ตอนที่ 815
บทที่ 817 ทำร้ายผู้อื่นเพื่อผลประโยชน์ของตน
October 21, 2026
“มีค่าเกินไปแล้ว” เธอพูด
อู๋เป่ยยัดยาอายุวัฒนะเข้าไปในมือเธอ : “เก็บไว้เถอะ คุณมีสิทธิ์รับมัน”
ล๋านอิ่งรับยาอายุวัฒนะ พยักหน้าเบาๆ : “ขอบคุณ! ในอนาคตฉันจะตอบแทนคุณแน่นอน”
ในเวลานี้ ซย่าหนิงผลักประตูเข้ามา พูดด้วยรอยยิ้ม : “พระเจ้า พวกคุณสองคนคงไม่ได้คบกันนะ ล๋านอิ่ง หน้าคุณแดงเหรอ เขาสัมผัสคุณแล้วใช่ไหม”
ล๋านอิ่งรีบลุกขึ้นยืน : “หัวหน้า คุณอย่าพูดไปเรื่อยนะ พวกเรากำลังหารือเกี่ยวกับปัญหาทางการแพทย์”
ซย่าหนิงถาม : “หารือปัญหาอะไร พูดให้ฟังหน่อยสิ”
อู๋เป่ย : “พวกเรากำลังหารือเรื่องการผสมเทียมที่มีประสิทธิภาพ”
สีหน้าของล๋านอิ่งดูแย่ จ้องอู๋เป่ยอย่างดุร้ายหนึ่งที
ซย่าหนิง : “คุณช่วยจริงจังกับฉันหน่อย ยังมีอีก การผ่าตัดในอีกสิบห้านาที พวกคุณสองคนเตรียมตัวให้พร้อม”
หลังจากสิบนาที คนหลายคนเข้าห้องผ่าตัด วิสัญญีแพทย์ได้ให้ยาระงับความรู้สึกแก่คนไข้แล้ว เป็นชายวัยกลางคนคนหนึ่ง หัวล้าน หัวอ้วนและหูใหญ่ นอนอย่างสงบบนเตียงผ่าตัด
ไฟผ่าตัดสว่างขึ้น ซย่าหนิงพูด : “ล๋านอิ่ง เดี๋ยวคุณตั้งใจดูให้ดี ทักษะของคุณดีมากแล้ว แต่ต้องปรับปรุงรายละเอียดให้มากขึ้น”
ล๋านอิ่งพยักหน้า : “ได้เลยหัวหน้า”
อู๋เป่ยกวาดมองสมองของคนไข้โดยสัญชาตญาณหนึ่งที พบว่าสมองของเขามีเลือดออกจริงๆ เพียงแต่ไม่มีเส้นประสาทสำคัญอยู่ใกล้จุดเลือดออกเท่านั้น แล้วเขาหมดสติได้อย่างไร
เขาพูด : “หัวหน้า คุณได้ตรวจสอบแผ่นฟิมล์หรือยัง อาการหมดสติเกิดจากเลือดออกหรือเปล่า”
ซย่าหนิง : “น่าจะใช่ เพราะว่าพวกเราไม่พบอาการผิดปกติตรงส่วนอื่น”
เธอยังพูดไม่จบ จู่ๆสีหน้าของอู๋เป่ยก็เปลี่ยนไป เขาพบว่า สมองของผู้ป่วยมีคลื่นพลังงานปรากฏออกมา คลื่นสมองของคนธรรมดาไม่มีวันมีพลังงานถึงระดับนี้ สามารถถูกเขาสังเกตได้ บ่งบอกว่าคนผู้นี้เป็นปรมาจารย์คนหนึ่ง!
อู๋เป่ยจับมือข้างหนึ่งของล๋านอิ่ง ล๋านอิ่งเงยหน้ามองเขา ด้วยท่าทางสงสัย
สีหน้าของอู๋เป่ยเคร่งขรึม ใช้ปากชี้ไปทางผู้ป่วย
หัวใจของล๋านอิ่งเต้นแรง มือของเธอแกล้งทำเป็นจัดผ้าให้ผู้ป่วย หลังจากนั้นแตะข้อมือของผู้ป่วย
ทันทีที่แตะโดน ภายในใจของเธอตะลึง คนผู้นี้ไม่ได้หมดสติ! ชีพจรของคนที่กำลังหมดสิต ไม่มีทางมีพลังขนาดนี้อย่างแน่นอน!
