ตอนที่ 1260 ความหวัง

ตอนที่ 1260 ความหวัง

………………..

นักต้มตุ๋นกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านฮวงจุ้ยและมีชื่อเสียงในระยะเวลาสั้นๆ ได้นั้นถ้าไม่มีความสามารถเลยก็คงจะเป็นไปไม่ได้ ดังนั้นไม่ต้องพูดถึงเลยว่าเขามีความสำเร็จสูงในด้านฮวงจุ้ยหรือไม่ ซึ่งอย่างน้อยๆ ก็มีความสามารถในการเข้าถึงจิตใจและโน้มน้าวผู้คนได้ใช่ไหม?

ดังนั้นคนแบบนี้เย่เชียนก็รู้สึกว่าเขาจะเป็นภัยคุกคามในอนาคตและยิ่งไปกว่านั้นความสัมพันธ์ระหว่างอาจารย์หมอฮวงจุ้ยคนนี้กับตระกูลจินก็เหมือนจะดีมากและเย่เชียนก็ยังเชื่ออีกว่าในโลกนี้มีคนแปลกๆ อีกมากมายและถ้าหากอาจารย์หมอฮวงจุ้ยคนนี้มีความสามารถจริงๆ เขาจะเป็นอุปสรรคใหญ่อย่างแน่นอน ดังนั้นเย่เชียนจึงต้องเข้าใจรายละเอียดของบุคคลนี้

อย่างไรก็ตามจากที่หลินเฟิงพูดในตอนนี้ดูเหมือนว่าอาจารย์หมอฮวงจุ้ยคนนี้จะซ่อนตัวอย่างลึกลับมากและมันไม่ง่ายเลยที่จะค้นหารายละเอียดของเขาได้เพราะขนาดองค์กรเซเว่นคิลที่ถือได้ว่าเป็นงูเจ้าถิ่นในภาคตะวันออกเฉียงเหนือยังไม่สามารถสืบหาข้อมูลได้ ด้วยเหตุนี้ถ้าแม้แต่องค์กรเซเว่นคิลยังไม่สามารถค้นหารายละเอียดของอาจารย์หมอฮวงจุ้ยได้เย่เชียนก็ไม่คิดที่จะดิ้นรถอย่างเสียเวลาอีกต่อไป ดูเหมือนว่าจะต้องเป็นอย่างที่หลินเฟิงพูดว่าหลังจากได้พบกับอาจารย์หมอฮวงจุ้ยอย่างเป็นทางการแล้วเขาจะสามารถรู้ได้เองว่าอีกฝ่ายเป็นยังไงผ่านบทสนทนา หากเย่เชียนมีเบาะแสเหล่านี้มันจะง่ายขึ้นมากต่อการสืบหาข้อมูลและถึงแม้ว่าจะเป็นเรื่องยากมากที่จะทำแบบนั้นแต่ตอนนี้มันก็เป็นวิธีเดียว

เย่เชียนก็ยิ้มแล้วเปลี่ยนเรื่องพูด “ผมไม่คิดเลยว่าพี่หลินเองจะรู้เรื่องฮวงจุ้ยด้วย..ถ้างั้นพี่หลินสนใจที่จะทำงานกับเครือน่านฟ้ากรุ๊ปมั้ย? ..ผมจะให้พี่เป็นที่ปรึกษาฮวงจุ้ยและบริษัทจะปรึกษาพี่หลินทุกเรื่องที่เกี่ยวข้องกับฮวงจุ้ยในอนาคต”

หลินเฟิงกลอกตาไปมาแล้วพูดว่า “อย่ามาล้อฉันสิฉันไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้เลยเพราะเรื่องของฮวงจุ้ยมันยากกว่าศิลปะการต่อสู้และฉันก็แค่เข้าใจแค่นิดหน่อยเท่านั้นเอง..ในสมัยก่อนฮวงจุ้ยก็เป็นส่วนหนึ่งของศิลปะการต่อสู้ด้วยและอาจารย์ของฉันก็ยังบอกว่าฮวงจุ้ยเป็นหนึ่งในศาสตร์ศิลปะการต่อสู้เช่นกันเพราะมันต้องอาศัยโชคแต่ฉันไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านฮวงจุ้ยฉันก็เลยไม่ค่อยเข้าใจ”

