บทที่1606 เทพสาว เฟยหง

หมาป่าขาวกล่าว "ไม่แปลกใจเลย พวกเขาอาจจะเป็นนางสนมทั้งสิบของอินุไค เซโยชิ เขาไม่ชอบผู้หญิงแต่เขาแต่งงานกับผู้หญิงมากมายเพียงเพื่อแสดงให้คนนอกเห็น เพศที่เขาชอบจริง ๆ ก็คือผู้ชาย"

อู๋เป่ยกล่าว "ผู้หญิงพวกนี้ช่างน่าสงสารจริง ๆ "

หมาป่าขาวกล่าว "ใครบอกว่าไม่ใช่ ในเมื่อคุณมาแล้ว อาจจะโปรดปรานพวกเขาก็ได้และก็ถือว่าเป็นสาวงามผู่จี้"

อู๋เป่ยเตะหมาป่าสีขาวออกไปแล้วพูดกับฮานามิ มิกิ "ไปจัดการมันซะ" หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็เดินกลับ

ทันทีที่อู๋เป่ยเดินออกจากห้องโถงด้านหน้า เขาก็เห็นผู้ชายหน้าตาหล่อเหลามองเขาด้วยความรักใคร่ อู๋เป่ยรู้สึกตื่นเต้นและหันหลังกลับทันที เมื่อเทียบกับผู้ชายกลุ่มนี้แล้วเขาอยากเห็นผู้หญิงทั้งสิบคนนั้นมากกว่า !

ฮานามิ มิกิกังวลว่าจะชักชวนเด็กผู้หญิงที่ไม่พอใจเหล่านี้ให้ออกไปได้อย่างไร ทันใดนั้นเธอก็เห็นอู๋เป่ยกลับมา เธอยิ้มแล้วพูดว่า "คุณเปลี่ยนใจแล้วเหรอ"

เมื่ออู๋เป่ยยังเห็นนางสนมทั้ง 10 คน พวกเขาหน้าตาสละสลวยและมีรูปร่างดี ในเวลานี้พวกเขาทั้งหมดมองดูเขาด้วยสายตากระตือรือร้น

อู๋เป่ยพูดขึ้น "กรุณาเงียบด้วย"

??

ทันใดนั้น พวกผู้หญิงก็เงียบลงและตั้งตามองเขาอย่างคาดหวัง

อู๋เป่ยกล่าว "ฉันอยากไปหาพ่อ พวกคุณรออยู่ที่นี่ก่อน"

หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็เดินไปรอบ ๆ สาว ๆ และเดินออกจากลานอย่างรวดเร็ว

ภายใต้การนำทางของหมาป่าขาว เขามาถึงลานอีกแห่งหนึ่งที่อินุไค เซโยชิมักจะฝึกซ้อมอยู่ เมื่อเข้าไปในลานแห่งนี้ อู๋เป่ยก็ถูกเมฆหมอกปกคลุมและยังได้ยินเสียงหัวเราะอันแสนหวานในหูของเขา

“ใจร้าย ฉันคิดว่าคุณตายไปแล้วข้างนอก” ท่ามกลางเมฆ ร่างอันอ่อนนุ่มกอดอู๋เป่ยพร้อมกลิ่นหอมจาง ๆ

อู๋เป่ยตะลึง นี่คือใคร อินุไค เซโยชิคนนี้บ้าไปแล้วหรือไง ไม่ชอบผู้หญิงแล้วทำไมเขาถึงไปยั่วผู้หญิงพวกนั้น

หมาป่าสีขาวก็ดูประหลาดใจเช่นกัน มันกระซิบบอก "นี่คือลูกสาวของจักรพรรดิเซียน เฟยหง ! ระวังอย่าให้เธอเห็น ! ปกติแล้วอินุไค เซโยชิจะเรียกเธอว่า 'พี่หง'"

อู๋เป่ยยิ้มแล้วพูดว่า "พี่หง พี่มาเมื่อไหร่เนี่ย"

เมื่อเขาเปิดดวงตาแห่งมิติ ก็เห็นรูปลักษณ์ของเทพธิดาเฟยหงนั้นเหมือนกับมนุษย์ แตกต่างเพียงอย่างเดียวคือมีลวดลายสายฟ้าระหว่างคิ้วของเธอ

เฟยหงยิ้มและพูดว่า "ฉันอยู่ที่นี่มาครึ่งชั่วยามแล้ว คิดว่าจะไม่ได้เจอนายแล้วซะอีก"

ขณะที่เธอพูด มือของเธอก็เริ่มถอดเสื้อผ้าของอู๋เป่ยออก อู๋เป่ยเริ่มวิตกกังวลและขยิบตาให้หมาป่าขาวด้วยสีหน้าสิ้นหวังและแอบพูดว่า "อดทนไว้ เธอสวยไม่ต่างกับภรรยาของคุณ นอนกับเธอครั้งนึงก็ไม่ได้เสียหายอะไร"

อู๋เป่ยจะนอนกับผู้หญิงคนอื่นไปทั่วได้อย่างไร ทันใดนั้นเขาก็นอนในอ้อมแขนของผู้หญิงคนนั้นด้วยสีหน้าอมทุกข์

แน่นอนว่าเฟยหงผงะและถามอย่างเป็นกังวล "โยชิ นายเป็นอะไรไป"

อู๋เป่ยถอนหายใจ "ฉันได้รับบาดเจ็บสาหัสที่อาณาจักรสวรรค์และยังไม่หายดีเลย"

เฟยหงกล่าว "ฉันบอกแล้วว่าอย่าไปอาณาจักรสวรรค์ ฉันทำนายดวงชะตาคุณ ถ้าคุณไปที่นั่นจะเกิดหายนะครั้งใหญ่ ดูสิ นายได้รับบาดเจ็บกลับมาจริง ๆ ด้วย"

อู๋เป่ยยิ้มอย่างขมขื่น "พี่หง ฉันควรฟังพี่"

เฟยหงคืนเสื้อผ้าของเขาไปและพูดว่า "วันนี้ฉันจะปล่อยนายไปและเอาใจฉันให้ดีในครั้งหน้า รับสิ่งนี้ไป มันจะช่วยให้รักษาแผลบาดเจ็บของนาย"

เธอยื่นขวดให้อู๋เป่ย หลังจากที่อู๋เป่ยหยิบมันมา เขาพบว่ามียาศักดิ์สิทธิ์หนึ่งเม็ดอยู่ข้างในซึ่งแผ่พลังงานลึกลับออกมา

ใจของเขาสั่นไหว นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นยาอายุวัฒนะเช่นนี้ เขาถามขึ้น "พี่หง นี่คือยาอายุวัฒนะแบบไหนกัน"

เฟยหงตอบ "นี่คือยาต้านกลียุคที่กลั่นโดยเผ่าเทพของเราในยุคก่อน เมื่อนายรับยาเข้าไป นายจะรอดจากภัยครั้งนี้ได้อย่างปลอดภัย ฉันตั้งใจจะคุณครั้งก่อน แต่ยานี้มีค่ามากและพ่อของฉันก็ไม่อนุญาต คราวนี้ฉันจึงขโมยมันมา "

อู๋เป่ยซาบซึ้ง "พี่หง พี่ใจดีกับฉันมาก"