บทที่1846 ถ้ำเวทย์ปีศาจ

เช่นนี้แล้ว อู๋เป่ยจึงได้นำนายพลผู้ว่าการทหารห้านาย ร่วมกับกำลังทหารที่อยู่บริเวณริมแม่น้ำอีกกว่าห้าล้านคน

เหล่านายพลทั้งห้านายนี้ได้มารวมตัวกันเพื่อหารือถึงแผนการทางการทหาร

หลงเฉิงกล่าว “ท่านนายพลแห่งจตุรเทพ การรอเช่นนี้คงไม่ดีแน่ ต้องล่อเวทย์ปีศาจที่อยู่ข้างในออกมา”

อวี่เทียนหลิง “ใช่เลย หรือไม่พวกเราก็ต้องฝ่าเข้าไปในแม่น้ำเลย！”

อู๋เป่ย “ข้างในนั้นมีถ้ำของเวทย์ปีศาจอยู่ ผมว่ามันเป็นสิ่งที่แปลกมาก อ๋อใช่ ว่าแต่ท่านพลทั้งห้าทราบความเป็นมาของเวทย์ปีศาจหรือเปล่า？”

หลี่จ่านเฉิน “เคยได้ยินว่าจักริพรรดิองค์ที่สองของอาณาจักรเทพเซียนในยุคแรก ได้มีการหาผู้ที่จะมาศึกษาจิตวิญญาณ เพื่อที่จะหาวิธีการยกระดับจิตวิญญาณให้มนุษย์สามารถมีพลังได้ดั่งเผ่าเทพ เหล่าผู้ที่มารับผิดชอบในการศึกษาวิจัยมนุษย์นั้น ล้วนแต่เป็นผู้ที่ฉลาดหลักแหลมที่สุดในขณะนั้น และได้รับการสนับสนุนทรัพยากรจากโลกเซียนเพิ่มเข้าไปอีก การวิจัยนั้นจึงเดินหน้าอย่างรวดเร็ว แต่หลังจากนั้นการวิจัยก็ได้เกิดปัญหาขึ้น มนุษย์ที่เข้ารับการวิจัยได้กลายเป็นสิ่งที่จะเรียกสัตว์ประหลาดที่เป็นมนุษย์ก็ไม่ใช่ปีศาจก็ไม่เชิง และครองร่างมนุษย์ไว้ ต่อมาได้มีการเรียกขานว่าเวทย์ปีศาจ นี่น่าจะเป็นที่มาของเวทย?ปีศาจนะ”

อู๋เป่ยเข้าใจว่าเรื่องเล่านี้มีส่วนที่เป็นความจริง แต่ก็ยังมีเรื่องราวที่ยังไม่มีใครรู้

เขากล่าวกับนายพลทั้งห้า “พวกคุณคอยเป็นผู้พิทักษ์อยู่ด้านนอก ผมจะเข้าไปข้างในถ้ำเวทย์ปีศาจนั่น”

เมื่อได้ยินว่าอู๋เป่ยจะเข้าไปในถ้ำเวทย์ปีศาจ จี้รัวเฟยก็ร้อนรนเอ่ยขึ้นมา “ท่านนายพลแห่งจตุรเทพ มันอันตรายเกินไปนะ ลองหาวิธีอื่นดีกว่าไหม”

อู๋เป่ยหัวเราะ “ไม่เป็นไรหรอก ผมก็แค่จะไปดูสักหน่อย”

นายพลทั้งห้ารออยู่ที่เดิม ส่วนอู๋เป่ยก็เดินไปทางริมแม่น้ำ และกล่าวอย่างเรียบง่าย “น้ำจงเปิดออก！”

น้ำในแม่น้ำหยุดไหลในชับพลัน ที่ผิวน้ำมีความเปลี่ยนแปลงเกิดเป็นบันใดน้ำลงไปด้านล่าง เขาก้าวลงบันไดน้ำนี้จนมาถึงที่ใต้แม่น้ำ

