บทที่ 98 การฝังแมลงพิษ

เมื่อเห็นผู้หญิงคนนี้อู๋เป่ยตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ความทรงจำมากมายไหลพลั่งพรูเข้ามาในหัวของเขา

ในปีแรก ทั้งสองนั่งโต๊ะเดียวกัน ผู้หญิงคนแรกที่เขาชอบคือผู้หญิงคนนี้ เธอเป็นสาวจากเผ่าแม้ และเธอมักจะสวมชุดแม้วนี้เสมอ ดังนั้นเธอจึงโดดเด่นในฝูงชน

อย่างไรก็ตาม ความรักที่เป็นความลับของอู๋เป่ยไม่ได้ผล เพราะเธอพักการเรียนไปหลังจากเรียนได้เพียงเดือนเดียว

สาวแม้วคนนี้ชื่อเถาหรูเซี่ยว่ากันว่าเธอมีชื่อสำหรับคนแม้วด้วย แต่คนนอกไม่รู้

เถาหรูเซี่ยสร้างความประหลาดใจให้กับคนทั้งมหาวิทยาลัยในเวลานั้น เด็กผู้ชายตั้งแต่น้องใหม่ไปจนถึงรุ่นพี่เข้าแถวรอเธอหลังเลิกเรียน เพียงเพื่อจะได้เห็นใบหน้าที่ไม่มีใครเทียบได้ของเธอ แม้แต่อาจารย์ชายหนุ่มบางคนในมหาวิทยาลัยก็ยังอยากจะติดต่อเธอ

อย่างไรก็ตามเถาหรูเซี่ยไม่ได้สนใจผู้ชายคนไหนเลย หลังจากนั้นไม่นานแม้แต่เดือนมหาลัยและพวกลูกคนรวยเหล่านั้นก็ยอมแพ้ หลังจากนั้นผู้ชายทุกคนก็กล้าที่จะแอบชอบและไม่กล้าสารภาพรัก

อู๋เป่ยไม่คาดคิดว่าหลังจากผ่านไปกว่าสองปี เถาหรูเซี่ยจะปรากฏตัวที่นี่เพื่อเข้าร่วมการรวมตัวของชั้นเรียนในวันนี้

ทันทีที่เขาปรากฏตัว หลายคนจำเขาได้ บางคนทักทายเขาและบางคนจงใจหลบสายตา ท้ายที่สุดเขาเป็นคนที่เคยอยู่ในคุกและเพื่อนร่วมชั้นบางคนไม่ต้องการคุยกับเขา

อู๋เป่ยนั่งอยู่บนที่นั่งโดยมีเถาหรูเซี่ยอยู่ข้างๆ

“ไม่เจอกันนานเลยนะ” เขาพูดอย่างใจเย็น

เถาหรูเซี่ยยิ้มให้ "อู๋เป่ย คุณยังเหมือนเดิม"

อู๋เป่ย "คุณยังคงสวยมาก"

เถาหรูเซี่ยยิ้มหวาน "ทุกๆ คนเปลี่ยนไปมากเลย"

เมื่อเธอพูดอู๋เป่ยสังเกตเห็นว่าร่างกายของเธอเปล่งประกายแสงหลากสีและในขณะเดียวกันเขาก็ได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากร่างกายของเถาหรูเซี่ยซึ่งเบากว่ากลิ่นหอมของดอกไม้ แต่ไม่ใช่ดอกไม้

เขางงงวยและเปิดตาแห่งมิติทันทีจากนั้นเห็นว่าท้องของเถาหรูเซี่ยกำลังตั้งครรภ์ ดังนั้นมันจึงเปล่งประกาย!

เจ้าสิ่งนี้มีขนาดเท่านิ้วก้อยและมีรูปร่างเหมือนตัวแมลง! แสงสีนั้นถูกปล่อยออกมาโดยแมลงตัวนี้!

“ฝังแมลงพิษ?” ร่องรอยของความโกรธฉายในดวงตาของเขา

มรดกที่เขาได้รับเป็นบันทึกเกี่ยวกับวิชาแมลง กล่าวถึงวิธีการปรับแต่งแมลงที่ทรงพลังที่เรียกว่าการฝังแมลงพิษ!

การฝังแมลงพิษเป็นวิธีที่ชั่วร้ายมาก มันจำเป็นต้องฝังหนอนเข้าไปในร่างกายของผู้หญิง จากนั้นพวกเขาจะจัดหาวัสดุธรรมชาติและสมบัติของโลกให้กับผู้หญิงเพื่อเป็นอาหารเสริมและสารอาหารต่างๆ หนอนจะดูดซับสารอาหารจากแม่อย่างเมามัน เมื่อหนอนโตเต็มที่ ร่างกายของคนแม่ก็จะตายเพราะขาดเลือด มันเหมือนกับมัมมี่!

เมื่อสัมผัสได้ถึงความแปลกไปของอู๋เป่ย เถาหรูเซี่ยยิ้มเล็กน้อย "อู๋เป่ยอารมณ์ของคุณเปลี่ยนไปเยอะมากนะ"

“งั้นเหรอ?” อู๋เป่ยปิดดวงตาวิเศษ “ฉันติดคุกมาสองปีแล้ว น่าจะเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้”

เถาหรูเซี่ยรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย "จริงเหรอ? โชคไม่ค่อยดีเลย แต่คุณเป็นคนที่ยอดเยี่ยมและคุณจะต้องเป็นม้ามืดอย่างแน่นอน"

อู๋เป่ย "อย่าปลอบฉันเลย คุณเห็นไหมว่าพวกเขาส่วนใหญ่ไม่ทักทายฉัน"

ในเวลานี้ มีชายคนหนึ่งเข้ามา เมื่อเห็นอู๋เป่ยนั่งอยู่ตรงนี้ เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วพูดว่า "ไปนั่งข้างหลัง" น้ำเสียงของเขาก้าวร้าวและเจ้ากี้เจ้าการมาก

อู๋เป่ยมองเขา ชายคนนี้มาจากห้องเดียวกันกับเขา ชื่อจางโฮ่วเป่าเขาตัวดำเตี้ย แต่เขาก็ดีไม่ดูถูกตัวเอง ว่ากันว่าพ่อของเขาเป็นผู้ช่วยเขตจินเหอในหยุนจิงดังนั้นพื้นเพครอบครัวของเขามีฐานะดีมาก ดังนั้นเขาจึงหยิ่งผยอง

อู๋เป่ยพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ "ไปให้พ้น อย่ามายุ่งกับฉัน"

จางโฮ่วเป่าผงะไปครู่หนึ่ง เขาคิดว่าตัวเองค่อนข้างเป็นคน "มีอำนาจ" ในชั้นเรียน คนคนนี้กล้าดียังไงมาพูดโต้ตอบเขา

เขาเย้ยหยันและพูดว่า "แกน่ะ เคยอยู่ในคุก แล้วยังมีหน้ามาร่วมงานเลี้ยงอาหารค่ำจบการศึกษา? เมื่อเทียบกับอนาคตอันยิ่งใหญ่ของพวกเราแล้ว แกไม่ควรรู้สึกสิ้นหวังเหรอ ยิ่งไปกว่านั้น แกยังมานั่งข้างเถาหรูเซี่ย แกคู่ควรรึไง”