บทที่ 721 ตี้ซินล้างแค้น

เขาพูด “ตระกูลโอวหยางไม่มีเหตุผลจะร่วมมือกับคุณ”

ถังเซิ่งเคอพูดด้วยรอยยิ้ม “ผมก็ต้องให้ผลประโยชน์แก่พวกเขาอยู่แล้ว ด้วยการเปิดจวนเซียนขงหมิงให้ตระกูลโอวหยางเข้าได้”

อู๋เป่ยส่ายหัว “เพื่อบรรลุเป้าหมาย คุณมันยอมได้ทุกอย่างจริงๆ”

ถังเซิ่งเคอ “อู๋เป่ย ตอนนี้คุณสามารถเลือกที่จะยืนอยู่ข้างผม คุณสมบัติของคุณดีเยี่ยม ขอแค่คุณยอมเข้าร่วม ตำแหน่งเซ่าจุนยังคงเป็นของคุณ”

อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้มเย็นชา “คุณคิดว่าสามารถหลอกล่อผมได้แน่เหรอ”

ถังเซิ่งเคอพูดด้วยรอยยิ้ม “อู๋เป่ย เผชิญหน้ากับความจริงเถอะ อยู่ต่อหน้าผม คุณยังอ่อนแอเกินไป ผมถึงขั้นไม่ต้องลงมือก็สามารถทำให้คุณตายได้เป็นร้อยครั้ง!”

อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้มที่เย็นชา “คุณสามารถลองดูได้!”

ถังเซิ่งเคอถอนหายใจเบาๆ เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “เทพหุ่นเชิด”

ทันใดนั้น มีแสงสีดำพุ่งออกจากตัวเขายี่สิบสี่สายกลายเป็นเทพหุ่นเชิดยี่สิบสี่ตน ความแข็งแกร่งของเทพหุ่นเชิดเหล่านี้ ล้วนอยู่ในระดับตี้เซียน กลิ่นอายของแต่ละตนแข็งแกร่งมาก

ทั้งบ้านราวกับกลายเป็นสุสานวิญญาณ เทพหุ่นเชิดยี่สิบสี่ตนลอยตัวกลางอากาศ กลายเป็นค่ายกลขนาดยักษ์

อู๋เป่ยกวาดสายตามองแล้วพูด “ค่ายกลสังหารยี่สิบสี่วิญญาณทมิฬเหรอ ถังเซิ่งเคอ ดูไม่ออกว่าคุณมีความรู้เกี่ยวกับค่ายกลด้วย”

ถังเซิ่งเคอประหลาดใจเล็กน้อย “คิดไม่ถึงว่าคุณจะรู้จักที่มาของค่ายกลนี้ด้วย ผมดูถูกคุณเกินไปจริงๆ! อู๋เป่ย อานุภาพของค่ายกลนี้ทรงพลังอย่างยิ่ง เพียงพอที่จะฆ่ากษัตริย์เที่ยงแท้ คุณคิดว่าคุณจะมีโอกาสรอดหรือเปล่า”

อู๋เป่ยพูด “แน่นอน”

พูดจบ เขาเรียกตะเกียงออกมา มันคืออัคคีเทพล้างโลกา อัคคีเทพล้างโลกาทรงดอกบัวเปล่งแสงเทพ เทพหุ่นเชิดยี่สิบสี่ตนกรีดร้องและคิดจะหนี

แต่แสงเทพรุนแรงเกินไป พวกมันเพิ่งจะหันหลัง วินาทีต่อมาก็ถูกแสงเทพชำระล้าง กลายเป็นดวงวิญญาณบริสุทธิ์ยี่สิบสี่ตน ลอยเข้ามาหามัน

ดวงวิญญาณเหล่านี้ค่อยๆ หดตัวเท่าเมล็ดถั่วเขียว หมุนรอบแสงในตะเกียง กลายเป็นส่วนหนึ่งของตะเกียงเทพ

อู๋เป่ยทำลายค่ายกล ถังเซิ่งเคอทั้งตกใจและโกรธ เขาตะคอกเสียงดัง “จัดการ!”

ผู้คนภายในบ้านกำลังจะโจมตีหมู่ อู๋เป่ยพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “อาวุโสใหญ่ อาวุโสเจ็ด อาวุโสเก้า พวกคุณมานี่!”

คนทั้งสามล้วนถูกตี้ซินควบคุมแล้ว ตี้ซินเคยพูดไว้ เมื่อถึงช่วงเวลาคับขัน พวกเขาจะยืนข้างอู๋เป่ย

เป็นอย่างที่คิดไว้ เมื่ออู๋เป่ยเอ่ยปาก คนทั้งสามพากันเดินไปยืนอยู่ด้านหลังของอู๋เป่ย

ถังเซิ่งเคอตกใจ “พวกคุณไปเป็นคนของเขาตั้งแต่เมื่อไหร่”

อาวุโสทั้งหลายไม่ได้พูด เพียงจ้องมองถังเซิงเคออย่างเย็นชา

ถังเซิ่งเคอโกรธจนตัวสั่น ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ได้อีกแล้ว เขาคำราม “ไปตายให้หมด!”

เขาระเบิดกลิ่นอาย เหมือนกำลังจะทำอะไรบางอย่างที่น่าตกใจ แต่เมื่อสิ้นเสียงของเขา อู๋เป่ยไปปรากฏตัวที่ข้างเขาในชั่วพริบตา พลางเอื้อมมือออกไปเด็ดของบางอย่างที่อยู่ตรงเอวเขา

ของสิ่งนั้นคือตราผนึกทรงกระบอก มีมังกรสีทองถูกแกะสลักอยู่ข้างบน และมีดอกบัวสีทองหนึ่งดอกอยู่ที่ปลายของอีกด้าน

ทันทีที่อู๋เป่ยเห็นถังเซิ่งเคอ ก็สังเกตเห็นตราประทับทองคำ และรู้ว่าของสิ่งนี้เป็นของวิเศษ ตี้ซินเคยพูดไว้ ถังเซิ่งเคอมีของวิเศษชิ้นหนึ่งคุ้มกาย คิดว่าน่าจะเป็นของสิ่งนี้

เมื่อสูญเสียตราประทับทองคำ สีหน้าถังเซิ่งเคอเปลี่ยนไปแล้ว “เอาตราทัพมังกรของฉันคืนมา!”

ในตอนนั้นเอง มีกลิ่นอายที่น่าตกใจสายหนึ่งพุ่งลงมาจากท้องฟ้า ถังเซิ่งเคอหน้าถอดสี หันหลังก็หนีทันที

แต่เขาเพิ่งก้าวเท้า ร่างกายก็แข็งทื่อแล้ว ไม่สามารถขยับตัวได้อีก

อาวุโสถังเทียนซิงเดินเข้ามา ลูกตาของเขากลายเป็นสีดำบริสุทธิ์ เห็นได้ชัดว่าถูกเวทย์ปีศาจเข้าสิงแล้ว

ถังเทียนซิงจ้องถังเซิ่งเคอแล้วพูด “ถังเซิ่งเคอ คุณกดขี่คนของผม เคยคิดหรือเปล่าว่าผมจะจัดการคุณยังไง”

ร่างถังเซิ่งเค่อสท้าน เขาพูดเสียงสั่น “ผมผิดไปแล้ว ปล่อยผมไปเถอะ!”