เธออดไม่ได้ที่จะมองไปทางอู๋เป่ย อู๋เป่ยตั้งใจพูด : “ล๋านอิ่ง ผมไม่ได้โม้นะ ทักษะด้านการแพทย์ ผมเก่งกว่าคุณสิบเท่า”
ล๋านอิ่งเข้าใจอย่างลึกซึ้ง พูดด้วยรอยยิ้มที่เย็นชา : “คุณกำลังโม้จริงๆ”
อู๋เป่ยพูดด้วยความโกรธ : “คุณไม่เชื่อเหรอ”
ล๋านอิ่ง : “ทักษะของคุณ เทียบเท่าช่วงฝึกงานของฉันเท่านั้น”
อู๋เป่ย : “ได้! การผ่าตัดครั้งนี้ผมจะเป็นคนผ่าตัดเอง! ผมจะทำให้คุณเห็นว่า อะไรเรียกว่าทักษะ!”
ซย่าหนิงขมวดคิ้ว : “พวกคุณทะเลาะอะไรกัน ถ้ายังทะเลาะกันอีกออกไปเลย!”
อู๋เป่ยเบิกตากว้าง : “หัวหน้า การผ่าตัดครั้งนี้ผมจะเป็นคนทำ!”
ซย่าหนิงรู้ว่าทักษะของอู๋เป่ยไม่ได้ต่ำกว่าเธอ เห็นเขากำลังโกรธ ทำอะไรไม่ถูกมาก ทำได้แค่พูดว่า : “ก็ได้ คุณมาผ่าตัด”
อู๋เป่ย : “หัวหน้า คุณออกไปพักผ่อนเถอะ”
ซย่าหนิงมักจะทำการผ่าตัดประเภทนี้บ่อยๆ ก็ไม่อยากดูเหมือนกัน พยักหน้า จากนั้นออกจากห้องผ่าตัด
ทันทีที่ซย่าหนิงออกไป อู๋เป่ยถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาพูดกับคนอื่นๆ : “พวกคุณออกไปได้แล้ว การผ่าตัดเลื่อนออกไปครึ่งชั่วโมง ผมจะทำการตรวจสอบอีกครั้ง”
ในสถานที่ เหลือแค่อู๋เป่ยกับล๋านอิ่ง หลังจากนั้น เขาปิดกล้องในห้องผ่าตัด หลังจากนั้นตบไปที่หน้าอกของคนไข้หนึ่งที การตบครั้งนี้ แอบแทงเข็มน้ำแข็งวิญญาณเข้าไปสามเล่ม
เขาตบไปหนึ่งที จู่ๆคนไข้ที่นอนอยู่บนเตียงผ่าตัดกระโดดขึ้นมา ต่อยไปที่หน้าท้องของอู๋เป่ยหนึ่งฝ่ามือ เพียงแต่ มือของเขายื่นออกมาได้แค่ครึ่งเดียว ก็แข็งไปแล้ว
อู๋เป่ยพูดอย่างเย็นชา : “คิดไม่ถึงเลยว่าจะปลอมตัวเป็นคนไข้ พวกแกพยายามจริงๆ!”
ใบหน้าของผู้ป่วยปกคลุมไปด้วยน้ำแข็ง พูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว อย่างไรก็ตาม วินาทีต่อมา กลิ่นอายอันเยือกเย็นแทรกเข้าระหว่างคิ้วของอู๋เป่ย ต้องการยึดครองจิตสำนึกของเขา
จิตวิญญาณยุทธ์ของอู๋เป่ยโต้กลับทันที ทันใดนั้น ก็โจมตีกลิ่นอายนี้ลงไปที่จุดตันเถียน ใบเต๋าสั่นสะท้านอยู่ตรงนั้น กลืนมันเข้าไปโดยตรง
สิ่งที่ถูกกลืน เป็นเวทย์ปีศาจตนหนึ่ง เมล็ดเต๋าเปลี่ยนมันให้เป็นพลังจิตวิญญาณอันบริสุทธิ์ ป้อนพลังจิตวิญญาณอันบริสุทธิ์ของอู๋เป่ยกลับคืนมา
อู๋เป่ยกดไปที่หน้าผากของชายหัวโล้นหลายที น้ำแข็งสีขาวบนใบหน้าของอีกฝ่ายจางลง สามารถเปิดปากพูดได้
“จุดประสงค์การมาที่นี่ของพวกแกคืออะไร” เขาถาม