บทที่ 715 ช่วยมู่หรงเจียว

รู้เบาะแสของมู่หรงเจียว อู๋เป่ยไม่กล้าชักช้า ไว้มีเวลาค่อยมาประตูนรกแห่งนี้ ตอนนี้เขาจำเป็นต้องไปช่วยมู่หรงเจียวก่อน

จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์โอวหยางนำทางอยู่ข้างหน้า หนังมนุษย์เหยียนหยางกางเป็นพรมหนังมนุษย์ขนาดใหญ่ บรรทุกทั้งสามคนบินไปอย่างรวดเร็ว

หลังจากครึ่งวัน ข้างหน้ามีภูเขาลูกหนึ่งปรากฏขึ้น ยาวต่อเนื่องราวกับมังกรยักษ์ ก็คือพรรคฉู่ซานจิ้น!

อู๋เป่ยและเฉินจ้าว แปลงกายรูปร่างหน้าตาให้เหมือนกับลูกศิษย์ที่ถูกฆ่าเหล่านั้นของพรรคฉู่ซานจิ้น ลงจอดอยู่หน้าประตูภูเขาพร้อมกับจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์โอวหยาง

ประตูภูเขาของพรรคฉู่ซานจิ้น ที่ตำแหน่งตีนเขา มีลูกศิษย์หลายคนยืนอยู่ทั้งสองข้างของประตู มองเห็นจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์โอวหยางและคนอื่นๆ คนเหล่านี้พยักหน้าทักทาย

“ศิษย์พี่โอวหยาง ทำไมถึงกลับมาเร็วขนาดนี้”

จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์โอวหยาง : “มีธุระต้องกลับมาก่อน”

คนหลายคนเดินทางต่อไปเรื่อยๆ เดินผ่านภูเขาหลายลูก พวกเขาปีนขึ้นยอดเขา ยอดเขาลูกนี้ ก็คือสถานที่ฝึกฝนของผู้อาวุโสเทียนหลง

บนยอดเขา เต็มไปด้วยหญ้าประหลาดๆ นกเซียนและสัตว์วิญญาณ มาถึงยอดภูเขา มีอาคารโบราณมากมายหลายสิบหลัง

ดูเหมือนว่าจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์โอวหยางจะสนิทกับคนที่นี่อย่างมาก ลูกศิษย์หลายคนที่อยู่บนยอดเขาเห็นเขา ทักทายด้วยรอยยิ้มทีละคน

“โอวหยาง นายมาหาอาจารย์ทวดมีธุระเหรอ” ชายคนหนึ่งขวางทางเดินของคนหลายคน ถาม

จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์โอวหยางได้รับการสอนให้พูดจากอู๋เป่ยหนึ่งรอบแล้ว เขาพูด : “อาจารย์ลุงเหวิน ผมมีเรื่องสำคัญมารายงานผู้อาวุโสเทียนหลง เรื่องนี้สำคัญอย่างมาก ท่านกรุณาไปแจ้งด้วย!”

ครั้งที่แล้ว จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์โอวหยางส่งผู้หญิงมาหนึ่งคน ทำให้ผู้อาวุโสเทียนหลงดีใจอย่างมาก ชายวัยกลางคนไม่สงสัยเขา พูด : “นายช่วยรอก่อน ฉันจะไปรายงานผู้อาวุโส”

หลังจากครึ่งนาที เขาไปและกลับมา พูดด้วยรอยยิ้ม : “ผู้อาวุโสเชิญพวกนายเข้าไป”

ทั้งสามคนเข้าไปในตำหนักใหญ่หลังหนึ่ง ตำหนักเต็มไปด้วยความว่างเปล่า ชายผมสีม่วงนั่งขัดสมาธิกลางอากาศ รอบๆตัวเขา มีแสงดาบร่างมังกรว่ายอยู่รอบๆ พลังที่ปล่อยออกมาจากแสงดาบ ทำให้หนังหัวของอู๋เป่ยชา!

ระหว่างทาง เขาเคยมีการสอบถามมาแล้ว ผู้อาวุโสเทียนหลงคนนี้เป็นปรมาจารย์ขั้นสูง ตี้เซียนระดับเก้า! ดาบบินของเขา พลังนั้นน่ากลัวอย่างยิ่งแน่นอน!

