บทที่ 905 วางแผนล่วงหน้า

เจียงตงเซิงยิ้มและพูดว่า ：“ผมเอาเงินที่ท่านให้มาทั้งหมด ไปลงทุน จากนั้นใช้เงินยี่สิบเท่าในการซื้อขายหุ้นเพื่อเก็งกำไรครึ่งปีกว่า ตอนนี้มีสินทรัพย์หมุนเวียนมากกว่าสองหมื่นล้าน”

อู๋เป่ยชูนิ้วโป้งขึ้น ：“เยี่ยมมาก”

เจียงตงเซิง ：“ท่าน ครึ่งปีที่ผ่านมานี้ ผมไม่ได้อยู่ว่างเลย ผมได้ศึกษารถยนต์พลังงานจนเข้าใจอย่างถ่องแท้ ผมมาที่นี่ เพื่อร่วมมือกับท่าน”

อู๋เป่ยกำลังครุ่นคิดเรื่องรถยนต์พลังงาน เมื่อได้ยินสิ่งนี้ก็ยิ้มแล้วพูดว่า ：“นายมาได้เวลาพอดี เข้ามานั่งก่อน”

เมื่อมาถึงห้องรับแขก อู๋เป่ยก็สั่งให้คนรินน้ำชา และทั้งสองก็เริ่มพูดคุยกัน เจียงตงเซิงบอกว่า ตอนนี้ทางรัฐบาลได้ออกนโยบาย ภายในสิบห้าปี ยอดขายรถยนต์พลังงานจะต้องมีสัดส่วนมากกว่าสิบเปอร์เซ็นต์ ภายในสิบห้าปี ปริมาณการผลิตรถยนต์ภายในประเทศมีแนวโน้มเกินห้าสิบล้านคัน โดยสามสิบล้านคันจะเป็นรถยนต์พลังงาน

นอกจากนี้ เทคโนโลยีของแบตเตอรี่ ระบบควบคุมอิเล็กทรอนิกส์และเทคโนโลยีไฮบริดในปัจจุบัน มีการเติบโตอย่างมาก จึงสามารถพัฒนาและขยายอุตสาหกรรมนี้ได้

หนึ่งเดือนก่อน เจียงตงเซิงได้ซื้อบริษัทรถยนต์พลังงานแห่งหนึ่ง บริษัทนี้ได้มีส่วนร่วมในการวิจัยและพัฒนามาเป็นเวลาสิบปี และมีเทคโนโลยีชั้นนำ แต่บริษัทลงทุนกับการวิจัยพัฒนามากเกินไป ดังนั้นจึงไม่สามารถระดมทุนได้ จึงต้องขายบริษัท

เจียงตงเซิงซื้อบริษัทนี้ด้วยมูลค่าหนึ่งหมื่นหนึ่งพันล้าน และมอบหุ้นบางส่วนให้กับทีมงานเดิม ให้พวกเขาดำเนินการวิจัยและพัฒนาต่อไป ในเวลาเดียวกัน เขาก็เดินทางไปเยี่ยมชมผู้ผลิตรายใหญ่ทั่วโลก ขอเพียงแค่มีเงินทุน เขาก็สามารถผลิตรถยนต์พลังงานมาตรฐานได้ภายในหนึ่งปี

อู๋เป่ยฟังเขาพูดมานาน ยิ้มและพูดว่า ：“บอกมา นายต้องการเงินเท่าไหร่”

เจียงตงเซิงพูดว่า ：“ถ้าท่านมีเงินทุนเพียงพอ ผมต้องใช้เงินหนึ่งแสนล้านในการเข้าร่วมการแข่งขันทุกปี ในปีแรกทำการรวบรวมทรัพยากร สร้างและส่งมอบรถคันแรก ปีที่สองกลายเป็นบริษัทรถยนต์พลังงานหนึ่งในสามอันดับแรกของประเทศ และในปีที่สามกลายเป็นบริษัทยานยนต์ชั้นนำของโลก”

“ถ้าท่านไม่มีเงินลงทุนมากขนาดนั้น ก็จัดสรรงบประมาณปีละสามหมื่นล้าน แล้วค่อยเป็นค่อยไป”

อู๋เป่ยครุ่นคิดเพียงไม่กี่วินาที แล้วพูดว่า ：“ตกลง ฉันจะให้นายหนึ่งแสนล้านทุกปี”

ดวงตาของเจียงตงเซิงเป็นประกาย แล้วพูดว่า ：“ท่าน บริษัทนี้ บริหารโดยผม และท่านถือหุ้นเก้าสิบห้าเปอร์เซ็นต์”

อู๋เป่ยยิ้มและพูดว่า ：“นายจะเอาหุ้นแค่ห้าเปอร์เซ็นต์เหรอ?”

