บทที่ 722 การสืบทอดของจวนเซียน

ถังปิงอวิ๋นพลางสั่งให้คนไปรายงานสถานการณ์ที่ดินแดนแห่งเซียน พลางจัดระเบียบป้อมตระกูลถังใหม่ เพื่อนหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก

อู๋เป่ยไม่ได้ยื่นมือเข้าไปยุ่ง เขากลับที่พักของตนเอง หลังจากพักผ่อนสักพัก ก็เริ่มใช้คริสตัลวิญญาณกลั่นยาพลังวิญญาณโดยกำเนิด

การกลั่นยาตัวนี้ นอกจากใช้คริสตัลวิญญาณ ยังต้องใช้สมุนไพรล้ำค่าหลายชนิด ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถกลั่นจำนวนเยอะ

เตาที่หนึ่ง กลั่นยาพลังวิญญาณโดยกำเนิดออกมาเจ็ดเม็ด เตาที่สองกลั่นออกมาห้าเม็ด เตาที่สามกลั่นออกมาสิบเม็ด

ผลลัพธ์ของยาพลังวิญญาณโดยกำเนิดยอดเยี่ยมมาก ไม่เพียงแค่ผู้บำเพ็ญผีสามารถใช้เท่านั้น นักบำเพ็ญมนุษย์ก็ใช้ได้เช่นกัน ยาตัวนี้สามารถช่วยเพิ่มระดับพลังวิญญาณ โดยให้ผลดีกว่าการดูดทรัพย์พลังบริสุทธิ์จากคริสตัลวิญญาณถึงสองเท่า

เมื่อการปรุงยาของเขาสิ้นสุดลง ถังเทียนเจวี๋ยกลับถึงป้อมตระกูลถัง มีเขาอยู่ที่นี่ ปัญหาที่เหลือก็ไม่จำเป็นต้องให้อู๋เป่ยถาม

กลางคืน ถังปิงอวิ๋นพาอู๋เป่ยมาถึงจวนเซียนขงหมิง จวนเซียนแห่งนี้ถูกค้นพบโดยท่านขงหมิง แม้แต่เขาก็ได้รับการสืบทอดเพียงแค่บางส่วน

ถ้ำเซียนแห่งนี้ตั้งอยู่ในส่วนลึกของภูเขาที่ถูกทิ้งรกร้าง โดยรอบล้วนเป็นผืนป่าอันบริสุทธิ์ เป็นถิ่นกำเนิดของสัตว์ป่าและแมลงพิษมากมาย

เดินมาถึงหน้าถ้ำเซียน มีคนเฝ้าทางเข้าสองคน เมื่อเห็นเซ่าจุนกับคุณหนูใหญ่มา พวกเขารีบพูด “คำนับเซ่าจุน คำนับคุณหนูใหญ่”

ถังปิงอวิ๋น “เจ้าสำนักให้พวกเราเข้าไปข้างใน พวกคุณเฝ้าข้างนอกให้ดี อย่าปล่อยให้คนเข้าไปรบกวน”

“รับทราบ” ทั้งสองรีบพูด

ด้านหลังเป็นถ้ำแห่งหนึ่ง เดินไปสักพักก็เจอประตูโลหะ ถังปิงอวิ๋นนำกุญแจยักษ์หนักห้ากิโลกรัมเสียบเข้าไปในรูกุญแจ หลังจากเธอหมุนเจ็ดรอบ ประตูก็ถูกปลดล็อก

ประตูใหญ่มีความสูงสิบเมตร กว้างเจ็ดเมตร หลังจากเปิดประตู พบกับถนนเส้นหนึ่งที่ปูด้วยหินห้าสี ส่วนกำแพงหินสองข้าง ถูกแกะสลักลวดลายยันต์ต่างๆ มากมาย

ถังปิงอวิ๋น “เมื่อก่อนฉันเคยมาที่นี่ สุดทางของถนนเส้นนี้มีเก้าอี้ที่ทำด้วยหยกหนึ่งตัว ก่อนอื่นคุณต้องไปนั่งบนนั้นเพื่อรับการทดสอบ หากคุณสมบัติของคุณตรงตามข้อกำหนดขั้นต่ำสำหรับการสืบทอด ก็จะมีประตูที่สอดคล้องกับคุณสมบัติของคุณเปิดออก คุณสามารถเข้าประตูบานนั้นเพื่อรับการสืบทอด”

อู๋เป่ยถาม “คุณเคยลองหรือเปล่า”

