บทที่ 903 เงินธูป

ตงหวงพยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า จากนั้นบนใบหน้าของสนุนัทก็เต็มไปด้วยความคาดหวังมองไปทางอู๋เป่ย

อู๋เป่ยหัวเราะเยาะ "ยาอายุวัฒนะนี้ มีคนอื่นมาขอจากคุณเหรอ? คุณไม่มี เลยมาหาฉันอยากให้ฉันมอบพละกำลังให้?"

ตงหวงส่งเสียง "โฮ่งโฮ่ง" เผบฟันของเขาออกมา ราวกับจะพูดว่า คุณไม่ยุติธรรมเลย

อู๋เป่ยหัวเราะ"ฮึฮึ" ลูบหัวสุนัขแลวพูดว่า "ตงหวง คนนั้นเอาอะไรมาแลกกับยาอายุวัฒนะนี้ ให้ฉันดูได้ไหม?"

ตงหวงยืนขึ้นทันทีแล้วส่ายหัว

อู๋เป่ยถอนหายใจ "ไม่ให้ดูเหรอ? งั้นก็ช่างเถอะ ช่วงนีฉันท้องไส้ไม่ค่อยดี อะไรก็ไม่อยากทำ รอให้ท้องไส้ฉันไม่ปวดก่อน ฉันค่อยช่วยคุณปรุงยานะ"

ตงหวงทำอะไรไม่ถูก มันรู้ว่าหากมันไม่เอาของออกมา อู๋เป่ยกจะไม่ปรุงยาให้แน่นอน ไม่มีทางเลือก มันกลับไปที่นอนของมัน แล้วกัดเอาเหรียญทองแดงหนึ่งแท่งออกมา

เงินทองแดงนี้เขียนขึ้นด้วยเซียน และไม่ได้เป็นของราชวงศ์ใดที่อู๋เป่ยรู้จัก เขาสงสัยแล้วถามตงหวงว่า "นี้เป็นเงินอะไร?"

ตงหวงกลอกตา ไม่กล้าตอบ

อู๋เป่ยมองอย่างระมัดระวัง พบว่าเหรียญทองแดงปล่อนพลังแห่งศรัทธาอันแผ่วเบา เขานึกถึงเงินชนิดหนึ่ง เงินธูป

เงินธูป เป็นเงินที่ประดิษฐานอยู่ในรูปปั้นเทพเจ้า ตองใช้เทคนิคเฉพาะในการสร้าง ปู่ของเขาได้สะสมเอาไว้จากผู้คนมาหลายปี เงินธูปนี้สามารถดูดซับพลังของธูแได้

เงินธูปธรรมดาต้องบูชาผู้ศัทธามากกว่าหนึ่งล้านครั้งก่อนที่จะสร้างได้ ดังนั้นจึงมีค่ามาก ประเมินค่าไม่ได้ ท้ายที่สุด การบูชาไม่ใช่เรื่องยากสำหรับผู้คนแต่เป็นการยากที่จะให้ผู้คนบูชาอย่างจริงใจจากก้นบึ้งของหัวใจ สิ่งที่ซบซ้อนที่สุดคือหัวใจของมนุษย์

อู๋เป่ยนับดูแล้ว มีสี่สิบห้าเงินธูป นี้เป็นของดี！เงินธูปสามารถใช้เพื่อปราบปรามวิญญาณชั่วร้าย ทำล้ายรูปแบบ จัดตั้งรูปแบบ มีประโยชน์ที่หลากหลาย เป็นของที่ผู้ฝึกยุทธ์รักมาที่สุด

อู๋เป่ยยิ้มแล้วพูดว่า "ตงหวง เงินธุปสี่สิบห้าเรียญรี้ คุณใหฉันสี่สิบฉํนจะปรุงยาให้"

ตงหวงส่งเสียงตอบอู๋เป่ย "โฮ่ง" เกินไปแล้ว！ สี่สิบห้าเหรียญแต่ให้มันเก็บไว้แค่ห้าเหรียญเท่านั้น มันโกรธเคืองทันที

อู๋เป่ยถูกตงหวงไล่ล่าแล้วพูดว่า "ให้คุณสิบเหรียญ ยังไม่พอเหรอ?"

