ตอนที่ 1779 สำนักอวี่นวี่ประสบปัญหา

หลินชิงเหยาเล่าให้อู๋เป่ยฟังว่าเมื่อสามวันก่อน สำนักจูหลิงบังเอิญค้นพบว่ามีสาวงามมากมายในสำนักอวี่นวี่ ดังนั้นบุตรของประมุขสำนักจูหลิงจึงพาคนกลุ่มหนึ่งไปที่สำนักอวี่นวี่ ติงโหรวมีพรสวรรค์และกลายเป็นเซียนจุนไปแล้ว นางต่อต้านและเผลอทำร้ายนายน้อยของสำนักจูหลิงโดยไม่ได้ตั้งใจ

หลังจากที่คนกลุ่มนั้นจากไป ประมุขสำนักจูหลิงก็โกรธจัดและขู่ว่าจะทำลายสำนักอวี่นวี่ ถ้ามีสำนักจูหลิงเพียงสำนักเดียว สำนักดาบเทียนตี้ก็ไม่มีอะไรต้องกลัว อย่างไรก็ตามเชื้อสายของประมุขสำนักจูหลิงอยู่ในตำแหน่งสูงในราชสำนักเซียน และสำนักดาบเทียนตี้ก็ไม่สามารถแทรกแซงได้ด้วย

หลังจากได้ยินสิ่งที่นางพูด อู๋เป่ยก็หัวเราะเยาะ "สำนักจูหลิงคิดเห็นเยี่ยงไรกับสำนักอวี่นวี่ พวกเขาไปที่นั่นเพื่อค้นหาสาวงามอย่างนั้นหรือ"

หลินปี้เหยากล่าว "ไม่มีทางเลือก ใครจะไปสู้ไหสกับคนที่เหนือกว่า ไม่ต้องพูดถึงสำนักดาบเทียนตี้ แม้แต่สำนักเทียนเต้าเหมินก็กระตุ้นสำนักจูหลิงได้อย่างง่ายดาย"

อู๋เป่ยกล่าว "ผู้ใดเป็นหนุนหลังหลังสำนักจูหลิง"

หลินชิงเหยากล่าว "เขาเป็นสมาชิกอันดับหนึ่งของศาลอมตะราชสำนักเซียน นามว่าเหอหยงเย่"

อู๋เป่ยกล่าว "ข้ารับทราบเรื่องแล้ว ชิงเหยา ปี้เหยา พวกเจ้าทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมที่นี่ก่อน ถ้ามีเรื่องอะไรก็บอกคนในวังได้เลย"

หลังจากจัดเตรียมหลินชิงเหยาแล้ว อู๋เป่ยก็ไปที่สำนักดาบเทียนตี้

ประมุขคนปัจจุบันของสำนักดาบเทียนตี้ยังคงเป็นหลัวเทียนเซียง แต่เมื่อไม่นานมานี้ หลัวเทียนเซียงได้ย้ายสำนักดาบเทียนตี้ออกจากโลกซวนหวง และตั้งรกรากในจักรวรรดิเทียนหวู่ เมื่อเปรียบเทียบกับโลกซวนหวงแล้ว ทวีปรกร้างอันกว้างใหญ่มีทรัพยากรมากกว่าและสำนักดาบเทียนตี้จะพัฒนาได้ง่ายกว่าด้วย

ในตำหนักหลักของสำนักดาบเทียนตี้ ทันทีที่อู๋เป่ยมาถึง ประมุขหลัวเทียนก็นำเจ้าหน้าที่อาวุโสทั้งหมดออกมาต้อนรับเขา

“เข้าเฝ้าฝ่าบาท” ทุกคนโค้งคำนับ

อู๋เป่ยพยุงหลัวเทียนเชียงขึ้นมาอย่างรวดเร็วและพูดว่า "ท่านอาจารย์ ท่านต้องไม่ทำเช่นนี้"

การฝึกฝนของหลัวเทียนเชียงมาถึงอาณาจักรต้าหลัวแล้ว เขายิ้มและพูดว่า "ตอนนี้ฝ่าบาทเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่แล้ว ข้ามิอาจถือว่าตนเองเป็นท่านอาจารย์หรอก จากนี้ไปหากฝ่าบาทไม่รังเกียจ กรุณาเรียกว่าลุงหลัว”

อู๋เป่ยยืนกรานที่จะเรียกเขาว่าท่านอาจารย์ แต่หลัวเทียนเชียงปฏิเสธครั้งแล้วครั้งเล่า ดังนั้นเขาจึงเรียกอย่างปฏิเสะไม่ได้ "ก็ได้ ข้าจะเรียกท่านว่าท่านคุณลุงหลัว ท่านลุงหลัว ท่านรู้จักสำนักจูหลิงไหม"

