ตอนที่ 1259 ความวิตกกังวล

ตอนที่ 1259 ความวิตกกังวล

………………..

“เรามาเข้าเรื่องกันเถอะ..ผมจะไม่พูดอะไรที่ไม่ใช่ประเด็นสำคัญก็แล้วกัน” หลังจากนั้นไม่นานเย่เชียนก็พูดว่า “พี่หลินพี่คือคนที่คุ้นเคยกับภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนดีเพราะงั้นผมคิดว่าพี่จะช่วยฉันได้เพราะตอนนี้เรายังไม่รู้เลยว่าตระกูลจินจะทำอะไรบ้างเพราะงั้นเพื่อความปลอดภัยของพี่จินผมจึงต้องการขอความช่วยเหลือจากพี่หลินเพื่อคอยคุ้มกันเขาชั่วคราว..ผมเห็นในแววตาของฮั่นหนิงซือแล้วและเธอต้องการจะฆ่าพี่จินจริงๆ ..ผมคิดว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ธรรมดาเพราะงั้นเราควรระวังให้มากกว่านี้”

เย่เชียนถือได้ว่าเขาเคยเห็นคนมาทุกประเภทแล้วและมีคนแปลกๆ ทุกประเภท ดังนั้นไม่ต้องพูดถึงสายตาของแต่ละคนเลยเพราะแม้แต่ความคิดของใครหลายๆ คนเย่เชียนก็สามารถเข้าใจได้อย่างรวดเร็ว แต่เย่เชียนก็ไม่กล้าพูดว่ามันถูกต้อง 100% แต่เป็นก็ไปได้มากเพราะครั้งแรกที่เขาได้พบกับฮั่นหนิงซือแล้วเย่เชียนก็รู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดาๆ อย่างแน่นอนแต่เป็นผู้หญิงที่เต็มไปด้วยกลอุบายและผู้หญิงประเภทนี้มักจะน่ากลัวกว่าผู้ชายอย่างมาก

บางทีจินเจิ้งผิงอาจจะไม่ฆ่าจินเหว่ยห่าวด้วยเหตุผลบางอย่างแต่สำหรับฮั่นหนิงซือแล้วอาจไม่เป็นแบบนั้นเพราะเห็นได้ชัดว่าผู้หญิงคนนี้ต้องการฆ่าจินเหว่ยห่าวจริงๆ แต่สำหรับจุดประสงค์ของเธอนั้นเย่เชียนก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรแต่ถ้าหากเพียงเพราะเธอกลัวว่าจินเหว่ยห่าวจะไปแย่งสิ่งต่างๆ กับจินเหว่ยเซียงลูกชายของเธอล่ะก็นั่นก็ไม่สมเหตุสมผลเพราะท้ายที่สุดแล้วทุกคนในตระกูลจินก็เพิกเฉยต่อจินเหว่ยห่าวมาโดยตลอดทั้งนั้นการที่จินเหว่ยห่าวจะสืบทอดตระกูลจินก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย อย่างไรก็ตามถ้าหากเป็นเพราะฮั่นหนิงซือมีความคิดที่จะกำจัดรากเหง้าและกำจัดปัญหาต่างๆ ในอนาคตก็พอจะเป็นไปได้ อย่างไรก็ตามเย่เชียนเหมือนจะรู้สึกว่ามีบางอย่างที่เป็นความลับซ่อนอยู่เบื้องหลังอีกที

แน่นอนว่าเย่เชียนไม่ต้องการให้จินเหว่ยห่าวเป็นอะไรไปและไม่ว่าจะเป็นเพราะอารมณ์ส่วนตัวหรืออะไรก็ตามแต่ในแง่ของแผนพัฒนาทั้งหมดของเขาหากจินเหว่ยห่าวเสียชีวิตนั่นก็แสดงว่าความพยายามทั้งหมดของจะไร้ประโยชน์และสิ่งต่างๆ ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือก็จะสูญเปล่า แน่นอนว่าเป้าหมายของเย่เชียนไม่ใช่แค่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือธรรมดาๆ เพราะเขาแค่ต้องการใช้ภาคตะวันออกเฉียงเหนือเป็นสะพานเชื่อมพลังของเขาเข้าไปในประเทศรัสเซียและแม้แต่ประเทศโดยรอบเช่นประเทศเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ ซึ่งถึงแม้ว่าเย่เชียนจะมีความสัมพันธ์ที่ดีกับคลูลอฟส์อังเดรก็ตามในประเทศรัสเซียแต่ก็ยังเป็นความสัมพันธ์แบบความร่วมมือเท่านั้นเพราะสิ่งที่เย่เชียนต้องการคือคนที่เชื่อฟังเขาและไม่มีใครสามารถรับประกันได้ว่าคลูลอฟส์อังเดรจะไม่ทรยศเขาในภายหลังเพื่อประโยชน์บางอย่างในอนาคต ดังนั้นถ้าหากเย่เชียนมีภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนเป็นสะพานล่ะก็แผนการทั้งหมดของเขาจะราบรื่นขึ้นและอย่างน้อยๆ ในกรณีฉุกเฉินในเวลานั้นเย่เชียนก็จะสามารถมีฐานที่ค่อนข้างมั่นคงเพื่อเผชิญหน้ากับประเทศรัสเซียอย่างต่อเนื่องนั่นเอง

