บทที่ 900 เป็นฉันที่สอนลูกชายไม่ดีเอง

ชายหนุ่มคนนั้นจ้องมองที่อู๋เป่ย ดวงตาทั้งสองประสานกันเขารู้สึกหนาวสั่นในใจ เขารู้ถึงรัศมีของอู๋เป่ยนั้นไม่อาจหยั่งถึงจึงถามว่า "คุณเป็นใคร?"

อู๋เป่ยพูดอย่างใจเย็น "คนที่คุณไม่สามารถทำให้ขุ่นเคืองได้"

ชายหนุ่มคนนั้นขมวดคิ้ว แล้วพูดว่า "ฉันคือลู่ฮวง ลู่จี้เป็นลูกฉันเอง น้องชายของฉันลู่ซุยชิง สอนอยู่ที่สถานบันศิลปะการต่อสู่วิทยาเขตเหนือ"

อู๋เป่ย "ไม่น่าถึงถึงได้เหย่อหยิ่งนัก ที่แท้เป็นก็เป็นหลานของครูที่สอนอยู่วิทยาเขตเหนือ แต่ว่าเป็นเพียงครูไม่ทำให้ฉันกลัวหรอก มีผู้สนับสนุนคนอื่นอีกไหม?"

ชายหนุ่มคนนั้นใบหน้าเปลี่ยนสีแล้วพูดว่า "สหาย ที่แทคุณเป็นใครกันแน่?"

เย่เสวียนยิ้มเย็นชาแล้วพูดว่า "ทวดน้อยของฉันคือนักวิชาการระดับชาติของราชวงศ์ปัจจุบัน ศิษย์ชั้นยอดของพรรคฉู่ซานจิ้น และเป็นท่านผู้นำของเทียนหลง เขาเพิ่งเอาชนะราชามวยญี่ปุ่นและครึ่งเทพจากอเมริกาันในสังเวียน นองชายอะไรของคุณสามารถเทียบกับทวดนอยของฉันได้ไหม?"

หัวใจของชานหนุ่มสั่นไหว เนื่องจากความสัมพันธ์ของน้องชายเขา เขาจึงได้รับข้อมูลดีๆมากมาย รู้ได้โดยธรรมชาติว่าความแข็งแกร่งของท่านผู้นำนั้นมากเพีบงใด ไม่นานมานี้ แม้แต่คนที่อยู่ใต้นักบุญศักดิ์สิทธิ์กไม่สามารถทำอะไรเขาได้！

เขารีบประสานมือ "ที่แท้ก็เป็นท่านผู้นำ ต้องขออภัย เป็นฉันที่สั่งสอนลูกชายไม่ดีเอง ล่วงเกินท่านผู้นำแล้ว โปรดให้อภัยด้วย！"

ลู่จี้บนพื้นตกตะลึง ในอดีตเขาเคยพึ่งพาลุงของเขาจากสถาบันเพื่อครอบงำ แต่เขาไม่เคยคาดหวังว่าเขาจะได้พบกับคนที่มีอำนาจมากกว่าลุงของเขาในวันนี้！

เขาละทิ้งความหยิ่งทะนงทันทีและก้มหัวลง

ลู่ฮวงเตะลูกชายของเขาล้มลงกับพื้นและด่าทอ "ไอสารเลว！นักวิชาการในราชสำนัก ท่านผู้นำเป็นคนที่แกจะทำให้ขุ่นเคืองได้เหรอ? รีบขอโทษต่อท่านเดียวนี้！"

ลู่จี้คำนับอู๋เป่ยอย่างเชื่อฟัง "ฉันขอโทษ ปล่อยฉันไปเถอะ"

อู๋เป่ยพูดอย่างใจเย็น "ในโลกนี้ เหนือฟ้ายังมีฟ้า นายสามารถทำเย้อหยิ่งหมื่นครั้ง แต่เมื่อเผชิญหน้ากับปรมาจารย์ที่อารมณ์ไม่ดี นายก็หยิ่งได้เพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น"

ลู่จี้ก้มหน้าลง "ข้าน้อยรู้ผิดแล้ว"

อู๋เป่ยยืนขึ้นเพื่อเย่เสวียนแล้วเรียกเย่เสวียนมาพูดว่า "นายจัดการเขา"

เย่เสวียนยิ้มแล้วพูดว่า "ทวดน้อย ช่างมันเถอะ ระหว่างพวกเราไม่มีความเกลียดชังอะไรแล้ว ฉันเพิ่งทุบตีเขา ความโกรธของฉันก็ระบายแล้ว"

จู่ๆอู๋เป่ยกพูดขึ้น "นายเป็นนักเรียนของวิทยาเขตเหนือ?"

