ตอนที่ 814
บทที่ 816 ผู้พิทักษ์ของผู้สืบทอด
October 21, 2026
ล๋านอิ่งเบิกตากว้าง : “คุณเป็นผู้พิทักษ์ของซย่าหนิงเหรอ เลอะเทอะ! ฉันต่างหากที่เป็นผู้พิทักษ์!”
อู๋เป่ยหัวเราะออกมา : “คุณเป็นผู้พิทักษ์เหรอ คุณเป็นแค่ปรมาจารย์ชั้นเทพคนหนึ่งจะพิทักษ์เธอได้ยังไง”
ล๋านอิ่งกัดฟันพูด : “นี่เป็นเรื่องของฉัน!”
อู๋เป่ยพิงอยู่บนเสาเตียง พูด : “อย่าประหม่า ผมรู้ตั้งนานแล้วว่าซย่าหนิงกำลังอยู่ในช่วงภัยพิบัติกลับชาติมาเกิด นอกจากนี้ผมไม่เห็นผู้พิทักษ์ ยังคิดว่าผู้พิทักษ์ของเธอตายแล้ว วันนี้พบคุณ ผมยังคิดว่าคุณจะทำเรื่องไม่ดีกับซย่าหนิง”
ล๋านอิ่งก้มหน้าเล็กน้อย : “ผู้พิทักษ์เก่าตายไปแล้วจริงๆ เขาเป็นพี่ชายของฉัน”
อู๋เป่ยอึ้งทันที : “พี่ชายของคุณเหรอ”
ล๋านอิ่ง : “ก่อนที่พี่ชายของฉันจะตาย โทรศัพท์หาฉัน ให้ฉันดูแลซย่าหนิงให้ดี หลังจากนั้นฉันมาจัดการข้าวของของเขา เพิ่งรู้ว่าเขาเป็นผู้พิทักษ์ของซย่าหนิง”
อู๋เป่ยถาม : “พลังยุทธ์ของพี่ชายคุณอยู่ระดับไหน”
ล๋านอิ่ง : “เขาอยู่ระดับหยางบริสุทธิ์”
อู๋เป่ย : “สามารถบอกตัวตนของซย่าหนิงกับผมได้ไหม”
ล๋านอิ่ง : “ฉันยังไว้ใจคุณไม่ได้”
อู๋เป่ยพูด : “ผมกับซย่าหนิงรู้จักกันตั้งนานแล้ว ถ้าหากผมจะทำร้ายเธอคงไม่รอถึงตอนนี้หรอก นอกจากนี้ผมรู้จักซย่าหนิงดี แถมยังปกป้องเธอได้ดียิ่งขึ้น”
ล๋านอิ่งจ้องเขา ดูเหมือนว่ากำลังสังเกตดูว่าเขาโกหกหรือเปล่า
อู๋เป่ย : “คุณไม่พูดก็ไม่เป็นไร”
พูดจบ เขาลุกขึ้นเตรียมออกไปข้างนอก กลับถูกล๋านอิ่งดึงเอาไว้ เธอพูด : “บอกตัวตนของคุณกับฉันก่อน”
อู๋เป่ยหัวเราะ : “ตอนเย็นค่อยคุยกัน ผมต้องไปทำงานแล้ว”
กลับไปที่แผนก ซย่าหนิงแบ่งภารกิจ มีการผ่าตัดสำคัญในตอนเช้า คนไข้รายนี้เป็นนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์เจียงหนาน ว่ากันว่ามีทรัพย์สินมูลค่านับหมื่นล้าน ตื่นเช้ามาออกกำลังกาย จู่ๆ ก็ล้มลงกับพื้น หมดสติ วินิจฉัยว่ามีเลือดออกในสมอง
การผ่าตัดแบบนี้ ซย่าหนิงต้องทำสิบกว่าครั้งในทุกๆเดือน ถือว่าไม่ยากเท่าไหร่
ซย่าหนิง : “อู๋เป่ย ล๋านอิ่ง พวกคุณสองคนมาเป็นผู้ช่วยของฉัน”
อู๋เป่ย : “หัวหน้า ให้ผมทำแทนไหม”
ซย่าหนิง : “ตำแหน่งของคุณต่ำเกินไป ดูอยู่ข้างๆ”
