ตอนที่ 1313 รู้ทั้งหมด

ตอนที่ 1313 รู้ทั้งหมด

………………..

จินถิงซานรู้ว่ามันไม่มีประโยชน์ที่จะพูดอะไรอีกต่อไปเพราะในตอนนี้จินเจิ้งผิงบ้าคลั่งอย่างสมบูรณ์และในใจของจินเจิ้งผิงเขาไม่สามารถฟังคำพูดของคนอื่นได้เลยจินถิงซานจึงไม่จำเป็นต้องพูดอะไรอีกและมันก็ไม่มีประโยชน์ที่จะพูดมากเกินไป ตรงกันข้ามอาจเป็นเพราะความเกลียดชังของจินเจิ้งผิงที่ทำให้ตัวเองเป็นคนที่หยิ่งผยองไม่ขวางโลกในที่สุด

เมื่อเห็นจินถิงซานจากไปจินเจิ้งผิงก็ขมวดคิ้วราวกับว่าเขากำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างและแท้จริงแล้วเขายังมีความผูกพันอยู่ในใจและอันที่จริงความรักที่เขามีต่อแม่ของจินเหว่ยห่าวนั้นเป็นเรื่องจริงและไม่ว่าตอนนี้จะเป็นอย่างไรแต่อย่างน้อยๆในอดีตเขาก็รักเธออย่างสุดหัวใจ

ในตอนนี้หยุนเจียเซิงอยู่ในความเครียดแค้นมากในทุกวันนี้นับตั้งแต่ที่เขาถูกเย่เชียนสอนบนเรียนในบาร์ครั้งล่าสุดเขาก็รู้สึกอับอายมาโดยตลอด ยิ่งไปกว่านั้นจินเหว่ยห่าวผู้ซึ่งถูกเขาข่มเหงมาโดยตลอดแต่ตอนนี้จินเหว่ยห่าวกลับกล้าที่จะท้าทายเขาอย่างเปิดเผยและยังมีรองนายกเทศมนตรีคนใหม่ที่สนับสนุนจินเหว่ยห่าวอีกด้วย

หยุนเจียเซิงนั้นได้บอกหยุนเซินไปแล้วแต่ทุกวันนี้ไม่เพียงแต่พ่อของเขาไม่ล้างแค้นให้เขาเท่านั้นแต่ยังเข้าหาเย่เชียนอีกด้วย ยิ่งไปกว่านั้นหยุนเซินยังใช้เงินจำนวนมากเพื่อเอาใจเย่เชียนอีกซึ่งทำให้หยุนเจียเซิงรู้สึกเสียใจ เขาได้บอกหยุนเซินนับครั้งไม่ถ้วนเพื่อให้แก้แค้นให้เขาแต่หยุนเซินกลับไม่ต้องการทำแบบนั้นดังนั้นหยุนเจียเซิงจึงไม่สบอารมณ์อย่างมาก

เนื่องจากหยุนเซินไม่เต็มใจที่จะทำตามที่เขาต้องการดังนั้นหยุนเจียเซิงต้องพึ่งพาตัวเองเท่านั้น อย่างไรก็ตามสิ่งแรกที่เขาต้องทำคือค้นหาที่อยู่ของจินเหว่ยห่าวเพราะครั้งนี้เขาจะไม่ง่ายเหมือนครั้งก่อนที่เพียงแค่ลืมมันไปอย่างสบายๆและเขาก็มุ่งมั่นที่จะฆ่าจินเหว่ยห่าวให้ตาย ด้วยเหตุนี้หยุนเจียเซิงจึงพาพรรคพวกของเขาและลูกน้องสองสามคนไปที่บาร์

แน่นอนว่าหยุนเซินรู้ว่าหยุนเจียเซิกำงลังคิดอะไรอยู่ดังนั้นเขาจึงสั่งไม่ให้สมาชิกในตระกูลหยุนช่วยหยุนเจียเซิงหาข้อมูลต่างๆ ดังนั้นหยุนเจียเซิงจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องหาวิธีแก้แค้นด้วยตัวเอง ซึ่งผับบาร์มักจะเป็นสถานที่ที่มังกรและงูคลาคล่ำและเขาซึ่งเป็นทายาทของตระกูลหยุนจึงมีชื่อเสียงในภาคตะวันออกเฉียงเหนือเช่นกันและมีคนมากมายที่ต้องการประจบประแจงเขาดังนั้นการหาผู้ช่วยจึงไม่ยากสำหรับเขานัก

หลังจากที่หยุนเจียเซิงออกจากบ้านตระกูลหยุนไปร่างเงาสีดำก็ออกมาจากมุมห้องพร้อมรอยยิ้มจากนั้นก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วโทรออกโดยพูดว่า “เด็กนั่นไม่ไหวจริงๆ..เหอะๆ..อาจารย์หยุนเซินที่เข้มงวดขนาดนี้ยังหยุดลูกชายเอาไว้ไม่ได้” จากนั้นเขาก็พยักหน้าแล้วพูดว่า “เอาล่ะเข้าใจแล้ว..เดี๋ยวจะติดต่อกลับไปทีหลังไม่งั้นเดี๋ยวจะคาดกับเขากันพอดี..แบบนั้นฉันคงเสียหน้าแย่เลย” หลังจากพูดจบเขาก็วางสายโทรศัพท์ไปแล้วเข้าไปในรถจากนั้นก็ขับตามรถของหยุนเจียเซิงไปอย่างใกล้ชิด

