บทที่ 774 ไป๋ปิงเข้าทำงานที่อาคารถัง

หลังจากคนตระกูลวังจากไป อู๋เป่ยพูด : “คุณตา เรื่องนี้ถือว่าจบลงแล้ว ต่อจากนี้ไปคุณและคุณยายสามารถใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้แล้ว”

คุณตาถอนหายใจเบาๆ : “ใช่แล้ว ผ่านไปแล้ว” จิตใจของเขา ได้รับการปลดปล่อยเล็กน้อย

คุณยายจับมือของเขา : “ตาแก่ หยุดคิดอะไรเลอะเทอะได้แล้ว เสี่ยวเป่ยพูดถูก ต่อจากนี้ไปพวกเราสามารถใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุขแล้ว ฉันอยากออกไปเที่ยว พรุ่งนี้พวกเราออกเดินทางกัน”

คุณตาพยักหน้า : “ได้ คุณอยากไปไหน ฉันจะไปกับคุณ”

อู๋เจิ้นตงและจางลี่มองหน้ากันแล้วหัวเราะ จางลี่พูด : “เสี่ยวเป่ย คุณตาและคุณยายมีฉันดูแลอยู่ นายไปยุ่งเรื่องของนายได้เลย”

หลายวันที่ผ่านมาเอาแต่ยุ่งทั้งวันทั้งคืน อู๋เป่ยอยากพักผ่อนสักหน่อย จึงเรียกอู๋เหมยมาเล่นเกมด้วย

สองพี่น้องเล่นเกมต่อสู้ไปสองตา อู๋เป่ยพูด : “เสี่ยวเหมย อีกไม่กี่วันถึงจะสามารถกลับบ้านเกิดได้ ผลการเรียนของเธออย่าตกล่ะ”

อู๋เหมย : “รู้แลว้ ช่วงนี้ฉันกำลังเรียนหลักสูตรมหาวิทยาลัย”

อู๋เป่ยพูดด้วยความแปลกใจ : “เรียนหลักสูตรมหาวิทยาลัยทำไม”

อู๋เหมย : “หลักสูตรมัธยมน่าเบื่อ ตอนนี้ฉันกำลังศึกษาฟิสิกส์และพีชคณิตขั้นสูง ซึ่งค่อนข้างน่าสนใจ”

อู๋เป่ยหมดคำพูด : “ฉันว่าเสี่ยวเหมย เมื่อก่อนเธอบอกว่าอยากไปมหาวิทยาลัยหวาชิง ต่อมา เธอบอกว่าอยากไปเรียนโบราณคดีที่มหาวิทยาลัยเทียนจิง ตอนนี้เปลี่ยนอีกแล้ว เริ่มเรียนฟิสิกส์และพีชคณิต ตกลงเธออยากทำอะไรกันแน่”

อู๋เหมย : “พี่ เหมือนคนที่ฉลาดอย่างฉันแบบนี้ การมีงานอดิเรกหลายอย่างมันก็ไม่น่าแปลก”

อู๋เป่ยส่ายหน้า : “เสี่ยวเหมย คนจะต้องสร้างความสำเร็จ จำเป็นต้องมีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน ฉันรู้จักคนที่มีความสามารถมากมาย ไม่ว่าจะเรียนอะไรก็เป็นทุกอย่าง แต่ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขามักจะล้มเหลวในการสร้างผลงานที่โดดเด่นในบางสาขา”

อู๋เหมยพูด : “พี่ ทำไมถึงต้องสร้างความโดดเด่นด้วย ผู้คนใช้ชีวิตอย่างมีความสุขตลอดชีวิต มันดีมากเลยไม่ใช่เหรอ”

คาดไม่ถึงว่าอู๋เป่ยจะไม่สามารถหักล้างได้ เขาอึ้งสักพัก พูด : “สิ่งที่เธอพูดมีเหตุผล เป็นเพราะฉันคิดมากเกินไป เด็กควรจะมีความสุข”

อู๋เหมยเหลือบมองอู๋เป่ยหนึ่งที : “ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะ ฉันอายุสิบเจ็ดปีแล้ว”

อู๋เป่ย : “ถ้าเธอมีเวลาว่างลองศึกษาการเงินและการบัญชีดู อนาคตช่วยพี่จัดการด้านการเงิน”

อู๋เหมยกะพริบตา : “ก็ไม่เลวเหมือนกัน ก็ได้ นอกจากงานหลักแล้ว ฉันจะเรียนบัญชี การเงิน บริหารธุรกิจ ฯลฯ เพื่อจะได้ช่วยคุณทำสิ่งต่างๆ ได้”

พอเล่นถึงตาที่สาม เหม๋ยเป่าโทรวีดีโอเข้ามา เหม๋ยเป่าเป็นคนที่อาจารย์ชิงเหลียนมอบให้อู๋เป่ยช่วยดูแลแทน ช่วงเวลาที่ผ่านมาเธอทำการบ้านอย่างหนักมาโดยตลอด ในปีนี้ต้องการสอบเข้ามหาวิทยาลัยพร้อมกับอู๋เหมย

เพราะเธอทุ่มเทพลังงานทั้งหมดให้กับการเรียน ดังนั้นตอนที่ออกจากเขตหมิงหยาง อู๋เป่ยให้เธออาศัยอยู่กับไป๋ปิงชั่วคราว วิธีนี้จะไม่รบกวนการเรียนของเธอ

รับสายวีดีโอ ข้างในเป็นไป๋ปิงและเหม๋ยเป่า

ไป๋ปิงพูดด้วยรอยยิ้ม : “อู๋เป่ย มีข่าวดีจะบอกนาย”

อู๋เป่ยถามด้วยรอยยิ้ม : “ข่าวดีอะไร”

ไป๋ปิง : “เหม๋ยเป่าเพิ่งเข้าร่วมการแข่งขันฟิสิกส์ และผลงานของเธอติดหนึ่งในห้าอันดับแรกของมณฑล เหม๋ยเป่ามีพรสวรรค์จริงๆ เธอเรียนฟิสิกส์มาเพียงครึ่งเดือนเท่านั้น”

อู๋เป่ยก็ตกใจเช่นกัน : “เก่งขนาดนั้นเลยเหรอ”

เหม๋ยเป่าทำตัวไม่ถูกเล็กน้อย พูด : “พี่อู๋ เสี่ยวเหมย ฉันคิดถึงพวกคุณแล้ว ฉันไปหาพวกคุณตอนนี้ได้ไหม”

อู๋เป่ยพูด : “ได้สิ ฉันจะส่งคนไปรับพวกเธอ”

ไป๋ปิง : “ไม่ต้องแล้ว ฉันจะไปส่งเหม๋ยเป่าเอง”

อู๋เป่ยอึ้ง พูดในใจคุณไม่ต้องมาส่งก็ได้ อู๋เหม่ยขยิบตาให้อู๋เป่ย หลังจากนั้นพูด : “ได้เลยอาจารย์ไป๋ คุณมาเที่ยวที่นี่หลายวันเลย”

ไป๋ปิงพูดด้วยรอยยิ้ม : “แบบนี้จะรบกวนพวกเธอหรือเปล่า”

อู๋เหมย : “ไม่รบกวน พี่ชายของฉันว่างอยู่”

ไป๋ปิงมองไปทางอู๋เป่ย อู๋เป่ยพูดทันที : “ใช่ พวกคุณมาด้วยกัน ผมจะส่งคนไปรับพวกคุณ”