากที่คุณทำให้มันบริสุทธิ์แล้ว เมื่อขั้วของมันสลับกัน ก็จะกลายเป็นเปลวไฟแบบนี้ ไฟเทพที่บริสุทธิ์!"

พอพูดจบ เขาก็ประสานนิ้วด้วยกันแล้วหยิบตะเกียงน้ำมันออกมา โดยที่ตะเกียงนั้นไม่มีไส้ และเป็นรูปดอกบัว ดวงตามิติของเขานั้นสามารถมองเห็นได้ว่าไฟนี้มีเปลวไฟที่สว่างจ้า

เขาไม่กล้าสัมผัสกับไฟเทพที่บริสุทธิ์ แต่ก็พยายามลองสัมผัส ใช้ตะเกียงไฟไปเพื่อยึดติดกับมัน เมื่อหัวตะเกียงโดนไฟเทพ ไฟเทพก็ได้ตกลงมาใส่ด้านบน และแปลงร่างเป็นเปลวไฟรูปดอกบัว ทันใดนั้น เปลวไฟของตะเกียงก็กลายเป็นแหล่งพลังงานของไฟเทพที่บริสุทธิ์ และได้เติมพลังให้มันต่อเนื่องไป

อู๋เป่ยยิ้มแล้วพูดว่า:"ก่อนหน้านั้นฉันไม่รู้วิธีการใช้ตะเกียง ตอนนี้พึ่งรู้วิธีการใช้ของมัน!"

เขาได้เก็บตะเกียงดอกบัว จากนั้นก็ทำให้มันเป็นขี้เถ้าและจัดเก็บพื้นที่ จากนั้นก็ได้พามู่หรงเจียวจากไปอย่างรวดเร็ว

ผู้อาวุโสเทียนหลงก่อนจะออกจากซูซานนั้น ทุกคนล้วนเห็นกันทั้งหมด แต่ตอนที่เขากลับมานั้น ไม่มีใครรู้ พูดถึงว่าหากผู้อาวุโสเทียนหลงหายตัวไป ก็จะไม่มีใครสงสัย

ออกจากซูซาน อู๋เป่ยกลับเข้าไปที่ถังเหมิน ระหว่างทางผ่านซากผี อู๋เป่ยสั่งให้จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์โอวหยางเข้าสู่ประตูผี และไม่อนุญาตให้เขาออกมา!

โดยธรรมชาติแล้ว เมื่อสิ่งนั้นหายไป จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์โอวหยางรอดพ้นจากความตาย แต่ว่าถึงเขาจะตายไป ก็ไม่มีใครสงสัย และประตูผีก็เคยมีคนจำนวนมากเสียชีวิต และหากจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์โอวหยางอีกหนึ่งคนก็ไม่มีอะไรเลย

กลับถึงถังเหมิน ถังปิงอวิ๋นได้รออู๋เป่ยอยู่แล้ว เขาได้รวบรวมวัสดุยาทั้งหมดแล้ว

จัดการเสร็จมู่หรงเจียวแล้ว เขาก็ได้หาสถานที่เงียบๆหนึ่งแล้วก็เริ่มกันปรุงยา!

ยาที่เขาสั่งจ่ายนั้นสามารถทำยาได้สองชนิดได้แก่ยาอายุวัฒนะใหญ่ และยาอายุวัฒนะเล็ก อย่างหลังมีผลอ่อนกว่า อย่างหน้ามีผลแข็งแกร่งกว่า นอกจากนี้อย่างมีอีกชนิดหนึ่งคือยาอายุวัฒนะจูจี้ และช่วยสร้างรากฐานวิชา แล้วก็ประสบความสำเร็จโดยกำเนิด ชนิดสุดท้ายจะเป็นยาอายุวัฒนะที่ช่วยให้คนเทพก้าวไปสู่ความเป็นอมตะโดยกำเนิด แล้วเรียกมันว่ายาสร้างแรงบันดาลใจ รับประทานยานี้แล้วช่วยส่งเสริมผู้บำเพ็ญอย่างมาก และเพิ่มความไวต่อพลังงานมิติสูง และโอกาสในการเป็นอมตะอย่างมาก!

