บทที่ 858 สงครามในส่วนลึกของจิตวิญญาณ

เมื่อเห็นอู๋เป่ยรายงานตัวเองอยู่ที่หน้าบ้านของตัวเองนั้น ก็มีชายผิวเข้มรูปร่างผอมคนหนึ่งเข้ามาหยุดอยู่ข้างหน้าเขาและพูดว่า "คุณชายหลี่ คุณไม่ควรมาที่นี่"

อู๋เป่ย: "แต่ฉันมาแล้ว"

ชายผิวเข้มผอมบางคนนี้สลับไปสบสายตากับคนอื่น ๆ เขาพูดอย่างแข็งกร้าวว่า "คุณชายหลี่ ผมแนะนําให้คุณออกไปทันที มิฉะนั้น ผมจะไม่เกรงใจคุณแล้ว"

อู๋เป่ย: "ลองดูสิ!"

ชายผิวเข้มร่างผอมบางดูเหมือนจะเริ่มหงุดหงิด เขาเดินตรงไปหาอู๋เป่ย และจับเขาด้วยมือใหญ่ๆที่ผอมแห้งเหมือนเหล็ก

แต่ทันใดนั้น ชายผิวเข้มรูปร่างผอมคนนี้ก็ตกอยู่ในความมืด เขาเกิดความกลัวอย่างมากในใจ อดไม่ได้ที่จะตะโกนแล้วก็ทรุดตัวลงกับพื้น

คนอื่นๆต่างก็ตกใจว่า เกิดอะไรขึ้นแน่?

อู๋เป่ยไม่สนใจพวกเขา ค่อย ๆ เดินไปข้าง ๆ กรรมการบริหารทั้งห้าคน เขายิ้มและพูดว่า "กรรมการบิหารทั้งหลาย ข้างนอกมีคนขับรถจากตระกูลหลี่ของฉันรออยู่ เชิญพวกคุณไปขึ้นรถด้วย"

"ออกไปไม่ได้!" ชายคนหนึ่งร้องเสียงดัง

อู๋เป่ยหันหลังกลับมาและจ้องมองไปที่เขา พลังจิตวิญญาณการต่อสู้ของฮ่าวเทียนได้ระเบิดเข้าไปในจิตวิญญาณของเขา ชายคนนี้กรีดร้องและกระโดดลงมาจากที่สูงหลายชั้น แล้วล้มลงบนพื้นอย่างแรงและมีน้ำลายฟูมปาก

กรรมการบริหารทั้ง 5 คนต่างตกใจ นี่มันวิธีแบบไหนกัน? เขาเป็นพระพุทธเจ้าหรอ?

ด้วยความเกรงกลัวต่ออู๋เป่ย กรรมการบริหารทั้งห้าก็ออกจากห้องโถงไป ข้างนอกมีคนของตระกูลหลี่และคนขับรถที่ตระกูลหลี่จัดให้ พวกเขาได้รับเชิญขึ้นรถแล้วขับไปที่บ้านของตระกูลหลี่

อู๋เป่ยอยู่ที่สนามบิน กรรมการบริหารหลายคนลงจากเครื่องบินทันทีทีละคนๆ ทั้งหมดถูกตระกูลหลี่รับช่วงต่อ และไม่มีใครกล้าขัดอะไรพวกเขา

สองชั่วโมงต่อมา ชายชราคนหนึ่งก็ปรากฏตัวที่ประตู เขาถือไม้เท้าที่ทำจากไม้มะเกลือและกระดูกของสัตว์และกระดูกของนกห้อยอยู่ที่คอ ตอนเขาเดินนั้นมันจะส่งเสียงดัง “กริ๊ง ๆ”

ชายชราคนนั้นมองมาที่อู๋เป่ยจากระยะไกล ข้างหลังเขามีชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่ เขากล่าวว่า "เสี่ยใหญ่หลี่ นี่คือปรมาจารย์ชั้นนําของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อาจารย์จู่หมิง! ถ้าหากคุณยังไม่ไป ก็อย่าโทษเขาที่เขาจะลงมืออย่างไร้ความปราณีเลย!"

อู๋เป่ยมองคนที่เรียกได้ว่าเป็นปรมาจารย์ที่ลดศีรษะลงและพูดอย่างดูถูกเหยียดหยามว่า "ใช่หรือ? เขาแค่ก้มศีรษะลงมาหาฉัน แต่ฉันอยากเห็นว่าเขาก้มศีรษะลงที่ทรงพลังแค่ไหน!"

ชายชราคนนั้นดูเหมือนจะโกรธมาก เขาตะโกนเสียงดัง พึมพำอะไรบางอย่าง แล้วยกมือขึ้น อู๋เป่ยเห็นว่าวิญญาณหยินอันทรงพลังทั้ง 13 ดวงกำลังพุ่งเข้ามาหาเขา

เขาหัวเราะเยาะ จิตวิญญาณศิลปะการต่อสู้ของเขาก็พุ่งออกมาจากร่างของเขา คาดไม่ถึงว่าจะฆ่าวิญญาณสิบสามดวงได้โดยตรง จิตวิญญาณศิลปะการต่อสู้ของเขาได้รับการหล่อเลี้ยงโดยพลังงานและเจตจํานงศิลปะการต่อสู้ที่โดยธรรมชาติแล้ว จิตวิญญาณแห่งหยินเพียงอย่างเดียวนี้ไม่มีใครเทียบได้

วิญญาณหวู่จับวิญญาณหยินตัวหนึ่งได้ และฉีกมันเป็นชิ้น ๆ ด้วยมือทั้งสอง วิญญาณหยินกรีดร้องเสียงดังในใจของทุกคน หลังจากนั้น มันก็วิ่งไปทางซ้ายและขวา ฆ่าวิญญาณหยินทุกการโจมตี

ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที วิญญาณหยินทั้งสิบสามตัวก็ถูกสังหาร คุณรู้ไหมว่าความแข็งแกร่งของวิญญาณหยินเหล่านี้ แต่ละองค์นั้นสามารถทำให้ตี้เซียนฉุนหยางนั้นปวดหัวได้ แต่กลับถูกเขาฆ่าตายได้ในพริบตา

อาจารย์เจียงโถวถึงกับตกตะลึงอย่างมาก

จิตวิญญาณการต่อสู้ของอู๋เป่ยมาหาเขา และจ้องมองเขาอย่างดูถูกเหยียดหยาม

ชายชราคนนั้นตัวสั่นไปทั้งตัว ทันใดนั้นเขาก็คุกเข่าลงบนพื้นอย่างช้า ๆ อู๋เป่ยนัน้ขี้เกียจเกินกว่าที่จะฆ่าเขา และจิตวิญญาณการต่อสู้ของหวู่ก็กลับเข้าสู่ร่าง

ชายหนุ่มที่อยู่ข้างหลังชายชราคนนั้นก็ตกตะลึง ทันใดนั้นเขาก็ตอบสนองและหันหลังกลับและวิ่งหนีไป

ชายชราลุกขึ้นและค่อย ๆ เดินไปหาอู๋เป่ยและกล่าวด้วยความเคารพว่า "ฉันได้พบกับจักรพรรดิที่แท้จริง"

อู๋เป่ยจึงปล่อยวิญญาณศิลปะการต่อสู้ออกมาโดยตรง เขาเข้าใจผิดว่านี่เป็นทารกหยวนของอู๋เป่ย จึงเรียกเขาว่าจักรพรรดิที่แท้จริง