อู๋เป่ย : “อ้อ”
ซย่าหนิง : “มา ช่วยฉันบันทึกประวัติอาการป่วย”
อู๋เป่ยทำได้แค่เขียนประวัติอาการป่วยที่โต๊ะอย่างเชื่อฟัง ส่วนคนที่เหลือก็ไปทำงานของตนเองเช่นกัน
ผ่านไปสักพักหนึ่ง ล๋านอิ่งมานั่งข้างๆ ในเวลานี้ไม่มีคนอื่นในแผนกแล้ว เธอถาม : “ตกลงคุณเป็นใคร”
อู๋เป่ยพูดเสียงเบา : “ผมเป็นปรมาจารย์ชายหนุ่มอันดับหนึ่งของดินแดนแห่งเซียน ผมชื่ออู๋เป่ย”
ใบหน้าล๋านอิ่งมืดมน : “ฉันกำลังถามคุณอย่างจริงจัง”
อู๋เป่ย : “ผมชื่ออู๋เป่ย ศิษย์ชั้นยอดของพรรคฉู่ซานจิ้นในดินแดนแห่งเซียน ปรมาจารย์อันดับหนึ่งของรายนามเซียน ในเวลาเดียวกันยังเป็นปรมาจารย์ปรุงยาที่ร้ายกายอย่างมากคนหนึ่ง”
ใบหน้าของล๋านอิ่งมืดมนกว่าเดิม : “คุณไม่พูดก็ช่างเถอะ!”
สำหรับคำพูดของอู๋เป่ย เธอไม่เชื่อแม้แต่คำเดียว ลูกศิษย์ของพรรคฉู่ซานจิ้นอะไร ปรมาจารย์อันดับหนึ่งของรายนามเซียน เป็นคำพูดหลอกลวงทั้งหมด!
ต้องรู้ว่า พี่ชายของเธอเป็นอัจฉริยะในการฝึกฝน อย่างไรก็ตาม เขาล้มเหลวในการเข้าสู่สามสิบอันดับแรกในรายนามเซียนของปีนั้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเป็นศิษย์ของพรรคฉู่ซานจิ้น
สำหรับปรมาจารย์ปรุงยา นั่นมันไร้สาระยิ่งกว่าอีก! คนที่ไม่มีพลังยุทธ์แม้แต่นิดเดียว จะสามารถปรุงยาอายุวัฒนะได้ยังไง
อู๋เป่ยหมดคำพูดไปเลย ตัวเองพูดความจริง คิดไม่ถึงว่าจะไม่เชื่อ เธอถอนหายใจหนึ่งที สามารถทำได้แค่พูดว่า : “ผมเป็นคนที่ชอบฝึกฝนคนหนึ่ง เป็นสมาชิกตัวเล็กๆคนหนึ่งของกรมศิลปะการต่อสู้ขั้นเทพ รับผิดชอบรายงานภารกิจ”
วิธีการพูดนี้ ทำให้คนเชื่อขึ้งมาเล็กน้อย ล๋านอิ่งพูด : “ที่แท้คุณเป็นสมาชิกตัวเล็กๆคนหนึ่งของกรมศิลปะการต่อสู้ขั้นเทพ ฮึ ดูเหมือนว่าคุณสอดแนมฉันตลอดเวลา”
อู๋เป่ย : “ตาคุณแล้ว เล่าเรื่องของซย่าหนิง”
ล๋านอิ่ง : “ซย่าหนิงเป็นอาจารย์ของพี่ชายฉัน เป็นผู้ฝึกฝนสบายๆในดินแดนแห่งเซียนคนหนึ่ง คุณสมบัติดีอย่างมาก จดหมายที่พี่ชายของฉันทิ้งเอาไว้ให้ฉันบอกว่า เบื้องหลังของซย่าหนิงมีความบาดหมางนองเลือด ดังนั้นเลยถูกตามฆ่าตลอดเวลา ภัยพิบัติกลับชาติมาเกิดของเธอ แน่นอนจำเป็นต้องมีคนปกป้อง พี่ชายของฉันก็เลยกลายเป็นผู้พิทักษ์ของเธอ”