บทที่ 897 ชัยชนะครั้งสุดท้าย

อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม: "เราต้องการซื้อเรือรบขั้นสูงจำนวนหนึ่ง โดยเริ่มจากเรือพิฆาต 5 ลำ และเรือดำน้ำ 2 ลำ ตามด้วยขีปนาวุธหลายร้อยลูกและเครื่องบินรบ 100 ลำ"

ซูเจิ้นเหยียนพูดว่า: "เอาล่ะ เราจะหารือเรื่องนี้โดยละเอียดในภายหลัง"

จากนั้นเขาก็ชี้ไปที่อเมริกาและพูดว่า: "คู่ต่อสู้มีครึ่งเทพสามคน ในการต่อสู้วันนี้ เราสามารถทดสอบความแข็งแกร่งที่แท้จริงของครึ่งเทพได้"

อู๋เป่ย: "พลังของครึ่งเทพ น่าจะสู้เทพกษัตริย์ไม่ได้นะ อย่างมากก็แค่กษัตริย์เที่ยงแท้ทัณฑ์สายฟ้า เผลอ ๆ บางทีอาจจะ ไม่เก่งเท่าด้วยซ้ำ"

พูดถึงจุดนี้ เขาก็ถาม: "รองประธานซู เกิดอะไรขึ้นที่เป่ยหยวน? ฉันได้ยินมาว่ามีคนจากอเมริกามาท้าทาย?"

ซูเจิ้นเหยียน: "กองทัพอเมริกันทั้งหมดถูกกวาดล้างแล้ว"

อู๋เป่ยตกตะลึง ความแข็งแกร่งของเป่ยหยวนนี้น่ากลัวจริงๆ!

ซูเจิ้นเหยียนยิ้มและพูดว่า: “ ที่จริงพลังแบบท่านผู้นำ หากไม่ได้ไปเป็นครูที่ปรึกษาเป่ยหยวนก็คงนับว่าน่าเสียดายน่าดู"

อู๋เป่ย: "ครูที่ปรึกษา?"

ซูเจิ้นเหยียน: "ใช่ เฉพาะผู้ที่มีความแข็งแกร่งเป็นพิเศษเท่านั้นจึงจะมีคุณสมบัติเป็นผู้สอนของสถาบันศิลปะการต่อสู้ แต่ว่าเด็กที่นั่นไม่เหมือนเด็กธรรมดาทั่วไปเพราะงั้นจึงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะเป็นครู"

อู๋เป่ยเริ่มสนใจ: “ เป็นครูที่ปรึกษาดียังไง"

ซูเจิ้นเหยียนยิ้มและพูดว่า: "มีข้อดีเยอะเลยล่ะ ลำพังแค่ทรัพยากรของสถาบันศิลปะการต่อสู้ ก็มากพอที่จะทำให้กองกำลังหลักในคุนหลุนอิจฉา"

ทั้งสองกำลังคุยกัน เมื่อกึ่งเทพทั้งสามคนจากอเมริกามาถึง หนึ่งในนั้นคือชาวญี่ปุ่น กล้ามเนื้อของเขาได้รับการพัฒนาอย่างมาก กล้ามเนื้อแต่ละมัดมีพลังอันน่าสะพรึงกลัวและดวงตาของเขาก็ฉายแววเย็นชา

ชาวญี่ปุ่นมองอู๋เป่ยอย่างเย็นชา ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความยั่วยุ

อู๋เป่ย: "คนคนนี้หยิ่งจริง ๆ"

ซูเจิ้นเหยียน: "ชื่อของเขาคือคาเมยามะ ยูกิ เขาเป็นปรมาจารย์ที่ได้รับการฝึกฝนจากกลุ่มบริษัทยักษ์ใหญ่ของญี่ปุ่นที่มีเงินทุนมหาศาล เขาได้รับการเคารพในฐานะราชาแห่งนักสู้ในญี่ปุ่น"

อู๋เป่ยหัวเราะเยาะ: "คนแบบนี้ยังจะกล้าเรียกว่าราชาแห่งนักสู้อีกเหรอ?"

หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็เดินไปที่เปลี่ยนชัดด้านหล้ง ทั้งสามคนเดินตามเขาไป เมื่อเขาออกมาอู๋เป่ยก็เปลี่ยนเป็นอีกคนแล้วและสวมเสื้อผ้าของเขา เขาปลอมตัวเป็นหยางจื้อชิงปรมาจารย์หมัดซิงยี่

เขามาหาซูเจิ้นเหยียนอีกครั้งและพูดว่า "รองประธานซู ฉันขอแข่วเกมแรก"

หัวใจของซูเจิ้นเหยียนเต้นรัว จากนั้นเขาก็หัวเราะและพูดว่า "ยอดจริง ๆ"

ทันใดนั้นทางฝั่งอเมริกาก็มีชายหัวล้านคนหนึ่งออกมา เขาพูดว่า: "คุณซู ฉันคิดว่าถึงเวลาเริ่มแล้ว วันนี้เราจะแข่งกัน 5 รอบ ทีมที่ชนะ 3 ครั้งจะเป็นผู้ชนะเกมนี้ ยิ่งไปกว่านั้น ทุกคนสามารถเข้าร่วมการแข่งขันได้ครั้งเดียว"

ซูเจิ้นเหยียน: "ไม่มีปัญหา"

ชายหัวโล้นโบกมือ คนแรกที่ขึ้นมาสนามก็คือชายที่อยู่ด้านหละงตอนนั้น เขามองไปรอบ ๆ และมองหาอู๋เป่ย

ตอนนี้อู๋เป่ยที่แปลงร่างเป็นหยางจื้อชิงกระโดดขึ้นไปบนสังเวียนแล้วพูดว่า: "หยางจื้อชิงขอคำชี้แนะจากท่านด้วย"

ชายคนนั้นขมวดคิ้วเล็กน้อย: "คนอย่างแก กล้ามาท้าทนฉันเหรอ"

อู๋เป่ย: "คนอย่างฉันมันทำไม ลองมาต่อสู้ก่อนค่อยพูดจะดีกว่านะ"

เขาตะคอกจากด้านหลัง กระทืบเท้าและรีบวิ่งไปหาอู๋เป่ยราวกับลูกกระสุนปืนใหญ่ ความเร็วพลังนั้นน่ากลัวมาก

อู๋เป่ยวางท่าเปลี่ยนท่าทาง ทันทีที่คู่ต่อสู้เข้ามาใกล้ เขาก็จะใช้หมดบดเข้าสู้ เสียงดังดังขึ้น ชายคนนั้นก็ถูกกระแทกห่างออกไปหลายเมตร เขารู้สึกแน่นหน้าอก

ก่อนที่เขาจะฟื้นตัวได้อู๋เป่ยก็เหมือนกับมังกรที่วนเวียนเหมือนผีอยู่รอบตัวเขา ทำให้เขาไม่สามารถตั้งตัวได้

อู๋เป่ยต่อยเขาบ้างเป็นครั้งคราว แต่ ทุกการโจมตีนั้นถูกโจมตีอย่างแม่นยำ ทันทีที่หมัดโดนร่างกายชายคนนั้นก็รู้สึกเจ็บปวดไปทั่วทั้งร่าง แต่เขาไม่สามารถหลบได้เลย ความแค้นเกิดขึ้นในใจเขา เขาส่งเสียงคำรามก่อนจะกระโดดขึ้นไปในอากาศแล้วหันกลับมาโจมตี

แต่มันก็ไร้ประโยชน์เมื่อเขากระโดดขึ้น อู๋เป่ยก็กระโดดขึ้นไปบนตัวเขาแล้วต่อยเขาจนตกลงมาอีกครั้ง

ใช่ทั้งสองคนลงมาที่สังเวียนพร้อมกันโดยมีอู๋เป่ยกดหัวอีกฝ่ายไว้ ทันใดนั้นใบไม้เต๋าก็สั่น รากของเมล็ดเต๋างอกขึ้นมาอย่างดุเดือด ผ่านฝ่ามือของอู๋เป่ยเจาะเข้าไปในหัวใจของชายคนนั้น มันเข้าไปพัวพันกับชายร่างทองตัวน้อยทันที