บทที่2023 พระราชวังจักรพรรดิแห่งสวรรค์

พระราชวังแห่งนี้ตั้งอยู่บนยอดเขาขนาดใหญ่ ถูกรายล้อมไปด้วยทะเลหมอก แสงอาทิตย์บนท้องฟ้ารวมตัวกันเป็นลำแสงที่ตกกระทบลงมายังพระราชวัง พระราชวังนี้ใหญ่โตและสวยสดงดงามมาก ที่ประตูทางเหนือมีเสาขนาดใหญ่กว่าหนึ่งร้อยแปดเสา เสาแต่ละต้นนั้นสูงเป็นร้อยเมตรเป็นพันเมตร บนเสานั้นมีภาพของมังกรศักดิ์สิทธิ์อยู่

สิ่งนี้เหมือนจะเป็นมังกรแต่ก็ไม่ใช่ เมื่อเห็นมันอู๋เป่ยก็ได้ระลึกความทรงจำของเสินหยงจนพบกับสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวตัวหนึ่งที่มีนามว่า “เซียวหลง” มันเป็นสัตว์ลูกผสมของสิ่งมีชีวิตที่มีความซับซ้อนยิ่งนัก และพลังของมันเองก็แข็งแกร่งกว่าบุพการีของมัน จนถือได้ว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งระดับจักรวาล！

เมื่อได้สำรวจดูมันไปสักพักแล้ว เขาก็ตกใจขึ้นมาและพึมพำขึ้น “ภายในเสาทุกต้นนั้นได้ถูกผลึกพลังของเสินหนงไว้！”

อู๋เป่ยมองขึ้นไปที่แสงที่ตกกระทบลงมาบนพระราชวังอีกครั้ง เขาก็ได้พบว่าแสงนี้ได้ตัดแสงอาทิตย์ออกไปครึ่งหนึ่งของพื้นที่ทั้งหมด！

“ไม่รู้ว่าแสงอาทิตย์นี้ใช้ทำอะไรกันนะ？”

เมื่อมาถึงหน้าประตูใหญ่ของพระราชวัง ว่านจวินก็เอ่ยขึ้น “พระเจ้าศักดิ์สิทธิ์ขอรับ ประตูนี้บานนี้ท่านต้องเป็นผู้เปิดเองขอรับ”

เมื่อเอ่ยจบทุกคนมองไปที่เขาด้วยความเฝ้ารอ ซึ่งถึงแม้ว่าอู๋เป่ยจะเป็นพระเจ้าศักดิ์สิทธิ์ แต่การที่เขาจะสามารถเปิดประตูได้หรือไม่นั้น พวกเราไม่สามารถรู้ได้เลย ยังไงเสียแม้แต่บุตรชายของจักรพรรดิแห่งสวรรค์ยังไม่สามารถเปิดประตูนี้ได้เลยเสียด้วยซ้ำไป ประตูบานนี้จะมีเพียงจักรพรรดิแห่งสวรรค์ที่จะสามารถเปิดมันออกได้

อู๋เป่ยมองไปยังประตูขนาดใหญ่มหึมานี้ก็พบว่าด้านบนนั้นมีภาพของมารกว่าแสนตัว

ในใจของเขาเริ่มจะหวั่นๆ ทันใดนั้นเมื่อมือของเขาสัมผัสลงบนประตู ก็เกิดเป็นความรู้สึกที่เขาไม่เคยมีมาก่อน ภายในมีราวกับหลุดไปในห้วงเวลาที่อ้างว้างและเกิดพลังอันน่าพิศวง

“นี่เป็น...ประตูที่สร้างมาจากวัสดุจากจักรวาลหลัก！” เขาสูดหายใจเข้าลึกๆหนึ่งที จากนั้นใช้แรงผลักประตูเข้าไป แต่ประตูนั้นกลับไม่มีการขยับเลยแม้แต่น้อย

ตัวเขาเริ่มที่จะทำตัวไม่ถูก เนื่องจากมีผู้คนมากมายนับไม่ถ้วนที่กำลังเฝ้าดูอยู่ที่ด้านหลัง ถ้าเกิดว่าประตูเปิดไม่ออกนั้น ก็คงจะเสียหน้ามาก

