ตอนที่ 857
บทที่ 859 ทุกท่านโปรดให้โอกาสข้าอีกครั้ง
October 21, 2026
เป่ยซื่อโหวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ”แล้วพูดว่า แล้วถ้าหากว่าฉันสามารถเชิญผู้มีฝีมือแห่งเสี่ยวซีเทียนมาได้ล่ะ?”
ชายชราถอนหายใจเบาๆ ：“เสี่ยวซีเทียนนั้นมีผู้มีฝีมือมากมาย อย่างน้อยคุณก็ต้องเชิญขั้นอรหันต์มาหนึ่งท่าน ต้องจ่ายเงินจำนวนมหาศาล ยิ่งไปกว่านั้น หากล้มเหลว ก็อาจเสี่ยงต้องการทำลายล้างทั้งตระกูล คุณชายเป่ย คุณคิดว่ามันคุ้มไหม?”
เป่ยซื่อโหวพูดด้วยความโกรธ ：“ฉันไม่ยอม！ฉันบริหารมาสิบกว่าปี ถึงประสบความสำเร็จและมีความมั่งคั่งได้อย่างวันนี้ แค่เพียงเพราะตระกลูหลี่ฉันจึงต้องยอมถอยเหรอ?”
ชายชราโบกมือ ：“ไม่ว่าคุณจะตัดสินใจอย่างไร มันก็ไม่เกี่ยวกับฉัน ฉันขอลา”
ชายชราไม่ต้องการไปยั่วยุอู๋เป่ย เขาจึงออกจากบ้านตระกูลเป่ยทันที ทันทีที่เขาจากไป เป่ยเสี่ยวไส่วก็กระซิบว่า ：“พ่อ หรือว่า พวกเราจะยอมจำนน?”
“เพี๊ยะ！” เป่ยซื่อโหวตบหน้าลูกชายของเขาจนหันไปด้านข้าง
เขาพูดอย่างเย็นชา ：“ฉันเป่ยซื่อโหว ไม่เคยก้มหัวให้ใคร！”
เขาครุ่นคิดกลยุทธ์อย่างรวดเร็วในใจ ทันใดนั้น เขาก็นึกถึงบางอย่าง แล้วพูดว่า ：“เตรียมรถ ไปยามะ！”
เป่ยเสี่ยวไส่วเอามือกุมหน้าแล้วถามว่า ：“พ่อ ไปขอโทษตระกูลหลี่เหรอ?”
เป่ยซื่อโหวยิ้มเยาะเย้ยและพูดว่า ：“ฉันจะไปพบผู้อาวุโสท่านหนึ่งของพรรคฟ้าทมิฬ เขามีอิทธิพลมากในพรรคฟ้าทมิฬ ฉันเชื่อว่า พรรคฟ้าทมิฬต้องหาวิธีช่วยเราแน่นอน！”
ดังนั้น พ่อลูกทั้งสองจึงขับรถไปที่ประเทศยามะ เป่ยซื่อโหวได้พบกับผู้คนมากมาย หนึ่งในนั้นคือ ผู้อาวุโสของพรรคฟ้าทมิฬ เป่าไต้ซาง
เมื่อเป่าไต้ซางได้ยินว่าเป่ยซื่อโหวกำลังมา จึงนัดเจอกับเขาที่โรงแรมแห่งหนึ่ง เขารู้ว่า เป่ยซื่อโหวมีเรื่องจะขอความช่วยเหลือจากเขา
หนึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งสองก็ได้พบกัน
เป่ยซื่อโหวรีบทักทาย ：“ผู้อาวุโสเป่า ไม่เจอกันนาน วันนี้นัดท่านออกมา เพราะมีเรื่องจะขอความช่วยเหลือจริงๆ”
ปัจจุบันกล่าวได้ว่าพรรคทมิฬถือมีอิทธิพลที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป่ยซื่อโหวให้ความเคารพผู้อาวุโสท่านนี้เป็นอย่างมาก
เป่าไต้ซางพูดอย่างใจเย็นว่า ：“พูดมาเถอะ มาพบข้ามีเรื่องอะไรให้ช่วยเหรอ?”
เป่ยซื่อโหวพูดว่า ：“ตระกูลหลี่ ก็คือหลี่อวิ๋นโต้ว หลานชายของเขา มีพลังแข็งแกร่งมาก ผมอยากให้ผู้อาวุโสเป่ากำจัดชายคนนี้！”
เมื่อเป่าไต้ซางได้ยินคำว่า“ตระกูลหลี่”หัวใจของเขาก็เต้นรัว“ตึกตัก” หลังจากฟังเขาพูดจบแล้ว เขาก็มองไปที่เป่ยซื่อโหวด้วยสีหน้าแปลกๆ แล้วถามว่า ：“คนที่เจ้าต้องหารฆ่า ชื่อหลี่ซวินเป่ยใช่ไหม?”