ผู้ชายมองดูแล้วอายุน้อยอย่างมาก เหมือนเพิ่งอายุสามสิบต้นๆ เขาดูหล่อเหลาอย่างมาก สวมชุดคลุมผ้า คิ้วรูปดาบ และดวงตารูปดาว ใบหน้าขาวอย่างมาก

ผู้อาวุโสเทียนหลงยิ้มเล็กน้อย พูด : “เสี่ยวโอวหยาง นายมาหาฉันมีธุระเหรอ”

จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์โอวหยางพูด : “อาจารย์ทวด ผมมีเรื่องสำคัญอยากมารายงานให้ท่านทราบ! ก่อนหน้านี้พวกเราไปกุ่ยสวี พบว่าประตูนรกเปล่งแสงสีม่วงออกมา สิ่งที่น่าแปลกใจคือ พวกเขาก็เลยเข้าไปดู ปรากฏพบว่า ข้างในไม่ใช้อณาเขตผี แต่เป็นห้วงเวลา!”

ดวงตาของผู้อาวุโสเทียนหลงเป็นประกายด้วยความสดใส ถาม : “อะไรนะ ข้างในมีอะไรนะ”

ตอนนี้อู๋เป่ยปลอมตัวเป็นลูกศิษย์อีกคนหนึ่งของฉู่ซาน เขาพูด : “เป็นป้ายอนุสาวรีย์ขนาดใหญ่ มีตัวอักษรเซียนสลักไว้ข้างบน พวกเราอ่านไม่ออก”

ทันใดนั้นอาวุโสเทียนหลงนั่งไม่อยู่แล้ว เขามีลางสังหรณ์ว่านี่คือโอกาสสำหรับเขา เขาพูดด้วยรอยยิ้ม : “พวกนายทำดีมาก! พวกนายรอฉันที่นี่ เดี๋ยวฉันจะกลับมาทันที!”

ร่างของอาวุโสเทียนหลง หายไปในพริบตา ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าไปยังไง

อู๋เป่ยพูดทันที : “จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์โอวหยาง รีบหามู่หรงเจียว!”

จักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์โอวหยาง : “ข้างใต้ตำหนักใหญ่มีห้องใต้ดินห้องหนึ่ง มู่หรงเจียวอาจจะอยู่ที่นั่น”

คนหลายคนหาทางเข้าอย่างรวดเร็ว พุ่งลงไปใต้ดิน ใต้ดินก็มีตำหนักแห่งหนึ่งเช่นกัน ด้านหน้าตำหนัก มีเสาทองสัมฤทธิ์แท่งหนึ่ง ในเวลานี้มู่หรงเจียวถูกหมัดติดกับเสา

สีหน้าของเธอดูซีดเซียวอย่างมาก ดูเหมือนว่าจะทุกข์ทรมานไม่น้อย โชคดีที่เธอยังมีสติอยู่

“คุณไม่เป็นไรใช่ไหม” อู๋เป่ยรีบถาม หลังจากนั้นดึงดาบมังกรทมิฬออกมา ตัดโซ่ทั้งหมดที่ผูกเธอไว้ทิ้ง

มู่หรงเจียวถอนหายใจเบาๆหนึ่งที พูด : “คุณมาได้ทันเวลาพอดี เทียนหลงคนนั้นชั่วร้ายอย่างมาก ทั้งทำร้ายฉันและฆ่าฉันไปหนึ่งครึ่งแล้ว”

อู๋เป่ยพูด : “ฆ่าแค่หนึ่งครั้งเท่านั้น ไม่ใช่ว่าคุณไม่เคยตายสักหน่อย”

มู่หรงเจียวจ้องเขาอย่างดุร้าย : “คุณพูดแบบนี้เกินไปแล้วนะ”

อย่างไรก็ตาม สีหน้าของเฉินจ้าวเปลี่ยนอย่างมาก มองตรงไปที่ทางเข้า

ภายในใจของอู๋เป่ยพูดว่าแย่แล้ว ทันทีที่หันตัว ก็มองเห็นเทียนหลงยืนอยู่ที่นั่นโดยไม่แสดงสีหน้าใดๆ

เฉินจ้าวพูดเสียงต่ำ : “นายท่าน ให้เหยียนหยางปกป้องคุณจากไป ผมจะรับมือที่นี่เอง!”