“ว่าแต่พี่หลินฮวงจุ้ยใช้รักษาคนได้หรือเปล่า?” เย่เชียนถาม

เย่เชียนยิ้มอย่างขมขื่นและหลัวสุ่ยก็ผุดขึ้นในใจของเขาเพราะหญิงสาวผู้ไร้เดียงสาและใจดีคนนี้กำลังนอนอยู่บนเตียงราวกับเป็นคนตายจนเย่เชียนรู้สึกเจ็บปวดในใจเพราะเขาทำอะไรไม่ได้และพยายามคิดหาทางออกที่ดีเพื่อที่จะรักษาเธอได้ “ตอนนี้ผมสนใจเรื่องลี้ลับมากขึ้นเรื่อยๆ ..เพราะเพื่อนของผมเธอถูกมนต์ดำของหมอผีเผ่าเมียวและต้องนอนเป็นเจ้าหญิงนิทราอยู่บนเตียงและก่อนหน้านี้หมอและแพทย์แผนจีนศาสตร์ต่างๆ ก็ตรวจอาการของเธอแล้วแต่ก็ไม่มีวี่แววที่จะหายเลยแม้แต่น้อยเพราะงั้นผมก็เลยสงสัยว่าฮวงจุ้ยจะสามารถรักษาเธอได้หรือเปล่า”

“ในทางทฤษฎีมันก็อาจจะเป็นไปได้” หลินเฟิงพูด “เท่าที่ฉันรู้เกี่ยวกับฮวงจุ้ยมันสามารถใช้ศาสตร์บางอย่างลบล้างโชคร้ายออกไปได้รวมทั้งโรคภัยไข้เจ็บต่างๆ ด้วย..ฮวงจุ้ยสามารถนำพาความสุขและโชคลาภมาสู่ผู้คนได้และสามารถรักษาโรคได้โดยไม่ใช้ยาใดๆ ทั้งสิ้น..ตอนแรกอาจารย์ใช้ฮวงจุ้ยรักษาผู้ป่วยโรคมะเร็งระยะลุกลามและเซลล์มะเร็งของผู้ป่วยก็ได้แพร่กระจายไปจนหมดและไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ตามปกติโดยวิธีการทางการแพทย์หรือเคมีบำบัดหรือการผ่าตัดและอย่างมากที่สุดก็แค่ยืดอายุขัยของเขาได้แต่ทว่าอาจารย์ของฉันได้ใช้ฮวงจุ้ยแบบพิเศษให้กับเขาและใครจะไปคิดว่าหลังจากผ่านไปหนึ่งปีเซลล์มะเร็งทั้งหมดในร่างกายของผู้ป่วยคนนั้นจะหายไปอย่างไร้ร่องรอยโดยไม่มีเหตุผลและสุขภาพร่างกายก็ดีขึ้นอย่างมากซึ่งมันน่าอัศจรรย์มาก..อาจารย์ของฉันยังพูดอีกว่าที่จริงแล้วฮวงจุ้ยเป็นการสำรวจความลับของสวรรค์ด้วยและมันสามารถเปลี่ยนโชคชะตาได้..แต่ถ้าหากเราฝ่าฝืนโชคชะตามากเกินไปล่ะก็เราจะถูกพระเจ้าลงโทษ..ดังนั้นหากปรมาจารย์ฮวงจุ้ยทำสิ่งต่างๆ เพื่อเงินหรือคุกคามใครล่ะก็เขาจะต้องถูกสวรรค์ลงโทษอย่างแน่นอนและอาจารย์ของฉันก็ไม่ได้ทำไปเพื่องเงินหรือความมั่งคั่งแต่อย่างใดในตอนนั้นเพราะเขาแค่ต้องการจะช่วยเหลือผู้คนเท่านั้น..แต่ในท้ายที่สุดเมื่อเขาออกเดินทางรักษาผู้ป่วยไปเรื่อยๆ ดวงตาของอาจารย์ก็ค่อยๆ สูญเสียการมองเห็นและดับไปในที่สุด”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้หลินเฟิงก็อดไม่ได้ที่จะมีการแสดงออกที่น่าเศร้าในดวงตาของเขาและหลังจากหยุดไปชั่วขณะเขาก็พูดต่อ “ถึงแม้ว่าในแง่ของฮวงจุ้ยอาจเป็นไปได้ที่จะรักษาความเจ็บป่วยของเพื่อนนายแต่ศาสตร์มนต์ดำของเผ่าเมียวก็เป็นสิ่งที่ลึกลับมากเช่นกันเพราะงั้นฉันเองก็ไม่แน่ใจว่ามันจะได้ผลหรือเปล่าและไม่มีใครสามารถยืนยันได้เลย..นอกจากนี้อาจารย์หมอฮวงจุ้ยในปัจจุบันส่วนใหญ่ก็เป็นพวกต้มตุ๋นแต่ก็อาจจะมีพรสวรรค์บางอย่างแต่มันก็ยากที่จะรักษาได้”

