บทที่ 830 ทำลายผีสวรรค์

พลังนี้เป็นพลังศักดิ์สิทธิ์หยินหยาง การเปิดใช้พลังนั้นค่อนข้างยากลำบาก และใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงถึงจะสำเร็จ

จากนั้นจิตวิญญาณยุทธ์ก็จะเข้ามา กลายเป็นจิตวิญญาณยุทธ์หยินหยาง! มีพลังศักดิ์สิทธิ์หยินหยาง จิตวิญญาณยุทธ์ก็จะสามารถเปลี่ยนแปลงหยินและหยางได้!

ภายในเวลาสามชั่วโมง อู๋เป่ยก็ฌปิดช่องวิญญาณถึงสองช่อง ช่องที่หนึ่งคือช่องเทพ ด้วยความเร็วนี้เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยจิตนาการมาก่อน

เมื่อเขาตื่นจากการทำสมาธิ วาดีก็รีบเข้ามาพูดว่า "หัวหน้าพรรค เมื่อสักครู่เจ้าอาวาสมาที่นี่ ต้องการจะพบท่าน แต่ถูกฉันขัดขวางกลับไปแล้ว"

อู๋เป่ยตอบ "วัดโบราณนี้มีมนต์ขลังมาก แต่พวกเรามีเวลาไม่มากพอ อยู่นานไม่ได้"

เขาถาม "คณะทัวร์กลับไปแล้วเหรอ?"

วาดีเกาท้ายทอย "หัวหน้าพรรค เวลาผ่านไปนานมาก แต่ฉันไม่กล้าเรียกท่าน"

อู๋เป่ย "ไม่เป็นไร พวกเราไปกันเองก็ได้"

หลังจากนั้น เขาก็ให้วาดีขับรถ ทั้งสามคนก็มุ่งหน้าไปที่สำนักงานใหญ่พรรคเทียนกุ่ยที่ใกล้ที่สุด

โครงสร้างพื้นฐานของประเทศอู๋เกอแย่มาก เดินทางลำบาก ขับรถมาแล้วมากกว่าหนึ่งชั่วโมง พึ่งจะผ่านมาได้แค่ครึ่งทาง และเวลาก็เริ่มสายแล้ว

วาดีพูด "หัวหน้าพรรค รอถึงที่นั้น ดวงอาทิตย์คงตกไปแล้ว"

อู๋เป่ย "ไม่เป็นไร ฟ้ามืดแล้วเราก็เคลื่อไหวได้ง่ายขึ้น"

หลินโหรว "คุณวางแผนจะทำอะไร?"

อู๋เป่ย "ถึงสำนักงานใหญ่พรรคเทียนกุ่ย คุณบอกตำแหน่งของศาลเทียนกุ่ย ที่เหลือปล่อยในฉันจัดการเอง"

วาดี "หัวหน้าพรรค ท่านไปคนเดียวอันตรายเกินไป ให้ปรมาจารย์สองสามคนติดตามท่านไปด้วยดีไหม?"

อู๋เป่ย "ไม่จำเป็น"

ขับรถต่ออีกหนึ่งชั่วโมง ก็มาถึงพื้นที่รกร้างบนเขา ห่างจากสำนักงานใหญ่พรรคเทียนกุ่ยเพียงไม่กี่สิบเมตร

อู๋เป่ยและหลินโหรวลงจากรถ จากนั้นให้วาดีขับรถออกไป พลังยุทธ์ของเขานั้นตื้นเขิน ไม่จำเป็นต้องตามมาด้วย

สองคนเดินผ่านพื้นที่รกร้างและป่าทึบอยู่พักหนึ่ง จากนันก็ปีนขึ้นเขา เมื่อเพวกเขาถึงยอดเขา อู๋เป่ยก็มองเห็นหุบเขาอยู๋ด้านหน้า

ในหุบเขา อาคารมากมายถูกสร้างขึ้นในสไตล์แปลกๆ ส่วนใหญ่เป็นสีดำและสีแดง

หลินโหรวเบิกตา "อู๋เป่ย ที่นี้แหละ!"

"ตำแหน่งของศาลเทียนกุ่ย คุณชี้ให้ฉันได้ไหม?"เขาถาม

หลินโหลวเหลือบมองในหุบเขา ชี้ไปยังสถานที่แห่งหนึ่งใกล้หน้าผาแล้วพูดว่า "น่าจะเป็นตรงนั้น ศาลเทียนกุ่ยส่วนมากจะสร้างอยู่ในถ้ำ ทางเข้าจะมีนักรบผีสองตนอยู่ พลังแข็งแกร่งนัก"

อู๋เป่ยตอบ "คุณรออยู่ที่นี้ ฉันไปแป๊บเดี่ยว เดียวมา"

เขาขยับร่างกายเล็กน้อยก็ไปถึงหุบเขาภายในพริบตา เขาเปิดใช้ขอบเขตเคลื่อนที่ ทำให้อากาศโดยรอบเกิดบิดเบี้ยวและมองไม่เห็น

ตลอดทางเขาได้พบผู้คนมากมายจากพรรคเทียนกุ่ย แต่ไม่มีใครมองเห็นเขา ไม่นานเขาก็มาถึงปากถ้ำอย่างรวดเร็ว และให้เหยียนหยางลงมือทันที

ทันใดนั้นเหยียนหยางก็ตรงเข้าไปหานักรบผีสองตนนั้น เขามีพลังแข็งแกร่งมาก ผิวหนังมนุษย์หนึ่งแผ่นกลายเป็นสองแผ่นขนาดเท่ากับผ้าปูที่นอนไม่เล็กไม่ใหญ่เข้าพันรอบตัวนักรบผีทั้งสองในคราวเดียว

อู๋เป่ยใช้โอกาสนี้เข้าไปในศาลเทียนกุ่ย เข้ามาได้สิบเมตร ในโถงใหญ่มีรูปปั้นมากมาย และหนึ่งในนั้นมีขนาดที่สูงใหญ่ที่สุด

เขาเปิดใช้ตาวิเศษ ก็มองเห็นภายในร่างพลังงานรูปร่างคล้ายมนุษย์ในรูปปั้น มันมีออร่าแปลกๆ เหมือนเทพเหมือนผี คิดว่าน่าจะเป็นผีสวรรค์

พลังของผีสวรรค์นั้นแข็งแกร่งมาก เขาไม่กล้าเข้าไปยั่วยุ เขาหยิบขวดหลอมเทพออกมาและท่องคาถา

ท่องคาถาไปได้ครึ่งนึง ขวดหลอมเทพก็สว่างขึ้น พลังงานน่ากลัวก็ค่อยๆปลดปล่อยออกมา

จู๋ๆรูปปั้นผีสวรรค์ก็เคลื่อนไหว และเสียงของมันก็ดังขึ้นในหัวของอู๋เป่ย "เจ้ากล้าดีอย่างไรทำเช่นนี้ เจ้ามนุษย์!"

แต่น่าเสียดายความยิ่งใหญ่ของมันสั่นไหวเพียงครู่เดียว เมื่อขวดหลอมเทพปล่อยแสงสีทองออกมาห่อหุ้มไว้ วินาทีต่อมา แสงสีทองก็ดึงเอาผีสวรรค์เข้าไปในขวดหลอมเทพ

ในขณะนั้นเอง เวลาผ่านไปเพียงสี่วินาที อู๋เป่ยเก็บขวดหลอมเทพแล้วตะโกนพูดว่า "ไปกันเถอะ!"