เป่ยซื่อโหวพยักหน้า ：“ผู้อาวุโสเป่า ขอแค่ทำสำเร็จ เป่ยซื่อโหวคนนี้จะจะตอบแทนท่านอย่างงาม！”
เป่าไต้ซางพยักหน้า แล้วพูดว่า ：“ได้ ข้าจะรับงานนี้ เจ้ารอสักครู่ ข้าจะแนะนำยอดฝีมือท่านหนึ่งให้เจ้ารู้จัก”
เป่ยซื่อโหวดีใจมาก และรีบตอบตกลง
หลังจากนั้นไม่นาน บรรดาผู้อาวุโสแห่งพรรคฟ้าทมิฬก็มาถึง มีคนต้องการฆ่าหัวหน้าพรรค จะยอมได้เหรอ? ดังนั้นพวกเขาจึงมา เพื่อดูว่าใครที่กล้าหาญเช่นนี้ กล้าสังหารหัวหน้าพรรคฟ้าทมิฬ！
ในไม่ช้าห้องก็ยืนเต็มไปด้วยผู้คน เป่ยซื่อโหวดีใจมาก เขารู้สึกว่าคนเหล่านี้ล้วนเป็นปรมาจารย์ ด้วยความร่วมมือจากพวกเขา หลี่ซวินเป่ยจะต้องตายอย่างแน่นอน！
เขายิ้มและพูดว่า ：“ทุกท่าน เป่ยรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง ที่ได้พบกับพวกท่าน！”
อย่างไรก็ตามไม่มีใครสนใจเขา พูดคนพูดขึ้นว่า ：“คนของพรรคมาถึงหรือยัง?”
อีกคนพูดว่า ：“ถึงแล้ว คนตระกูลเป่ยค่อนข้างเยอะ คนแก่และเด็กรวมกันร้อยกว่าชีวิต ฆ่าทีละคน ก็คงต้องใช้เวลาหน่อย”
และมีคนพูดอีกว่า ：“ตระกูลเป่ยมีทรัพย์สินมากมาย ยึดมาให้หมด ถือเป็นทรัพย์สินของพรรคฟ้าทมิฬ อีกอย่าง ตระกูลเป่ยมีผู้หญิงหน้าตาดีมากมาย รอให้หัวหน้าพรรคเลือกก่อน ถ้าหัวหน้าพรรคไม่ชอบ พวกเราก็เลือกเลย”
เป่ยซื่อโหวยิ่งฟังยิ่งรู้สึกผิดปกติ จากนั้นเขาก็ขนลุก เขาถามเป่าไต้ซางด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ ：“ผู้อาวุโสเป่า ท่าน......พวกท่านกำลังพูดถึงเรื่องอะไร?”
เป่าไต้ซางเหลือบมองเขา แล้วพูดว่า ：“เป่ยซื่อโหว เดี๋ยวเจ้าไปอาบน้ำก่อน พวกเราจะสังเวยเจ้า ในระหว่างการสังเวย จะมีคนใช้มีด ค่อยๆลอกผิวหนังของเจ้า เฉือนเนื้อของเจ้า และควักอวัยวะภายในออกมา เจ้าจะถูกแบ่งออกเป็นพันกว่าชิ้น นี่มันเป็นงานฝีมือ เจ้าไม่ต้องกังวล เห็นแก่มิตรภาพของเรา ข้าจะหาคนที่มีทักษะการใช้มีดมาจัดการ”
เป่ยซื่อโหวคุกเข่าลงบนพื้นดัง“ตุบ” แล้วพูดว่า ：“ผู้อาวุโสเป่า โปรดบอกข้าทีทำไมถึงเป็นเช่นนี้！”
มีเสียงหนึ่งพูดอย่างเย็นชาว่า ：“การเป็นศัตรูกับตระกูลหลี่ ก็ถือว่าเป็นศัตรูกับพรรคฟ้าทมิฬ เจ้า ตายแน่！”
เป่ยซื่อโหวสะดุ้ง และรีบพูดว่า ：“ข้าผิดไปแล้ว ข้าจะรีบไปขอโทษตระกูลหลี่ ทุกท่านโปรดให้โอกาสข้าอีกครั้ง”
พวกเขาปรึกษากันอยู่สักพัก ในที่สุดเป่าไต้ซางก็พูดว่า ：“ก็ได้ ที่นี่อยู่ห่างจากตระกูลหลี่ไม่มาก พวกเราจะส่งคนไปกับเจ้า ถ้าเจ้าไม่ได้รับการอภัย ตระกูลเป่ยเตรียมตัวหายตัวไปจากโลกนี้ได้เลย”