บทที่ 896 ยึดยาพยัคฆ์มังกรทอง

อู๋เป่ย: "ไม่เป็นไร ต่อให้เป็นเงินสิบล้านหยวนก็คุ้มค่าที่จะจ่าย"

หลี่เหมย: "โอเค ฉันเข้าใจแล้ว"

หลังจากวางสายโทรศัพท์อู๋เป่ยก็เริ่มค้นคว้ายาที่มีผลคล้ายกับยาอายุยืนหมื่นปี แต่เป็นยาทีาไม่มีผลข้างเคียง เพื่อปรับแต่งยานี้เขาต้องการใช้โสมป่าจำนวนมาก

ใช้เวลาไม่นานเขาก็คิดสูตรที่มีประสิทธิภาพมากกว่ายาอายุยืนหมื่นปีได้ เขาตั้งชื่อว่ายาชีวิตยืนยาว อีกทั้งราคาก็ใกล้เคียงกัน

“เพื่อสกัดยาชีวิตยืนยาวในปริมาณมาก ฉันจำเป็นต้องมีโสมป่าและหินคริสตัลสีจำนวนมาก ดูเหมือนว่า ฉันต้องไปที่สถานที่นั้น” เขาคิดกับตัวเอง

เขารู้จักสถานที่แห่งหนึ่งที่มียาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณจำนวนมาก แต่ผู้ที่เข้ามาจะได้รับผลกระทบตามมา หากต้องการมองหายาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณของโสมภูเขา นี่คือตัวเลือกที่ดีที่สุด

ทันใดนั้นเขาได้ยินเสียงฝีเท้าของจูชิงเหยียน หลังจากนอนหลับเต็มอิ่มจูชิงเหยียนก็ฟื้นคืนพลังและดูสดใสมากขึ้น เธอกอดอู๋เป่ยจากด้านหลังและพูดด้วยความโกรธ: "ที่รัก คุณโหดร้ายมากที่ทิ้งฉันไว้ในแอฟริกาคนเดียว"

อู๋เป่ยยิ้มแล้วพูดว่า "ฉันรู้ว่าคุณทำงานหนัก มาฉันนวดให้"

จูชิงเหยียนนอนบนโซฟา โดยอู๋เป่ยนวดให้

ปัจจุบันของอู๋เป่ยนั้นแข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อนมาก ทุกครั้งที่เขานวดจูชิงเหยียนจะหายใจโล่งและรู้สึกสบายอย่างอธิบายไม่ถูก

ครั้งนี้อู๋เป่ยนับว่าเป็นสุภาพบุรุษ เขาแค่นวดเท่านั้น ไม่ได้ทำอะไรที่เกินเลยกับจูชิงเหยียน แต่จูชิงเหยียนกลับไม่พอใจและจ้องมองเขาด้วยริมฝีปากมุ่ย ๆ

อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม: "ดูเหมือนว่าการฝึกหายใจของคุณจะได้ผลนะ ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ฉันจะช่วยให้คุณบรรลุชั้นพรสวรรค์เอง"

ดวงตาที่สวยงามของจูชิงเหยียนเบิกกว้าง เธอรู้ขั้นตอนของการฝึกฝนและรู้ด้วยว่าการฝึกฝนนั้นยากมาก เธอพูดว่า "คุณไม่ได้บอกว่าต้องใช้เวลาหลายปีในการฝึกไปถึงขั้นพรสวรรค์เหรอ?"

อู๋เป่ย: "นั่นมันสำหรับคนอื่น ตราบใดที่ฉันช่วยคุณ สามวันก็พอแล้ว ชั้นพรสวรรค์เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้น ในอนาคต ฉันจะช่วยให้คุณกลายเป็นคนเซียนและตี้เซียน"

จูชิงเหยียนรู้สึกประหลาดใจปนมีความสุข เธอกอดเขาไว้แน่น: "ขอบคุณ ที่รัก!"