"โฮ่ง！" อู๋เป่ยยังคงวิ่งไล่กัดต่อไป

วิ่งไปรอบๆสองสามครั้ง อู๋เป่ยกไม่มีทางเลือกนอกจากต้องประณีประนอม เขาขอเงินธูปยี่สิบเหรียญ ให้ตงหวงยี่สิบห้าเหรียญ

เมื่อมองดูกางเกงขอเขาที่ถูกกัดจนกลายเป็นผ้าขี้ริ้ว อู๋เป่ยก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเปลี่ยนตัวใหม่ จากนั้นก็ไปที่ห้องปรุงยาเพื่อปรุงยาอายุวัฒนะ

เมื่อเขาสร้างบ้านใหม่หลังนี้ เขาก็สร้างห้องปรุงยาโดยเฉพาะ ห้องปรุงยา ใต้ดินสามชึ้น ชั้นบนสองชั้น ใต้ดินชั้นสามเป็นโกงดัง ชั้นที่สองเป็นห้องปรุงยา

ที่นี้เงียบสงบมาก อู๋เป่ยมาถึงห้องปรุงยา เขาก็เห็นจือเหรินจือหม่ากำลังสนุกสนานอยู่ด้านใน เมื่อเห็นอู๋เป่ยพวกมันก็ไม่ได้กลัวแต่กระโดดขึ้นมาบนไหล่ของเขา

จือเหรินจือหม่าตอนนี้อยู่ในทุ่งปรุงยาหน้าบ้านเขา พวกมันไม่ได้ไปที่ต้นตั๊กแตนเทวดาหรือต้นท้อเซียนเล่น พวกมันไม่กลัวหลี่อวี๋แล้ว วิ่งลงไปในน้ำบางเป็นครั้งคราว

แต่ว่าอู๋เป่ยบอกหลี่อวี๋แล้วว่าไม่ให้ปล่อยพวกมันออกไปด้านนอก ไม่อย่างนั้นจะถูกลงโทษอย่างหนัก

"ไปเล่นทางนั้นไป ฉันจะปรุงยา"อู๋เป่ยพูด

จือเหรินขี่จือหม่า แล้วกระโดดออกไปจากห้องปรุงยา ก่อนออกไปพวกมันก็มองอู๋เป่ยด้วยท่าทางร่างเริง

อู๋เป่ยนำเตาศักดิ์สิทธิ์หยินหยางออกมา แล้วเริ่มปรุงยาอายุวัฒนะหยินหยางตงหมิง การปรุงยานี้ไม่ยากนักแต่วัสดุที่ต้องใช้ค่อนข้างแปลก โชคดีที่เขาเก็บวัสดุยาไว้มากมาย ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขา

ครั้งชั่วโมงต่อมา ยาสามเมลดก็ถูกปรุงออกมา ตอนนี้เขาเป็นผู้ฝึกยุทธ์ชั้นกษัตริย์ ควบแน่นแผ่นเวทย์ไดแล้ว ความเชี่ยวชาญด้านพลังของเขาน่าอัศจรรย์ยิ่ง ระดับในการปรุงยาของเชาก็เพิ่มมากขึ้นเช่นกัน ทันทีที่ยาอายุวัฒนะนี้ออกมาแล้ว เขาก็รู้ว่ายาอายุวัฒนะนีเป็นระดับราชา！

"ไม่เลวเลย ในที่สุดเราก็ปรุงยาอายุวัฒนะระดับราชาได้แล้ว" เขายิ้มเล็กน้อย นำยาหนึ่งเม็ดในไปในขสดแล้วนำไปให้ตงหวง