หลัวเทียนเชียงพยักหน้า "เดิมทีข้าต้องการช่วยสำนักอวี่นวี่ในเรื่องนี้ ยังไงซะก็เป็นเรื่องที่ท่านฝากข้าให้ดูแลสำนักอวี่นวี่ แต่คราวนี้สถานการณ์ค่อนข้างลำบากเล็กน้อย มีปรมาจารย์ของสำนักจูหลิงมีอยู่ในราชสำนักเซียน ดังนั้นเรื่องนี้จึงยากที่จะจัดการ”

อู๋เป่ยกล่าว "เรื่องนี้ข้ารู้แล้วสำนักจูหลิงต้องการอะไร"

หลัวเทียนเซียงตอบ "ซ่งหยวนคุนหยิ่งมา เขากล่าวว่าเว้นแต่ว่าสาวกหญิงของสำนักอวี่นวี่ทั้งหมดจะถูกมอบให้กับสำนักจูหลิง เรื่องก็จะจบลง"

อู๋เป่ยกล่าว "อืม ในเมื่อเขาไร้เหตุผล เราก็ต้องใช้กำลัง"

หลัวเทียนเซียงกล่าว "เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับสมาชิกอาวุโสของราชสำนักเซียน ดังนั้นเราต้องระมัดระวัง"

อู๋เป่ยกล่าว "ไม่สำคัญ ตราบใดที่มีเหตุผลเพียงพอ มันก็ไร้ประโยชน์แม้ว่าต้าเทียนจุนก็ช่วยไม่ได้"

หลัวเทียนเชียงพยักหน้า "อย่างนั้นข้าจะไปที่สำนักจูหลิงอีกครั้งและดูว่าพวกเขาจะทำเยี่ยงไร"

อู๋เป่ยคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ก็ดี ถ้างั้นฝากท่านลุงหลัวด้วย"

หลัวเทียนเชียงขอให้อู๋เป่ยรอที่สำนักดาบเทียนตี้ และเขาก็ไปที่สำนักจูหลิงด้วยตัวเอง ศิษย์หลายคนของสำนักดาบเทียนตี้เข้ามาพูดคุยกับเขาด้วยมิตรดี

หลังจากรอประมาณครึ่งชั่วโมง หลัวเทียนเชียงก็กลับมาด้วยใบหน้าที่ขุ่นเคืองและพูดว่า "เราไม่สามารถบรรลุข้อตกลงได้ ความต้องการของซ่งหยวนคุนมีมากขึ้นเรื่อย ๆ ตอนนี้เขาไม่เพียงต้องการสำนักอวี่นวี่เท่านั้น แต่ยังต้องการสาวกสตรีทุกคนของตำหนักชิงเหลียน ! "

อู๋เป่ยหัวเราะเยาะ "ได้คืบจะเอาศอก ! "

เขาหยิบแผนที่ออกมาแล้วดู และพบว่าสำนักจูหลิงตั้งอยู่ทางตะวันตกของจักรวรรดิเทียนหวู่ ซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณสามหมื่นหกพันลี้ระหว่างสถานที่ทั้งสองแห่งเป็นพื้นที่ขนาดใหญ่ที่ไม่มีเจ้าของ ส่วนใหญ่เป็นภูเขาและหุบเขา

หลังจากดูคร่าว ๆ เขาก็หยิบยันต์ออกมาแล้วสะบัดมัน แสงของยันต์ก็กระพริบ ไม่กี่วินาที แม่ทัพก็ปรากฏตัวขึ้น บุคคลนี้ชื่อหลี่กวงถู นายพลของตระกูลหลี่ ผู้มีความชำนาญในการใช้กลยุทธ์และการทำสงคราม

หลี่กวงถูคุกเข่าลงบนพื้นและกล่าวขึ้น "ฝ่าบาท ! "

อู๋เป่ยกล่าว "ข้าจะมอบทหารเทพหนึ่งหมื่นนายให้เจ้า เพื่อโค่นล้มสำนักจูหลิงนี้ ดินแดนจากสำนักจูหลิงทางทิศตะวันตกจะรวมอยู่ในอาณาเขตด้วย"

“น้อมรับคำสั่ง ! ” ดวงตาของหลี่กวงถูเป็นประกาย

ต่อมาอู๋เป่ยปล่อยทหารเทพแห่งท้องทะเลมาหนึ่งหมื่นนาย และสั่งให้พวกเขาติดตามหลี่กวงถูเพื่อโจมตีสำนักจูหลิง ส่วนตัวเขานั้นยังคงดื่มชาและพูดคุยในนิกายดาบเทียนตี้ เขาให้คำแนะนำแก่หลัวเทียนเซียงเกี่ยวกับการฝึกฝนครั้งต่อไปของเขา เขาได้รับการสืบทอดวิชาดาบ และคำพูดใด ๆ ที่เขาพูดจะช่วยหลัวเทียนเซียงได้มาก