ทั้งสองเดินเที่ยวในโรงแรม ในตัวอู๋เป่ยมียาอยู่จำนวนมาก ในวันรุ่งขึ้นจูชิงเหยียนก็เข้าสู่ขั้นพรสวรรค์ได้อย่างง่ายดายและมีประสิทธิภาพมากกว่าชั้นพรสวรรค์ทั่วไป

วันนี้คือวันที่ต้องแข่งขันกับอเมริกาที่ไห่เฉิง อู๋เป่ให้จูชิงเหยียนฝึกซ้อมต่อที่โรงแรม เขาพาฮวาเจี๋ยหยูและคนอื่น ๆ ไปที่ไห่เฉิงเพื่อเข้าร่วมการแข่งขัน

อู๋เป่ยขี้เกียจเกินกว่าจะขึ้นเครื่องบิน ดังนั้นเขสจึงเดินทางด้วยผิวหนังมนุษย์เป็นระยะทางหลายพันกิโลเมตร เขาไปปรากฏตัวที่ชานเมืองไห่เฉิงมีรถหลายคันรอพวกเขาอยู่ที่นี่ พวกเขาเปลี่ยนไปนั่งรถเพื่อไปยังสถานที่จัดการแข่งขันยิมอวิ๋นหลง

ยิมอวิ๋นหลงแห่งนี้เป็นยิมศิลปะการต่อสู้ที่เปิดโดยชาวญี่ปุ่นในเมืองไห่เฉิงและชาวอเมริกันกำหนดให้ที่นี่เป็นที่ที่ไว้แข่งขันกัน

ขณะที่รถแล่นไปที่โรงยิม มีรถหลายคันจอดอยู่ที่ประตู ก่อนที่อู๋เป่ยจะลงจากรถฮวาเจี๋ยหยูได้รับข้อความ เขาดูแล้วพูดว่า "ท่านผู้นำมีข้อมูลมาใหม่"

อู๋เป่ย: "หืม มีอะไรเหรอ?"

ฮวาเจี๋ยหยู: "การแข่งขันวันนี้ อเมริกาต้องต่อสู้ห้าสนาม ผู้เล่นแต่ละคนสามารถเล่นได้เพียงครั้งเดียว โดยต้องชนะสามในห้า อีกฝ่ายส่งคนออกมาห้าคนได้แก่ ปรมาจารย์เหยียนหลงสองคน ปรมาจารย์ชาวญี่ปุ่นหนึ่งคนและปรมาจารย์ชาวอเมริกันสองคน ”

“อเมริกาตั้งใจที่จะชนะในครั้งนี้มาก ปรมาจารย์ชาวญี่ปุ่นคือราชาแห่งมวยแห่งญี่ปุ่น ว่ากันว่าเขามีความแข็งแกร่งแบบครึ่งเทพ ปรมาจารย์ชาวอเมริกันทั้งสองเองก็แข็งแกร่ง พวกเขาต่างเป็นครึ่งเทพทั้งคู่ ในทางกลับกันปรมาจารย์แห่งเหยียนหลงกลับดูธรรมดา มันทำให้เขาสงสัยว่า จุดประสงค์ของการที่ส่งพวกเขาออกไปคืออะไร?”

อู๋เป่ย: "มีครึ่งเทพสามคน อเมริกาต้องมั่นใจว่าจะต้องชนะแน่แน่นอน"

ฮวาเจี๋ยหยูขมวดคิ้ว: "ท่านผู้นำ ถ้าอีกฝ่ายยืนกรานให้ทุกคนต่อสู้กันเพียงครั้งเดียว เราจะทำยังไงดี?"

ฝั่งของเทียนหลงนอกจากอู๋เป่ย ไม่มีใครสามารถต่อสู้กับปรมาจารย์ครึ่งเทพของอเมริกาได้

อู๋เป่ย: “ ก็แค่เปลี่ยนหน้าก็จบแล้ว ใครจะมารู้ล่ะว่าเราเป็นคนเดิมรึเปล่า?"

ฮวาเจี๋ยหยูพูดว่า: "ท่านผู้นำ คุณจะใช้ตัวตนไหนในการต่อสู้?"

อู๋เป่ยคิดอยู่ครู่หนึ่ง: "อีกสักพักหาคนสามคนให้ตามฉันมา ตอนที่แนะนำพวกเขาคนหนึ่งให้เป็นศิษย์วัดต้าฉาน คนหนึ่งเป็นปรมาจารย์ของสิงยี่เจี้ยและอีกคนก็เป็นปรมาจารย์แห่งดาบ ”

ฮวาเจี๋ยหยูกระพริบตา: "ท่านผู้นำ คุณควบคุมตัวตนทั้งสามนี้ไหวไหม"

หากมองเพียงเผิน ๆ นี่เป็นคนสามคน แต่อู๋เป่ยจะต้องแสดงกังฟูของวัดต้าฉานรวมถึงหมัดซิงยี่และทักษะการใช้ดาบ