ตอนที่ 1314 รุก!

ตอนที่ 1314 รุก!

………………..

คนที่เป็นสายข่าวหรือนักสืบข้อมูลนั้นไม่ใช่คนโง่และต้องมีไหวพริบเพราะนี่คือพื้นฐานสำหรับการอยู่รอดของพวกเขา ถ้าไม่ใช่เพราะความฉลาดของเขาล่ะก็เขาคงจะถูกกำจัดไปนานแล้วแต่ทำไมเขาถึงยังมีชีวิตอยู่? อาจเป็นเพราะหลายคนพึ่งพาเขาในด้านข้อมูลแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขามีทางรอดของเขาเองด้วย

สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ชัดเจนมากเพราะเย่เชียนเล็งเป้าไปที่หยุนเจียเซิงและถ้าหากหว่านจื่อตงมองไม่เห็นสิ่งนี้นั่นก็แสดงว่าเขาเป็นคนโง่ หลังจากได้ยินคำพูดของเย่เชียนแล้วหว่านจื่อตงก็พยักหน้าครั้งแล้วครั้งเล่าและพูดว่า “ผมรู้ครับ..ผมพอจะเดาได้คร่าวๆ”

เย่เชียนยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า “ผมชอบคุยกับคนฉลาดอย่างคุณมากที่สุดเพราะคุยได้ง่าย..ความต้องการของผมก็คือผมอยากดูความขัดแย้งภายในระหว่างตระกูลจินและตระกูลหยุนผมคิดว่าคุณน่าจะรู้ใช่ไหมว่าต้องทำยังไง?”

หว่านจื่อตงก็ตกตะลึงไปครู่หนึ่งและพูดว่า “คุณเย่..นี่คุณล้อเล่นหรือเปล่าครับ..ความจริงก็คือจินเจิ้งผิงกับหยุนเซินมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันและพวกเขาก็ร่วมมือกันมาโดยตลอดแต่มีคนไม่มากนักที่รู้เพราะงั้นแผนการของคุณคงไม่ได้ผลหรอกครับ”

“หืม..ดูเหมือนว่าคุณจะรู้เยอะจริงๆ” เย่เชียนพูด “งั้นผมขอถามคุณหน่อยในเมื่อคุณรู้อยู่แล้วคุณคิดว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขานั้นดีจริงๆงั้นเหรอ?”

หว่านจื่อตงตกตะลึงเล็กน้อยและตอบว่า “ไม่แน่นอนเพราะจุดประสงค์ของการเป็นพันธมิตรของพวกเขาคือเพื่อผลประโยชน์ของตัวเองเท่านั้น..แต่เมื่อไหร่ที่มีความขัดแย้งทางผลประโยชน์นั่นก็หมายความว่าพวกเขาจะต้องระมัดระวังกันและหวาดระแวงต่อกันมากกว่าเดิม”

“ถูกต้อง” เย่เชียนพูด “คุณรู้เยอะจริงๆถ้าผมพบคุณเร็วกว่านี้ผมก็คงจะไม่ตกหลุมพลางกลอุบายของพวกเขาแล้ว” แน่นอนถ้าไม่ใช่เพราะชายวัยกลางคนลึกลับคนนั้นมาบอกกับเย่เชียนล่ะก็เย่เชียนคงจะถูกขังอยู่ในความมืดและข่าวนี้ก็เป็นความลับมากอย่างแน่นอนแต่หว่านจื่อตงกลับรู้ได้อย่างชัดเจนต้องบอกเลยว่าหว่านจื่อตงคนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ

หว่านจื่อตงก็ยิ้มอย่างขมขื่นแล้วพูดว่า “คุณเย่ล้อผมเล่นอีกแล้วเพราะเจ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรองของคุณเย่มีอยู่ทั่วโลกเพราะงั้นมันไม่มีข่าวไหนซ่อนจากคุณเย่ได้หรอก..แต่การที่คุณเย่ขอให้ผมทำแบบนี้ก็เหมือนกับการส่งให้ผมไปตายเพราะถ้าคนจากตระกูลจินหรือตระกูลหยุนรู้เข้าผมจะตายโดยไม่ได้ฝังศพเลยนะครับ”

เย่เชียนยักไหล่เล็กน้อยแล้วพูดว่า “แต่ถ้าคุณไม่ทำสิ่งที่ผมพูดตอนนี้คุณก็ตาย..ลองคิดดูดีๆสิว่าอันไหนเป็นข้อตกลงที่ดีที่สุดสำหรับคุณ” หลังจากหยุดไปสักพักเย่เชียนก็พูดต่อ “แน่นอนว่าถ้าคุณทำตามที่ผมขอผมจะไม่ปฏิบัติกับคุณไม่ดีอย่างแน่นอนและรับรองเลยว่าหลังจากงานนี้จบผมจะจัดให้คุณไปอยู่ที่ไหนก็ได้ในโลกนี้และใช้ชีวิตอย่างสบายไปตลอดชีวิต”