หยุนเซินรู้ดีเพราะเหมือนว่าถ้ามองจากผิวเผินภาคตะวันออกเฉียงเหนือจะดูสงบแต่เขารู้ดีว่ามันไม่ใช่และลูกชายของเขาก็ไม่ได้มีความสามารถหรือทักษะที่ยอดเยี่ยมใดๆและมีแต่จะสร้างปัญหาตลอดทั้งวันดังนั้นถ้าหยุนเจียเซิงออกไปข้างนอกในเวลานี้หยุนเจียเซิงจะสร้างปัญหาได้ง่ายและถ้ามีอะไรเกิดขึ้นเขาจะไม่แย่หรอกเหรอ? เขาไม่เหมือนจินเจิ้งผิงที่โหดร้ายและฆ่าได้แม้กระทั่งลูกชายแท้ๆของตัวเอง แต่สำหรับหยุนเซินแล้วถึงแม้ว่าลูกชายของเขาจะไม่ได้เรื่องแต่หยุนเจียเซิงก็ยังเป็นลูกชายแท้ๆของเขาเสมอ

แต่หยุนเจียเซิงจะไปฟังหยุนเซินได้อย่างไรเพราะหยุนเจียเซิงไม่สามารถกลืนคำว่าไม่แก้แค้นลงไปได้ ซึ่งหลังจากนั้นไม่นานรถของหยุนเจียเซิงก็หยุดที่ทางเข้าบาร์แห่งหนึ่งและพวกเขากับลูกน้องสามคนก็เดินตรงเข้ามา ที่ด้านหลังเขารถของหลินเฟิงก็จอดอยู่เช่นกันและหลังจากที่เห็นพวกเขาเข้ามาไปบาร์หลินเฟิงก็กดเบอร์โทรศัพท์ของเย่เชียนแล้วพูดว่า “เย่เชียนพวกเขาเข้าไปในเลิฟบาร์แล้วนายจะมาเมื่อไหร่”

“ฉันกำลังไปและอีกประมาณสิบนาทีผมจะไปถึงที่นั่น” เย่เชียนพูด “พี่หลินจับตาดูพวกเขาเอาไว้ก่อนนะและอย่าปล่อยให้เด็กคนนี้หลุดมือไปเด็ดขาด”

หลินเฟิงก็แสยะยิ้มแล้วพูดว่า “อย่ากังวลไปเลยถ้าฉันปล่อยให้เขาหลุดมือไปฉันจะไม่มีที่ยืนในวงการนี้อีก..ว่าแต่จินเหว่ยห่าวล่ะเขาจะมาที่นี่ด้วยมั้ย?”

“ตอนนี้จินเหว่ยเซียงกำลังแย่อยู่เพราะงั้นผมก็เลยไม่ได้บอกพี่จิน..ช่วงนี้ให้เขาอยู่กับจินเหว่ยเซียงจะดีกว่าเพราะสิ่งที่จินเหว่ยเซียงต้องการมากที่สุดในเวลานี้ก็คือการมีสมาชิกในครอบครัวอยู่เคียงข้างเพื่อปลอบโยนเขาและให้ความอบอุ่นแก่เขา” เย่เชียนพูด “เดี๋ยวผมจะรีบไป..เราจัดการเรื่องเล็กๆน้อยๆนี้กันเองได้และไม่จำเป็นต้องไปรบกวนพวกเขา”

หลินเฟิงพยักหน้าเล็กน้อยและพูดว่า “ใช่รีบๆมาก็แล้วกันฉันจะรอนาย”

ชายวัยกลางคนคนนี้หลินเฟิงรู้จักเขาและเขาก็ไม่ได้มีอิทธิพลอะไรมากนักในวงการใต้ดินในภาคตะวันออกเฉียงเหนือและหลินเฟิงเองก็เคยไปหาเขาครั้งหนึ่งและบอกให้เขาช่วยสืบข้อมูลบางอย่าง แต่ถึงแม้ว่าราคาจะค่อนข้างแพงแต่สิ่งสำคัญก็คือข้อมูลเหล่านั้นถูกต้องและรวดเร็วจนแม้แต่หลินเฟิงเองก็ไม่รู้ว่าเขาใช้วิธีใดในการหาข้อมูล

หลินเฟิงหาที่นั่งไม่ไกลจากพวกเขาและนั่งลง จากนั้นหลินเฟิงก็สั่งเครื่องดื่มเล็กๆน้อยๆซึ่งหลินเฟิงดูดีกว่าเย่เชียนมากในแง่ของรูปร่างหน้าตาเพราะเขาเป็นผู้ชายที่หล่อเหลาจริงๆแต่เย่เชียนมีความเป็นลูกผู้ชายดุดันและน่าดึงดูดมากกว่า แต่ถ้าเป็นเรื่องของรูปลักษณ์ภายนอกแล้วเย่เชียนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลินเฟิงเลย

ไม่นานหลังจากที่หลินเฟิงนั่งลงสาวๆภายในบาร์หลายคนก็เข้ามารุมล้อมเขา อย่างไรก็ตามหลินเฟิงก็ไม่เหมือนกับเย่เชียนเพราะหลินเฟิงแสร้งปั้นหน้าตาเฉยเมยและพูดจาขวานผ่าซากกับพวกเธอจนพวกเธอต่างก็ออกไปจากตรงนั้น ไม่นานนักชายวัยกลางคนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามของหยุนเจียเซิงก็ลุกขึ้นและจากไปและดูเหมือนว่าจะมีข้อตกลงบางอย่างเกิดขึ้น อันที่จริงหยุนเจียเซิงมีเงินมากมายดังนั้นหากเขาสามารถกำจัดจินเหว่ยห่าวได้ด้วยเงินจำนวนหนึ่งล่ะก็เขาก็ไม่สนใจอะไร