เขากระแอมออกมาเล็กน้อย และใช้มือลูบไปมาบนประตู และก็ได้พบว่าถึงแม้ว่าประตูนี้จะถูกสร้างมาจากวัสดุจากจักรวาลหลัก แต่วัสดุเดิมที่ประกอบอยู่นั้นมีเพียงแค่ประมาณหนึ่งส่วนพันเท่า ส่วนที่เหลือนั้นเป็นพลังของจักรวาลนี้

เขาหัวเราะออกมาเล็กน้อย คราวนี้เขาใช้มือทั้งสองข้างออกแรงผลักประตูไปด้วยพลังแห่งจักรวาลหลักทั้งหมดในตัวเขา

ในยามที่เริ่มออกแรงดันนั้น ประตูไม่มีการขยับแต่อย่างใด พลังของเขาจึงเริ่มเพิ่มขึ้นๆเรื่อยๆ เหมือนกับว่าเขาได้ยืมพลังแห่งโลกเซียนแห่งสวรรค์และพลังแห่งโลกเซียนทองทั้งหมดมาใช้ และในที่สุด...

“บึ้ม！”

ประตูบานใหญ่ค่อยๆเปิดออก และส่องแสงสว่างจ้าออกมา นี่เป็นแสงอาทิตย์ที่มีความรุนแรงกว่าแสงข้างนอกกว่าหลายร้อยล้านเท่า ถ้าเปรียบมันเป็นไฟหรือถ่านมันก็คงจะราวกับแสงสว่างทั้งโลกได้ถูกมารวมไว้ที่นี่！

เขารู้สึกว่าหนังหัวของเขาชาวาบไปหมด ถ้าเขาเข้าไปจะโดนย่างจนไหม้ไหมนะ？

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ และทำใจเดินเข้าด้านใน

แต่ทว่ามันไม่ได้มีความเจ็บปวดอย่างที่จินตนาการเอาไว้ แสงอาทิตย์นี้ออกไปทางอบอุ่นเสียมากกว่า เหมือนกับมันเกาะลงบนร่างกายเขา และแทรกซึมเข้าไปในร่างกายผ่านรูขุมขนของเขา

ดวงตาของเขาเป็นประกาย “แสงอาทิตย์ได้รับการจัดการแล้ว มันกลายเป็นพลังงานที่สามารถแทรกซึมเข้าไปในร่างกายของมนุษย์ได้ สมกับที่เป็นถึงจักรพรรดิแห่งสวรรค์จริงๆขอรับ！”

ในขณะที่เขาอาบแสงอาทิตย์นั้นก็ทำให้ร่างกายของเขารู้สึกสบายมากจนไม่อยากขยับไปไหน และลอยตัวของเขาขึ้นหมุนสามร้อยหกสิบองศาเพื่อให้ได้รับความอบอุ่นจากแสงอาทิตย์มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

ด้านนอกของแสงอาทิตย์นั้น มีสายตาหลายคู่จ้องมองมายังอู๋เป่ย พวกเราแอบอยู่ในความมืดมิด จึงไม่ถูกสังเกตเห็น

เจ้าของดวงตานี้ มีหัวเป็นเสือดาวขนาดสิบกว่าเมตร ตัวตัวเป็นงูสีทองขนาดใหญ่ อีกทั้งยังมีกอริลลาตัวยักษ์ที่ดูเกรียงไกรและห้าวหาญ ที่สูงกว่าห้าเมตรตัวสีเทาทั้งตัว

กอริลลายักษ์มองดูอู๋เป่ยที่ยังคงรับแสงอาทิตย์อยู่ ก็เอ่ยขึ้นเป็นภาษามนุษย์ “ใช้ได้นี่ แสงอาทิตย์นี้นายท่านใช้ส่วนผสมและพลังแห่งความรอบรู้ของท่านหลอมรวมและสร้างขึ้นมาเอง นามว่าวิถีแห่งแสงสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์”