หว่านจื่อตงก็ถอนหายใจเล็กน้อยเพราะตอนนี้สิ่งต่างๆได้เกิดขึ้นแล้วดังนั้นเขาจะมีทางเลือกอื่นอีกเหรอ? จากนั้นหว่านจื่อตงก็พยักหน้าแล้วพูดว่า “ผมหวังว่าคุณเย่จะทำตามที่พูดเอาไว้นะครับ”

เย่เชียนก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจและตบไหล่เขาแล้วพูดว่า “คนที่รู้ทันเหตุการณ์ในปัจจุบันนั้นมักจะเอาตัวรอดได้ง่ายไม่งั้นผมจะพูดทำว่าผมชอบคุยกับคนฉลาดที่พูดง่ายและชัดเจน..แต่ก็นะแค่เชื้อเพลิงแค่นี้มันยังไม่พอและผมต้องการให้คุณเติมเชื้อเพลงลงไปอีกคุณน่าจะรู้ใช่ไหมว่าผมต้องการอะไร?”

“เติมเชื้อเพลิง?” หว่านจื่อตงตกตะลึงเล็กน้อยและพูดว่า “เชื้อเพลิงอะไรครับ”

“คุณรู้เกี่ยวกับความลับของภูเขาหินใช่มั้ย?” เย่เชียนถาม

หว่านจื่อตงพยักหน้าเล็กน้อยและพูดว่า “ผมพอรู้อยู่บ้าง..เดิมทีภูเขาหินแห่งนี้เป็นสถานที่ที่ราชวงศ์ชิงและเหล่าบรรพบุรุษของตระกูลจินมาประจำการกองทหารและฝังทองคำทรัพย์สมบัติและอัญมณีมากมายเอาไว้ที่นั่นและต่อมาความลับนี้ก็ถูกค้นพบโดยสมาชิกของตระกูลจินและตระกูลหยุนดังนั้นจินเจิ้งผิงกับหยุนเซินจึงปรึกษากันและพวกเขาก็แบ่งอัญมณีกัน..ซึ่งคนที่รับผิดชอบในการขุดอัญมณีก็ถูกพวกเขาฆ่าตายจนหมดและครั้งนี้พวกเขาจงใจต่อสู้แย่งชิงสิทธิ์ในการขุดเจาะภูเขาหินก็เพื่อล่อคุณเย่เข้าสู่เกม..ส่วนตัวผมเองคิดว่ามันอาจมีระเบิดจำนวนมากซ่อนอยู่ในภูเขาหินและรอให้คุณเย่เดินเข้าไปติดกับดักนั้นอยู่ครับ”

“คิดไม่ผิดจริงๆว่าคุณน่าจะรู้ทุกอย่างอยู่แล้ว..ถ้าผมไปขอความช่วยเหลือจากคุณเร็วกว่านี้ผมคงไม่ต้องกังวลเรื่องนี้เลย” เย่เชียนพูด “ถ้างั้นในเมื่อคุณรู้เรื่องภูเขาหินดีเพราะงั้นผมจะให้คุณช่วยเผยแพร่ข่าวปลอมและลากหยุนเซินกับจินเจิ้งผิงเข้าสู่เกมนี้แทน” จากนั้นเย่เชียนก็โน้มตัวเข้าไปข้างๆหูของหว่านจื่อตงและกระซิบสองสามคำ เมื่อได้ยินแบบนั้นหว่านจื่อตงก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงไปครู่หนึ่งและยิ้มอย่างขมขื่นแล้วพูดว่า “คุณเย่ผมเกรงว่าพวกเขาคงจะไม่เชื่อ..พวกเขาไม่ใช่คนที่หลอกได้ง่ายๆเลยนะครับ..พวกนั้นไม่ต่างอะไรกับผีเพราะงั้นมันไม่ง่ายเลยที่จะหลอกพวกเขาได้”

“คนอื่นน่ะทำไม่ได้แต่ผมเชื่อว่าคุณทำได้” เย่เชียนแสยะยิ้มแล้วพูด “ชื่อเสียงของคุณในภาคตะวันออกเฉียงเหนือนั้นโด่งดังมากและพวกเขาจะเชื่อในสิ่งที่คุณพูดอย่างแน่นอน..ยิ่งไปกว่านั้นผมเชื่อว่าคุณมีความสามารถในทำให้ผู้คนเชื่อในข่าวของคุณ..ส่วนวิธีการคุณจะทำยังไงมันก็แล้วแต่คุณ”