ถังปิงอวิ๋นยิ้มแห้งๆ “ต้องเคยลองอยู่แล้ว ฉันลองตั้งแต่ตอนอายุสิบห้า แต่น่าเสียดายที่คุณสมบัติของฉันไม่ผ่าน ไม่ถึงเกณฑ์สำหรับการเชื่อมต่อเพื่อสืบทอดด้วยซ้ำ”

อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม “ใครบอกว่าคุณโง่ คุณคือผู้โชคดีที่ได้กินผลไม้ศักดิ์สิทธิ์ทองคำเข้าไป คุณสมบัติของคุณในตอนนี้ไม่ด้อยกว่าอัจฉริยะทุกคนที่ผมเคยเจอ”

ถัวปิงอวิ๋นทั้งดีใจและตกใจ “จริงเหรอ ตอนนี้ฉันทำได้เหรอ”

อู๋เป่ยพูด “ถ้าคุณไม่เชื่อ สามารถลองอีกครั้ง”

อย่างที่ถังปิงอวิ๋นพูด เดินไปได้ร้อยกว่าเมตร ผู้เข้าสู่ตำหนักโล่งกว้างแห่งหนึ่ง พื้นของตำหนักแห่งนี้ เป็นกระเบื้องสีทอง ไม่รู้ว่ามันถูกทำมาจากวัสดุอะไร และมีการวาดแผนที่ดวงดาวบนฝ้า ดาวหนึ่งดวงก็คืออัญมณีหนึ่งเม็ด งดงามอย่างยิ่ง

ตรงกลางของตำหนัก มีแท่นหินสูงประมาณสามเมตร โดยรอบถูกสลักอักขระค่ายกล อู๋เป่ยดูออก นี่เป็นค่ายกลที่ซับซ้อนชนิดหนึ่ง

มีเก้าอี้หยกถูกว่างอยู่บนแท่นหินหนึ่งตัว ด้านบนของเก้าอี้ มีก้อนหินสี่เหลี่ยมลอยอยู่ยี่สิบก้อน ทุกก้อนมีลวดลายที่แปลกประหลาดถูกว่าอยู่บนนั้น และยังเรืองแสงจางๆ

อู๋เป่ยตบไหล่ถังปิงอวิ๋นแล้วพูด “ไปเถอะ”

ถังปิงอวิ๋นกัดฟัน กระโดดขึ้นบนแท่นหินแล้วนั่งลง

ทันใดนั้น ก้อนหินทั้งยี่สิบก้อนเริ่มหมุน และยังเรือนแสงหลากสี แสงเหล่านี้กระทบลงบนตัวถังปิงอวิ๋น ร่างกายของเธอเริ่มเรืองแสง

เวลาเดียวกัน อักขระจารึกโดยรอบก็เรืองแสงด้วย ค่ายกลหมุน ทดสอบคุณสมบัติของถังปิงอวิ๋น

ด้านข้างของเก้าอี้ มีแผ่นศิลาสูงสองเมตรตั้งอยู่ และมีแสงสีแดงกะพริบอยู่บนนั้น ผ่านไปประมาณหนึ่งนาที แสงสีแดงควบแน่นกลายเป็นตัวอักษรขนาดใหญ่ ‘เซียน’

อู๋เป่ยมองแวบหนึ่ง พูดด้วยรอยยิ้ม “ปิงอวิ๋น คุณสมบัติของคุณคือดินชั้นหนึ่ง น่าจะเป็นผลประเมินที่ถือว่าดีมาก”

“จริงเหรอ” ถังปิงอวิ๋นดีใจมาก

เพิ่งพูดจบ มีม่านแสงถูกส่องลงมาจากฝ้า และมีประตูบานหนึ่งอยู่ในม่านแสง

อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม “ปิงอวิ๋น เข้าไปเถอะ!”

ถังปิงอวิ๋นพยักหน้าศีรษะแรงๆ กระโดดลงจากแท่นหิน เดินเข้าไปในประตูบานนั้น

ที่จริงแล้วอู๋เป่ยก็รู้สึกประหม่าเช่นกัน เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ กระโดดขึ้นไปนั่งบนเก้าอี้เช่นกัน เพิ่งนั่งลงไป มีเสียงดังขึ้นในหัวของเขา “ลูกศิษย์อัจฉริยะถูกคัดเลือกแล้ว จวนเซียนหยุดการสืบทอดชั่วคราวหนึ่งร้อยปี”

อู๋เป่ยด่าแม่ในใจ หยุดชั่วคราวหนึ่งร้อยปี นี่กำลังล้อเขาเล่นหรือ