แน่นอนว่านี่เป็นการพิจารณาจากมุมมองของความสนใจเท่านั้นหากพิจารณาจากมุมมองของอารมณ์ส่วนตัวจริงๆ ล่ะก็จินเหว่ยห่าวก็เป็นพี่ชายที่ดีของเขาอีกคนหนึ่งและเย่เชียนจะไม่ปล่อยให้จินเหว่ยห่าวเป็นอะไรไปอย่างแน่นอน

หลินเฟิงก็หันไปเหลือบจินเหว่ยห่าวด้วยรอยยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า “มันเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เพราะงั้นไม่มีปัญหา..ถึงยังไงพวกเราเซเว่นคิลก็ซ่อนอยู่ในเงาและเก่งในการลอบโจมตีและป้องกันได้ดีเช่นกัน..แต่การเป็นบอดี้การ์ดอาจจะยุ่งยากนิดหน่อยเพราะผมไม่ค่อยชินกับหน้าที่นี้สักเท่าไหร่น่ะฮ่าๆ”

“ไม่เอาน่าอย่าถ่อมตัวไปเลย” เย่เชียนพูด “คนที่รู้จักนักฆ่าดีที่สุดนั่นแหละคือสุดยอดนักฆ่าตัวจริงเพราะงั้นจึงเหมาะสมที่สุดในการให้องค์กรเซเว่นคิลเป็นบอดี้การ์ด”

จินเหว่ยห่าวตกตะลึงไปครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “น้องเย่ไม่เป็นอะไรหรอก..ถ้าพวกมันจะมาฆ่าฉันก็ให้พวกมันมาเถอะอย่าไปรบกวนคุณหลินเลย”

“เผื่อในกรณีที่พี่จินไม่สามารถทำอะไรได้ในตอนนั้นและถ้าหากเกิดอะไรขึ้นล่ะก็ความพยายามทั้งหมดของเราจะไม่สูญเปล่าเหรอ?” เย่เชียนพูด “ที่สำคัญกว่านั้นพี่จินคงไม่อยากตายตอนนี้หรอกใช่มั้ย? ..ถึงยังไงพี่ก็ยังไม่ได้ล้างแค้นเลยเพราะงั้นพี่จะตายง่ายๆ แบบนี้น่ะเหรอ? ..ผมรู้ว่าผมไม่ควรพูดมากเกินไปเกี่ยวกับความแค้นของพี่กับตระกูลจินแต่ถึงยังไงพวกเราทั้งสองก็เป็นพี่น้องและครอบครัวกัน..และอย่างน้อยๆ ตระกูลหยุนก็ต้องถูกทำลายใช่ไหมล่ะ?”

จินเหว่ยห่าวก็อึ้งไปครู่หนึ่งและถอนหายใจอย่างเงียบๆ เพราะแท้จริงแล้วในใจของเขาเขาไม่เต็มใจที่จะจัดการกับตระกูลจินสักเท่าไหร่และไม่ว่าเขาจะแค้นแค่ไหนแต่ตระกูลจินก็อยู่ในใจของเขาเสมอ อย่างไรก็ตามอย่างที่เย่เชียนพูดถึงแม้ว่าเขาจะไม่จัดการกับตระกูลจินแต่เขาก็ต้องทำลายตระกูลหยุนใช่ไหม? เพราะคนที่ฆ่ารักแรกของจินเหว่ยห่าวในวัยเด็กนั้นไม่สามารถยกโทษให้ได้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

“ฉันขอโทษ..ฉันไม่ควรจะมีความคิดที่ไร้สาระแบบนี้ในเวลานี้จริงๆ” จินเหว่ยห่าวพูดเบาๆ

เย่เชียนยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า “จริงๆ แล้วพี่จะคิดแบบนั้นมันก็ไม่แปลกหรอกเพราะไม่ว่ายังไงตระกูลจินก็เป็นครอบครัวของพี่และเมื่อต้องรับมือกับพวกเขาแล้วมันก็เป็นเรื่องปกติที่พี่จะรู้สึกผิดปกติเล็กน้อยในใจเพราะมันเป็นเรื่องปกติ..แต่เรามาไกลถึงขนาดนี้เราก็ต้องไปต่อและต่อให้ไม่อยากทำแบบนั้นก็ไม่เป็นไรแต่อย่างน้อยๆ ก็ต้องพิสูจน์ให้เห็นว่าตัวเองเป็นความภาคภูมิใจของตระกูลจินให้ได้เพราะถ้าพี่ยอมแพ้ไปตอนนี้อนาคตของตระกูลจินก็จะย่ำแย่ไปกว่านี้อีก..ไม่ต้องกังวลไปเรื่องของตระกูลจินผมจะไม่เข้าไปแทรกแซงเด็ดขาด”