บทที่ 901 ยาอายุวัฒนะแห่งชีวิต

หลี่ฮวาพยักหน้า "ไม่ผิด เธอมีพรสวสรรค์ในการวาดภาพ ฉันชอบผลงานที่เธอทำเลยอยากเจอเธอตัวเป็นๆ"

อู๋เป่ย "นายไม่สมควรโทรเรียกหาเด็กผู้หญิงคนหนึ่งโดยตรง มันไม่เหมาะสม"

หลี่ฮวาพยักหน้า "เป็นฉันที่คิดไม่รอบคอบเอง"

หญิงสาวคนนั้น "คุณชาย ชายคนนี้เข้าใจผิดในเจตนาของท่าน เลยมาหาถึงทีนี้"

หลี่ฮวาหัวเราะ "ขออภัยขอภัย ช่วยไปบอกเด็กผู้หญิงคนนั้นแทนฉันทีว่าฉันขอโทษ"

อู๋เป่ย "ได้ ฉันรับคำขอโทษ ผู้หญิงคนนี้บอกว่านายคือนักวาดภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์?"

หญิงสาวรีบพูด "คุณชายแต่ไหนแต่ไรเรียกนักวาดภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์ นี้เป็นคำเรียกที่ทุกคนเรียก"

หลี่ฮวาหัวเราะ"คิคิ" "ฉันเป็นแค่รักในการวาดภาพเฉยๆ ฉันไม่เคยอยากจะเป็นนักวาดภาพผู้ศักดิ์สิทธิ์นั้น"

อู๋เป่ยมองรูปวาดบนโต๊ะ ตัวละครในภาพวาดนั้นสดใสมาก อู๋เป่ยสัมผัสได้ถึงความภาคภูมิของเขา ราวกับว่าตัวละครของเขานั้นมีชีวิต มีเลือดเนื้อเชื้อไข

เขาถาม "รูปภาพนายไม่เลวเลย จะขายไหม?"

หลี่ฮวายิ้มเล็กน้อย "แน่นอนว่าขาย เดิมก็หาเลี้ยงชีพด้วยการขายรูปวาดกิน"

อู๋เป่ยมองหญิงสาวนั้น "ข้างกายนายทำไมถึงมีปรมาจารย์แบบเธอได้?"

หญิงสาว "เดิมทีคุณชายใช้รูปภาพหนึ่งรักษาความหมกหมุ่นของฉัน ฉันซาบซึ้งมาก จะเต็มใจอยู่รับใช้คุณชาย"

อู๋เป่ยตกตะลึง ใช้รูปภาพรักษาความหมกหมุ่น หลี่ฮวาคนนีมีฝีมือจริ

ด้วย！

หลี่ฮวายิ้มแลวพูดว่า "หูหนาน ไปเอาชามาเสริฟ"

หลี่ฮวาเชิญอู๋เป่ยมานั่ง ยิ้มแล้วพูดว่า "ฉันเห็นนาย ก็รู็ว่าเป็นไม่ใช่คนธรรมดา"

อู๋เป่ย "ชมเกินไปแล้ว คุณชายหลี่วาดภาพเป็นชีวิตจิตใจ ดังนั้นจึงเป็นจิตกรมีชื่อเสียง"

หูหนานนั้นก็นำชามาแล้วพูดวว่า "คุณชายไม่ได้มีชื่อเสียง ภาพวาดของเขาไม่รับการชื่นชมและสะสมโดยผู้เชียวชาญเพียงไม่กี่คน ครั้งนี้ได้มาเป็นกรรมการ เปนเพราะเจ้านายของผู้จัดเขาชอบผลงานของคุณชาย"

อู๋เป่ยพูด "น่าจะเปนเพราะการประชาสัมพันธ์ไม่เพียงพอ สักวันคุณชายหลี่จะต้องโด่งดังไปทั่วโลก"

จากนั้นเขาก็ถาม "ฉันขอดูผลงานอื่นๆของนายได้ไหม?"

หลี่ฮวาพาอู๋เป่ยไปอีหห้องหนึ่ง หองนี้กว้างขวางมาก กำแพงสี่ด้านเต็มไปด้วรูปภาพที่แขวนไว อย่างน้อยก็น่าจะมีหลายร้อยรูป

อู๋เป่ยใช้ดวงตาของเขาสอดส่อง เขาตกตะลึง เมื่อมองไป รูปภาพภายในห้องนั้นมีแสงสว่างจางๆ นี้เป็นเพราะอะไร?

เขาสังเกตอย่างรอบคอบ และพบว่าภาพวาดเหล่านี้ดูเหมือนกำลังสื่อบางสิ่งบางอย่าง แต่เขาไม่ามารถเข้าใจได้ในตอนนี้ พวกมันกำลังแสดงอะไรน่ะ?

เมื่อเห็นอู๋เป่ยจ้องมองภาพวากอยู่นาน หูหนานจึงพูดว่า "ภาพวาดเหล่านี้ เปนคุณชายที่สร้างสรรค์ผลภาพภายในครึ่งปีหลังนี้ ภาพวาดของคุณชายวาดด้วยความตื่นเต้นอยู่เสมอ ส่วนใหญ่แล้วสิ่งที่เขาวาดนั้นยังไม่พอใจนัก"

อู๋เป่ยไม่ได้ตอบกลับ เขาครุ่นคิดแล้วถามออกไปทันทีว่า "ภาพวาดของคุณชายหลี่ หนึ่งรูปขายเท่าไหร่?"

หลี่ฮวายิ้มแล้วพูดว่า "ถูกมาก หนึ่งถึงสองพัน หนึ่งอาทิตย์ฉันขายสองรูป รายได้ก็ค่อนข้างดี"

อู๋เป่ยคิดอยู่ครู่ แล้วพูดว่า "หลังจากนี้ ภาพวาดของนายฉันจะซื้อทั้งหมด ทุกรูปหนึ่งแสน นายวาดเท่าไหร่ฉันซื้อเท่านั้น คุณชายหลี่ชอบวาดอะไรก็วาดสิ่งนั้น ฉันไม่บังคับนาย"

หลี่ฮวาตกตะลึง จากนั้นกยิ้มแล้วพูดว่า "ถ้าจะพูดแบบนั้น ภาพวาดในห้องนี้ของฉันก็มีมูลค่าหลายสิบล้าน?"

อู๋เป่ย "แน่นอนว่ามันคุ้มค่า คุณรู้ว่าคุณเป็นใครเมื่อขายสินค้า"