บทที่ 753 เรียนปุ๊บใช้ปั๊บ

กว่างไห่ถาม: "อาจารย์อา ตี้เซียนมีแค่ 10 ขั้นไม่ใช่หรอ ทำไมถึงมี 12 ขั้น?"

อู๋เป่ย: "ชั้นตี้เซียน มีสี่ขั้นหลัก ๆ ได้แก่ ขั้นเปลี่ยนแปลงทางจิตวิญญาณ ขั้นการเปลี่ยนเป็นเทพ ขั้นซ่อนในถ้ำ ขั้นยึดครองสวรรค์ แต่ละขั้นมีขั้นย่อย ๆ ห้าขั้น ปกติที่รู้กันคนเซียนมีสิบขั้นในสิบขั้นนั้นเป็นขั้นย่อยของขั้นเปลี่ยนแปลงทางจิตวิญญาณและขั้นการเปลี่ยนเป็นเทพ”

“ต่อให้ในสมัยราชวงศ์หมิงก่อนประวัติศาสตร์ ขั้นซ่อนในถ้ำและขั้นยึดครองสวรรค์เป็นทางเลือกที่ไม่จำเป็นสำหรับผู้บำเพ็ญเพียร โดยปกติแล้วมีเฉพาะผู้ที่อัจฉริยะทางบำเพ็ญตบะเท่านั้นที่กล้าลอง” อู๋เป่ยอธิบายให้ทุกคนฟัง "ตัวอย่างเช่น ขั้นซ่อนในถ้ำที่สามารถเจาะเข้าไปเปิดสุดยอดสมบัติของร่างกายมนุษย์ได้ ปลดล็อคพรสวรรค์ของมนุษย์ ผู้ปลดล็อคขุมทรัพย์ขั้นสูงสุดนั้น หรือที่เรียกว่าราชาแห่งมนุษย์!”

“ขั้นยึดครองสวรรค์ยิ่งน่าทึ่งกว่า สามารถสร้างสวรรค์และเปลี่ยนโลกได้ เปลี่ยนโชคชะตาของสวรรค์ เปิดเส้นทางการฝึกฝนที่ไม่เหมือนใครและเรียกว่าราชาผู้ศักดิ์สิทธิ์!”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ เขาก็พูดต่อว่า: "ความแข็งแกร่งของราชามนุษย์เทียบได้กับความแข็งแกร่งของราชาเซียน ความแข็งแกร่งของราชาศักดิ์สิทธิ์นั้นเหนือกว่าความแข็งแกร่งของราชาศักดิ์สิทธิ์"

เย่เทียนจง: "อาจารย์อาของพวกนายเชี่ยวชาญฝึกฝนทางจิตวิญญาณ หากไม่เข้าใจอะไรตรงไหน ก็ถามเขา"

ลูกศิษย์แต่ละคนตื่นเต้นกันมาก พวกเขาเข้ามาขอคำแนะนำจากอู๋เป่ย อู๋เป่ยก็จะแนะนำพวกเขากันไปสักสามสี่ประโยค ก็พากันพอได้รับประโยชน์บ้าง

งานเลี้ยงดำเนินไปจนถึงเย็น ทุกคนก็ยังไม่ไป พวกเขาก่อกวนอู๋เป่ยและถามคำถามเกี่ยวกับการฝึกของเขาจนถึงรุ่งสาง

อู๋เป่ยกำลังคิดถึงอาหารเช้าที่ยีน่าทำ ก่อนพระอาทิตย์ขึ้นเขาก็กลับบ้านเพื่อไปทานอาหารเช้า

เมื่อเขากลับถึงบ้าน เขาก็เพลิดเพลินกับของว่างแสนอร่อยและฟังรายงานของฮวาเจี๋ยหยู

“ท่านผู้นำ ทีมสืบสวนของญี่ปุ่นจะเป็นเจ้าภาพในวันนี้ ตอนนี้ทั้งสองฝ่ายกำลังจัดการแข่งขันในอารีน่า 2 นัด โดยกำหนดมาว่าหากเทียนหลงชนะสองเกมติดต่อกันจะได้สิทธิ์เข้าแข่งขัน ดินแดนแห่งความลับ”

อู๋เป่ย: "ฉันจะสู้กับสองเกมนี้ด้วยตัวเอง"

ฮวาเจี๋ยหยู: "ท่านผู้นำ ประเทศเซินตูบนชายแดนตะวันตกเฉียงใต้ ได้ส่งผู้บำเพ็ญออกไปบุกรุกชายแดนบ่อยครั้ง ทำให้ทหารรักษาชายแดนของเราเสียชีวิตไปเจ็ดสิบสามคน องครักษ์ทางตะวันตกเฉียงใต้ขอความช่วยเหลือจากเทียนหลงและขอให้หัวหน้าเทียนหลงออกคำสั่ง"

อู๋เป่ยคิดอยู่พักหนึ่งแล้วถามว่า: "กลุ่มตะวันตกเฉียงใต้ทำอะไรกัน? พวกเขาไม่ควรมายุ่งเรื่องพวกนี้นี่?"