ลู่จีรับตอบกลับ "ใช่ครับ ผู้น้อยเรียนที่นั่นหนึ่งปีแล้ว แต่เป็นเพียงผู้ตรวจสอบบัญชี"

อู๋เป่ย "ครั้งล้าสุดที่อเมริกาไปแข่งปรมาจารย์ ใครเป็นคนชนะ?"

ดวงตาลู่จี้เป็นประกาย "ที่แท้ท่านก็รู้แล้ว ครั้งล่าสุดคือผู้อาวุโสอู่หลุน หนึ่งในสี่ปรมาจารย์ชั้นนำของสถานบัน และยังมีที่ปรึกษาจางอี้หลายคน"

อู๋เป่ยพยักหนา "ในช่วงนี้ ฉันอาจจะไปที่วิทยาเขตเหนือไปสอนพิเศษ นายสามารถเข้าเรียนของฉันได้"

ลู่จี้ดีใจมาก รีบผูว่า "ขอบพระคุณท่าน！"

อู๋เป่ยโบกมือ "พวกคุณไปเถอะ"

ลู่ฮวงขอบคุณซ้ำแล้วซ้ำอีก และพาบูกชายของเขาออกไปจากที่เกิดเหตุ

หลังจากขึ้นรถแล้ว ลู่ฮวงถอนหายใจด้วยความโล่งอกแล้วพูดว่า "ค่อยยังชั่ว！ลูกชาย วันนี้แกได้ต่อชีวิตแล้ว"

ลู่จี้ก้มหน้าลง แล้วพูดว่า"พ่อ แม้ว่าเขาคนนีจะเป็นท่านผู้นำ แต่เขาอาจจะไม่แข็งแกร่งกว่าลุงของเราก็ได้ เขาไม่ได้จะไปวิทยาเขตเหนือเพื่อเป็นครูเหรอ?"

ลู่ฮวงพูดด้วยความโมโห "แกจะรู้อะไร? เพื่อนของฉันที่ทำงานอยู่ข้างนักบุญศิกดิ์สิทธิ์บอกว่าชายคนนี้พลังแข็งแกร่งมาก เบื้องหลังของเขามีอีกคนที่แข็งแกร่งสามารถต่อกรกับนักบุญศักดิ์สิทธิ์ได้"

ลู่จี้ตัวสั่น "อะไรน่ะ? บุคคลที่แข็งแกร่งสามารถต่อกรกับนักบุญศักดิ์สิทธิ์ได้?"

ลู่ฮวง "ใช่น่ะสิ ถึงแม่จะเป็นเพียงการคาดเดา แต่พวกเราก็ควรจะเชื่อ นอกจากนี้แค่มองไปที่ชายคนนัน จิตวิญญาณของฉันก็แทบจะพังทลายลงแล้ว！"

ลู่จี้ตกตะลึง "เขาแข็งแกร่งมากเหรอ?"

ลู่ฮวง "ความแข็งแกร่งนั้นสูงกว่าลุงของแกแน่ มีข่าวลือว่าท่านผู้นำของเทียนหลงเป็นปรมจารย์แห่งสวรรค์ แต่ฉันว่าไม่ใช่แค่นั้น！"

ลู่จี้อุทาน "หรือว่าผู้ฝึกยุทธ์ชั้นกษัตริย์?"

อะไรคือผู้ฝึกยุทธ์ชั้นกษัตริย์? นั้นหมายถึงกษัตริย์ของผู้ฝึกยุทธ์！บุคคลที่มีพละกำลังที่สามารถบดขยี้กษัตริย์เที่ยงแท้ที่แท้จริงได้！

ลู่ฮวงยังคงหวาดกลัว "ฉันกลัวว่ามันจะมากกว่านั้น！ในตอนนี้ ฉันรู้สึกว่าเขาเป็นราชาแห่งสัตว์ร้ายในสมัยโบราณ ออร่าของเขาน่ากลัวเกินไป ครั้งก่อนที่ไปหาลุงของแก ฉันโชคดีได้เจอคณบดีของวิทยาเขตเหนือ ลมหายใจที่เขาให้ยังไม่น่ากลัวเท่าคนนี้เลย！"