เมื่อเขาได้ยินหลินเฟิงพูดว่าฮวงจุ้ยสามารถรักษาโรคภัยไข้เจ็บและบรรเทาภัยพิบัติได้เย่เชียนก็ตื่นเต้นอย่างมากและความหวังที่จะช่วยหลัวสุ่ยก็ปะทุขึ้นีกครั้ง อย่างไรก็ตามเมื่อลองคิดดูแล้วอาจารย์หมอฮวงจุ้ยที่มีความสามารถด้านนี้จริงๆ ก็หายากและค่อนข้างยากที่จะบรรลุผลดังกล่าว ยิ่งไปกว่านั้นตามที่หลินเฟิงพูดเพราะการทำแบบนี้จะถูกสวรรค์ลงโทษในที่สุด ดังนั้นถึงแม้ว่าจะมีปรมาจารย์ฮวงจุ้ยจริงๆ ที่สามารถทำได้เย่เชียนก็คิดว่าพวกเขาจะไม่เต็มใจที่จะเสี่ยงชีวิตอย่างแน่นอน

แต่ฮวงจุ้ยจะสามารถปัดเป่ามนต์ดำที่ร้ายกาจที่สุดของเผ่าเมียวที่แม้แต่หว่านไห่ยังไม่สามารถทำได้จริงๆ น่ะเหรอ? ดูเหมือนว่าเย่เชียนอาจจะต้องหาวิธีอื่น

เมื่อเห็นการแสดงออกที่น่าเศร้าของเย่เชียนแล้วหลินเฟิงก็ถอนหายใจเล็กน้อยและพูดว่า “เย่เชียนฉันรู้จักอาจารย์หมอที่เชี่ยวชาญในการรักษาโรคแปลกๆ ทุกชนิดอยู่และโรคบางชนิดที่ไม่สามารถอธิบายทางวิทยาศาสตร์ก็สามารถรักษาได้อยู่..เพราะมีอยู่ครั้งหนึ่งมีผู้หญิงในชนบทมีตุ่มหนองขึ้นเต็มตัวและมันก็หายไปและภายในเวลาไม่ถึงสองวันพวกมันก็กลับมาเติบโตอีกครั้งและใหญ่กว่าเดิมจนผู้หญิงคนนั้นต้องไปโรงพยาบาลแต่ก็ไม่มีวิธีรักษาให้หาย..แต่อาจารย์หมอใช้ตะขาบพร้อมกับร่ายคาถาในปากของเขาและภายในเวลาไม่ถึงสามนาทีตุ่มหนองเหล่านั้นก็หายไปจนหมดและมันก็ไม่เกิดขึ้นซ้ำอีก..ส่วนเหตุผลที่ผู้หญิงคนนั้นมีตุ่มหนองขึ้นมาได้ยังไงเขาก็ไม่ได้บอก”

“คุณหลินหมายถึงอาจารย์เฮยหยูหรือเปล่าครับ?” จินเหว่ยห่าวพูด

“พี่จินรู้จักเขาด้วยเหรอ?” เย่เชียนถามด้วยความประหลาดใจ