ภายใต้แม่น้ำนี้มีถ้ำดินขนาดใหญ่สุดลูกหูลูกตา ภายในมีลมพัดออกมา

เมื่ออู๋เป่ยหันไปมองก็ตกลงไปในหลุมดินกว่าหลายพันเมตร ทันใดนั้นเขาก็ถูกกระแสลมสกัดไว้ และได้เห็นว่าข้างหน้ามีกลุ่มควันสีแดงลอยคลุ้งอยู่

เมื่อเขาเดินมาที่หน้ากลุ่มควันนี้ ควันสีแดงนี้ก็ได้รวมตัวกันและพาตัวเขาลอยขึ้นมา ทันใดนั้นเขาจึงได้หลอกเลียนแบบลมปราณเวทย์ปีศาจขึ้นมา เขาเคยได้สัมผัสกับเวทย์ปีศาจมาไม่น้อย จึงสามารถเลียนแบบออกมาได้อย่างแนบเนียนและเป็นธรรมชาติมากๆ

ควันสีแดงนั้นพัดไปรอบตัวเขาและได้เปิดทางอัตโนมัติ ที่ด้านหลังทางเดินเขาเห็นเข้ากับที่สิ่งมีใหญ่มากๆ คล้ายกับรังผึ้ง รังนี้น่าจะมีความยาวราวๆ ไม่ต่ำกว่าหมื่นเมตรและกว้างหลายพันเมตร ด้านในมีตาข่ายคริสตัลที่ราวกับห้องมากมายนับไม่ถ้วน ภายในหนึ่งห้องจะมีการตั้งครรภ์และภายในจะมีสิ่งมีชีวิตที่คล้ายกับมนุษย์กำลังมีการเติบโตอย่างรวดเร็ว

ยามนี้สัตว์ประหลาดที่มีร่างกายคล้ายกับงูมีการเจริญเติบโตยาวกว่าหนึ่งร้อยเมตรและหนาราวกับถังน้ำยื่นผ่านตาข่ายคริสตัลนั้นออกมา ซึ่งในยามที่มือนั้นยื่นออกมาจากตาข่ายก็ได้นำบางสิ่งฉีดเข้าไปในตาข่ายคริสตัลนั่น และเมื่อฉีดสิ่งนั้นเข้าไปแล้วสิ่งมีชีวิตที่อยู่ข้างในก็จะขยับเล็กน้อย

อู๋เป่ยมาถึงที่บริเวณใกล้กับตาข่ายคริสตัล เวทย์ปีศาจที่อยู่ภายในตาข่ายคริสตัลนี้มีร่างการที่เป็นมนุษย์และเติบโตเทียบเท่ากับเด็กทารกแล้ว แต่ทว่าสถานะพลังของพวกมันกลับไม่สมบูรณ์

เขากวาดสายตาสำรวจอยู่ครู่หนึ่ง ก็พบว่านี่เป็นวิวัฒนาการการเจริญเติบโตของเวทย์ปีศาจ หลังจากที่เติบโตแล้วก็น่าจะกลายเป็นเวทย์ปีศาจอย่างแท้จริง

เขายังคงเดินเข้าไปข้างในต่อไป ทันใดนั้นที่ด้านข้างก็มีของสิ่งหนึ่งที่คล้ายกับเชือกขนาดใหญ่โผล่ออกมา ซึ่งเชือกนี้ทำมาจากคริสตัล ที่ส่วนปลายมีลูกตาขนาดใหญ่เท่ากำปั้นที่กำลังกรอกตาไปมา

ดวงตาลูกนี้มาที่ตรงข้ามกับจุดที่อู๋เป่ยยืนอยู่ มองสำรวจราวกับกำลังพิจารณาเขาอยู่ อีกทั้งยังปล่อยแสงสีม่วงมาที่รอบตัวของเขาด้วย

อู๋เป่ยขมวดคิ้วขึ้นมาทันที และในขณะที่เขากำลังจะทำลายมัน ดวงตาลูกนั้นก็ขยายใหญ่ขึ้นทันที พร้อมกับส่งเสียงหวีดร้องดังก้องออกมา ทันใดนั้นหนวดบับสิบเส้นที่คล้ายกับไส้ได้รัดเข้าที่ตัวอู๋เป่ยและพาไปยังที่ที่หนึ่ง