ยาอายุวัฒนะทั้งหมดอันที่ล้ำค่าที่สุดก็คือยาสร้างแรงบันดาลใจ ผู้บำเพ็ญโดยกำเนิดธรรมดาๆความน่าจะเป็นในการตรวจจับพลังงานมิติสูงนั้นมีน้อยมาก และคนที่มีคุณสมบัติดีก็ยังมีโอกาสเพียงหนึ่งถึงสองระดับเอง คนส่วนใหญ่ต้องอยู่ในอาณาจักรกำเนิดเซียนตลอดชีวิต

แต่ยาสร้างแรงบันดาลใจสามารถทำให้ผู้บำเพ็ญโดยกำเนิดธรรมดาสัมผัสพลังงานมิติสูงได้ประมาณสามระดับ! ถึงแม้จะได้แค่สามระดับก็ยังมีกว่าไม่มีโอกาสเลย

เมื่อนำเตาปรุงยาออกมา อู๋เป่ยก็เริ่มปรุงยา

เตาแรก เขาได้ปรุงเป็นยาอมฤตขนาดเล็ก ซึ่งวิธีการปรุงนั้นง่ายมาก อายุวัฒนะเป็นชั้นสอง หนึ่งเตาได้เก้าเม็ด

เตาที่สอง เป็นการปรุงยาอายุวัฒนะใหญ่ ก็ยังคงเป็นอายุวัฒนะชั้นสอง หนึ่งเตาเม็ด

เตาที่สาม เขาเริ่มปรุงยาสร้างรากฐานวิชา ยานี้ช่วยให้ก้าวเข้าอาณาจักรแห่งผู้กำเนิดอาณาจักรเซียน ถึงแม้มูลค่าไม่ดีเท่ายาสร้างแรงบันดาลใจ แต่ก็เป็นสิ่งที่หลายคนใฝ่ฝันเช่นกัน

ยาสร้างรากฐานวิชายาเป็นชั้นหนึ่ง หนึ่งเตาสี่เม็ด!

หลังจากที่พักผ่อนไปสักพัก เขาก็ได้เริ่มปรุงยาแห่งแรงบันดาลใจ และการที่จะปรุงยาสร้างแรงบันดาลใจนี้ จำเป็นต้องให้เขาไปถึงสถานที่แห่งแรงบันดาลใจก่อนถ้าไม่อย่างนั้นยาวัฒนะก็จะปรุงไม่สำเร็จ

รอบนี้เขาใช้เวลาไปหนึ่งชั่วโมง ถึงจะได้ปรุงยาเตานี้ได้ เปิดเตาปรุงยา ยาที่ถึงมือนั้นมีเพียงยาสร้างแรงบันดาลใจสามเม็ด! แล้วเป็นยาวัฒนะชั้นหนึ่ง!

แต่ว่า อู่เป่ยก็ยังไม่ค่อยพอใจ และบ่นว่า:"หลังจากได้เรียนรู้วิธีการปรุงยาแล้ว ระดับการปรุงยาของฉันก็ดีขึ้น แต่ทำไม่ยังไม่สามารถปรุงยาอายุวัฒนะระดับราชาได้อีก?"

ในเวลานี้ ก็เป็นเช้าตรู่ของอีกวันแล้ว ถังปิงอวิ๋นก็ได้วิ่งไปเคาะประตู

"สามี คุณปรุงยาอายุวัฒนะได้กี่เตาแล้ว?"

อู๋เป่ยพูดว่า:"ปิงอวี๋น เธอเข้ามา"

พอถังปิงอวี๋นเข้าห้อง ก็เห็นบนโต๊ะมียาอายุวัฒนะหลายขวดวางอยู่บนโต๊ะ ดวงตาของเธอนั้นเป็นประกาย ถามด้วยความประหลาดใจว่า:"ปรุงยาได้กี่แบบแล้ว?"

อู๋เป่ย:"แยกปรุงยาแต่ละเตา เธอเอาไปให้ท่านทวดเกิงดูสิ"