ฮวาเจี๋ยหยูถอนหายใจเบา ๆ : "กลุ่มชายแดนตะวันตกเฉียงใต้ ถูกกวาดล้างไปหมดเมื่อเดือนที่แล้ว คนที่ได้รับบาดเ็บก็ยังไม่ได้รับการรักษาจนหาย"

อู๋เป่ยวางตะเกียบลง: "หมายถึงกลุ่มตะวันตกเฉียงใต้ทั้งหมดถูกกวาดล้างไปแล้วเหรอ?"

ครั้งหนึ่งเขาเคยเป็นผู้นำของกลุ่มหินทมิฬ เขารู้ว่าหากกลุ่มมีบุคลากรภาคสนามเยอะ คิดจะทำลายล้างพวกเขาทั้งหมดนั้นเป็นเรื่องยาก

ฮวาเจี๋ยหยู: "มีการค้นพบสุสานยุคก่อนประวัติศาสตร์ในพื้นที่จางหยวน กลุ่มตะวันตกเฉียงใต้ไปสำรวจแต่สุดท้ายก็..."

อู๋เป่ยยิ้มเย็น: "เทียนหลงเริ่มไปยุ่งกับความลับของสวรรค์ตังแต่เมื่อไหร่กัน?"

ฮวาเจี๋ยหยูก้มศีรษะลง: "นี่เป็นคำสั่งจากต้วนหลงและกลุ่มตะวันตกเฉียงใต้ต้องดำเนินการตามคำสั่งนี้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้"

อู๋เป่ยคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ฉันจะให้คนสองสามคนกับคุณเพื่อสร้างกลุ่มตะวันตกเฉียงใต้ขึ้นมาใหม่"

ฮวาเจียหยู: "รับทราบ!"

หลังอาหารเย็นอู๋เป่ยโทรหาหลี่เสวียนป้าและเซี่ยเฟย พร้อมกับเลือกปรมาจารย์สิบคนจากพรรคเทียนหลงเพื่อจัดตั้งกลุ่มตะวันตกเฉียงใต้ชั่วคราว โดยคร้งนี้มีเซี่ยเฟยเป็นผู้นำกลุ่มและหลี่เสวียนป้าเป็นรองหัวหน้ากลุ่ม

เมื่อถึงเวลาเก้าโมงเช้า อู๋เป่ยพาองครักษ์หลงเว่ยไปที่ต้วนหลงอาคารการต่อสู้สันติแห่งเทียนจินเพื่อจัดการแข่งขันกับทีมสืบสวนของญี่ปุ่น เกมนี้จะเป็รอบกำหนดว่าใครจะเข้าสู่ดินแดนลับ

อาคารการต่อสู้สันติแห่งเทียนจินเปิดทำการมานานกว่า 10 ปี ภายนอกดูเหมือนเป็นอาคารการต่อสู้สันติแห่งเทียนจิน แต่จริงๆ แล้วเป็นสถานที่ที่เทียนหลงใช้ต้อรับกลุ่มจากต่างประเทศ

อาคารการต่อสู้สันติครอบคลุมพื้นที่กว่าหมื่นตารางเมตร แต่วันนี้กลับว่างและมีเพียงคนไม่กี่คนเท่านั้น คนจากทีมสอบสวนของญี่ปุ่นมาถึงเร็วกว่าและมีอยู่หลายสิบคน พวกเขากำลังนั่งคุยกันเรื่องบางอย่างอยู่

ทันทีที่อู๋เป่ยมาถึง เจิ้งฮวยก็เดินมาอย่างรวดเร็วและพูดว่า: "ท่านผู้นำ สถานการณ์ตอนนี้เปลี่ยนไปแล้ว"

อู๋เป่ย: "มีอะไรเปลี่ยนแปลง?"

เจิ้งฮวย: "ผมเพิ่งได้รับข้อมูลมาว่า ปรมาจารย์สองคนที่ญี่ปุ่นส่งมา คนหนึ่งเป็นคนที่แข็งแกร่งมากจนได้รับการขนานนามว่าเป็นราชาแห่งนินจาและอีกคนคืออัจฉริยะไอคิโด ทาเคชิตะ โอนิบิ"

อู๋เป่ย: "สองคนนี้อยู่ชั้นอะไร?"

เจิ้งฮวย: "พวกเขาทั้งคู่น่าจะเป็นผู้เชี่ยวชญฝึกยุทธ์ชั้นเทพ"

อู๋เป่ย: “อืม ไม่ต้องกังวล ฉันมั่นใจว่าจะชนะ”