บทที่ 895 ละอองดาว

อู๋เป่ยต้องการทราบผลของยาอายุยืนหมื่นปี เขาจึงซื้อยาอายุยืนหมื่นปีทั้งประเภทผ่านแพลตฟอร์ม โดยเป็นเงินทั้งหมด 35 พันล้าน ยาจะถูกส่งไปยังโรงแรมที่เขากำหนด เขาฝากให้ฮวาเจี๋ยหยูส่งคนไปรับยา

ตอนนี้เกือบจะถึงเวลาที่จูชิงเหยียนลงจากเครื่องบินแล้ว เขาจึงลุกขึ้นเพื่อไปรับเธอ ไม่นานหลังจากนั้นจูชิงเหยียนก็ปรากฏตัวต่อหน้าเขาพร้อมกับผู้ช่วยของเธอ

เมื่อจูชิงเหยียนเห็นอู๋เป่ย เธอรีบโบกมืออย่างแรงและเดินอย่างรวดเร็ว

“ชิงเหยียน เดินทางมาเหนื่อยไหม” เขาพูด

จูชิงเหยียนกอดร่างเสือของเขา กดใบหน้าครึ่งหนึ่งของเธอไว้กับหน้าอกของเขา พร้อมกับพูดว่า "การเดินทางครั้งนี้เหนื่อยมาก ช่วยฉันหาที่พักให้หน่อย"

อู๋เป่ยพยักหน้าแล้วก็พาจูชิงเหยียนและผู้ช่วยของเธอไปที่โรงแรมถังฮวง ผู้ช่วยและจูชิงเหยียนอยู่กันคนละห้อง

หลังจากอาบน้ำเสร็จอู๋เป่ยก็บอกให้โรงแรมเตรียมอาหาร จากนั้นจึงรับประทานอาหารร่วมกับจูชิงเหยียน

เขาพูดว่า: "โครงการในประเทศกินีเป็นยังไงบ้าง"

ที่นั่น อู๋เป่ยซื้อแร่อะลูมิเนียม 3.5 พันล้านตัน แร่บอกไซต์ 2.3 พันล้านตันและแร่เหล็กคุณภาพสูง 4.5 พันล้านตัน รวมเป็นเหมือง 3 แห่ง ด้วยเงินลงทุนรวม 2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

จูชิงเหยียน: "ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี ถนนได้รับการซ่อมแซมและฝ่ายผลิตเองก็เตรียมพร้อมและพร้อมที่จะขุด ใครจะรู้ว่านายพลโม่ตั้นซึ่งได้รับการสนับสนุนจากชาวกอลและชาวทูทันส์ก็ก่อกบฏกะทันหันและเริ่มเกิดต่อต้าน โวจิทางฝั่งนายพลโม่ตั้นก้าวหน้าด้านอาวุธมาก ทั้งรถถังและรถหุ้มเกราะและโวจิเองก็ล่าถอยอย่างต่อเนื่อง”

อู๋เป่ยถามว่า: "ถ้าโม่ตั้นชนะ มันจะมีผลกระทบอะไรกับฉันบ้าง"

จูชิงเหยียนถอนหายใจ: "ความร่วมมือทั้งหมดจะถูกยกเลิกอย่างแน่นอนและการลงทุนหลายพันล้านดอลลาร์ก่อนหน้านี้ของเราจะสูญเปล่า"

อู๋เป่ยยิ้มเย็น: "นี่คือจุดประสงค์ของชาวกอลและชาวทูทันส์อย่างแน่นอน!"

จูชิงเหยียน: "ทำไงได้ ประเทศกินีเคยเป็นอาณานิคมของกอล พวกเขามีอิทธิพลต่อประเทศกินี สำหรับชาวทูทันส์พวกเขาไม่ต้องการให้แร่เหล็กและเหมืองทองแดงของประเทศกินีไหลเข้ามาเหยียนหลง เพราะมันจะส่งผลกระทบอิทธิพลด้านการส่งออกแร่ที่พวกเขามีต่อเหยียนหลง”

“ถังเจี้ยนบอกฉันว่าเขาได้รับข้อมูลว่าชาวทูทันส์ได้ส่งกลุ่มผู้เชี่ยวชาญไปยังประเทศกินีเพื่อรวบรวมข้อมูล พวกเขาอาจจะกำลังตรวจสอบสารบางอย่าง เอ๋อใช่ เขาให้สิ่งนี้กับฉันก่อนขึ้นเครื่องบิน เห็นเขาบอกว่าได้มาจากทีมวิจัยทางวิทยาศาสตร์ในทูทันส์”

เธอเปิดกระเป๋าเดินทางและหยิบขวดเล็กที่มีผงสีฟ้าอ่อนเล็กน้อยออกมา ผงนั่นมีเพียงไม่กี่มิลลิกรัม

อู๋เป่ยจ้องไปที่ผงนั่น เขานึกอะไรอกมาได้และรีบพูดว่า: "นี่มันละอองดาว!"

จูชิงเหยียนเริ่มอยากรู้อยากเห็น เธอถามว่า: "ละอองดาวคืออะไร"

อู๋เป่ย: "เมื่อนานมาแล้ว เทพดาวดวงหนึ่งตกลงมาที่นี่ พลังดาวนั้นได้เจาะทะลุพื้นโลกจนกลายเป็นละอองดาวฝุ่นดาวสามารถใช้สร้างอาวุธ อาวุธเวทย์มนตร์และยังใช้สำหรับฝึกฝนอีกด้วย เมื่อได้ใช้ละอองดาวของพลังเทพดวงดาวก็จะสามารถทำให้ร่างกายและจิตวิญญาณแข็งแกร่งขึ้นได้และเมื่อถึงขั้นฝึกฝนขั้นสูงก็จำเผ็นจะต้องใช้ละอองดาวหลายชนิด ดังนั้นของสิ่งนี้จึงเป็นของล้ำค่า”

จูชิงเหยียนพูดว่า: "ไม่น่าแปลกใจเลยที่ชาวทูทันส์ต้องการควบคุมประเทศกินี ที่แท้พวกเขาต้องการละอองดาว!"

อู๋เป่ย: "ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม เราต้องปกป้องโวจิไว้"

จูชิงเหยียน: "แต่เราจะช่วยเขาได้ยังไง แม้ว่าเราจะให้เงินเขา แต่เขาก็ไม่สามารถซื้ออาวุธได้ ชายแดนถูกกองเรือกอลและชาวทูทันส์ปิดกั้นไว้แล้ว"

อู๋เป่ย: "แผนของเราจะต้องเปลี่ยนไปตามสถานการณ์ ต่อไปฉันจะควบคุมประเทศกินีอย่างเต็มที่เพราะละอองดาวเหล่านี้มีความสำคัญกับฉันมาก"

จูชิงเหยียนตกตะลึง: "จะควบคุมได้ยังไง?"

อู๋เป่ย: "ฉันจะปล่อยให้ทหารรับจ้างปีศาจมืดนิกายถังเข้ามาช่วยโวจิ"

จูชิงเหยียน: "การจ้างทหารรับจ้างคงมีค่าใช้จ่ายสูงมากเลยใช่ไหม?" ในความเห็นของเธอ เงินที่เหมืองได้รับทุกปีนั้นมีไม่พอที่จะจ่ายให้กับทหารรับจ้าง

อู๋เป่ย: "เหมืองเป็นเพียงแค่สิ่งที่ฉันทำบังหน้า สิ่งที่ฉันต้องการคือละอองดาวและแกนดาว"

จูชิงเหยียน: "มีแกนดาวด้วยเหรอ?"