เจียงตงเซิง ：“ถ้าผมไปหาคนอื่นมาระดมทุน ไม่เพียงแค่มีปัญหา แต่ยังต้องอยู่ภายใต้ข้อจำกัดต่างๆ สุดท้ายผมจะได้หุ้นห้าเปอร์เซ็นต์หรือเปล่าก็ยังไม่แน่ใจ แทนที่จะทำเช่นนั้น ผมบริหารจัดการทุกอย่างโดยตรง และให้ท่านถือหุ้นเก้าสิบห้าเปอร์เซ็นต์ดีกว่า”

อู๋เป่ยพยักหน้า ：“เอาล่ะ ตกลงตามนี้ ส่วนที่เหลือ ฉันจะให้หลี่เหมยจัดการให้นาย ถ้าต้องใช้ที่ดิน ก็ใช้ที่ดินในอวิ๋นติง ฉันมีที่ดินที่นั่นมากมาย”

ในวันนั้น หลี่เหมยพาเจียงตงเซิงไปวางแผนเรื่องที่ดินในอวิ๋นติง จากนั้นก็วางแผนสร้างโรงงาน

อู๋เป่ยให้พรรคฟ้าทมิฬ โอนเงินจำนวนหนึ่งแสนล้านดอลลาร์สหรัฐไปยังบัญชีของหลี่เหมย นับจากนี้ เงินจำนวนนี้จะนำไปใช้ในการลงทุนรถยนต์พลังงาน

ทันทีที่เจียงตงเซิงจากไป ก็มีอีกคนมาขอเข้าพบ ซึ่งก็คือโจวเซี่ยงเคอที่ทำการผลิตชิป ก่อนหน้านี้ อู๋เป่ยและถังจื่อยี่ลงทุนไปหลายหมื่นล้าน ละถือหุ้นสี่สิบห้าเปอร์เซ็นต์ของบริษัทนี้

บริษัทของโจวเซี่ยงเคอ ตอนนี้เปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทหรุ่ยซิน กระบวนการวิจัยและพัฒนาใหม่ของพวกเขามีความล้ำหน้ามาก

อู๋เป่ย ：“ประธานโจว ทำไมจู่ๆคุณก็มาหาผม? ”

โจวเซี่ยงเคอพูดว่า ：“ท่านอู๋ การวิจัยและพัฒนาของบริษัทมีความล้ำหน้าอย่างมาก แต่ในอนาคตต้องใช้เงินลงทุนเพิ่มมากขึ้น ดังนั้นเราจึงต้องการขายหุ้นอีกส่วนหนึ่ง เพื่อแลกกับเงินทุนในการขยายการวิจัยและพัฒนา”

อู๋เป่ย ：“คุณต้องการเท่าไหร่?”

โจวเซี่ยงเคอ ：“ในอีกสามปีข้างหน้า เรายังต้องการเงินสามหมื่นล้าน หากท่านสามารถจัดหาเงินสามหมื่นล้านให้ได้ เรายินดีที่จะขายหุ้นอีกสิบห้าเปอร์เซ็นต์ให้กับท่าน”

อู๋เป่ยคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า ：“ตกลง”

อู๋เป่ยส่งมอบเรื่องนี้ให้หลี่เหมยจัดการ โดยตระกลูหลี่ เป็นผู้เข้ามาถือหุ้นสิบห้าเปอร์เซ็นต์นี้

อู๋เป่ยถือโอกาสให้เขาสร้างโรงงานในอวิ๋นติง และโจวเซี่ยงก็ตอบตกลงทันที